Suudi Arabistan Savunma Bakanlığı, 11 Nisan 2026 Cumartesi günü yaptığı açıklamada; “İslamabad’ın Amerika ile İran arasındaki görüşmelere ev sahipliği yaptığı bir sırada, Pakistan’ın iki ülke arasında imzalanan ortak savunma anlaşması kapsamında güvenliği pekiştirmek amacıyla Suudi Arabistan’a savaş uçakları ve askeri birlikler gönderdiğini” duyurdu. Pakistan, bu kapsamda 13.000 asker ve F-16 savaş uçakları gönderdi. Aynı gün, Suudi Arabistan Maliye Bakanı Muhammed el-Cedan İslamabad’a giderek Suudi Arabistan ve Katar’ın Pakistan’a 5 milyar dolar tutarında bir mali destek sağladığını vurguladı.

Pakistanlı siyasi ve askeri liderler; Amerika’nın öncülüğündeki Haçlı ittifakına savaş meydanında elde edemediği zaferi diplomatik masada altın tepside sunmak amacıyla geçirdikleri onca uykusuz gecelerin ardından bu ittifakın liderleri ile İran müzakere heyeti arasında İslamabad’da bir görüşme ayarladılar. Bu uşak yöneticilerin, efendilerine diplomatik bir zafer kazandırma çabaları başarısız olunca, şimdi de Müslüman mücahit birlikleri, “ortak savunma” gibi sütten kesilmiş bir çocuğun bile inanmayacağı bahanelerle; Müslüman savaşçıların kanını İmam Müslim ve Buhari’nin torunlarına karşı feda etmek üzere cepheye sürdüler! Hangi ortak savunma anlaşmasından bahsediyorsunuz? Bu anlaşma, Amerika’nın bölgedeki çıkarlarını ve onun uşağı olan Al-Suud yöneticilerini Müslümanların kanı pahasına olsa bile koruma anlaşması mıdır? Kaldı ki, Hicaz’ın bizzat kendisinin, Haçlı Amerikan kuvvetlerinin askeri üsler kurması için ülkenin kapılarını ardına kadar açan ve bu üslerden kalkan uçakların Müslim ve Buhari’nin yurdundaki halkımızı vurduğu Amerikan ajanı Âl-i Suud yöneticilerinden temizlenmesi gerekmiyor mu? Osmanlı Hilafeti’ni sırtından bıçaklayan ve yılanın başı İngiltere ile işbirliği yaparak Hilafetin yıkılmasına katkıda bulunanlar Suud yöneticileri değil midir?! Peki bunları savunmak gurur duyulacak bir onur mudur, yoksa sahibini lekeleyen bir utanç ve zillet midir?!

Ey Pakistan Müslümanları ve silahlı kuvvetlerindeki samimi subaylar! Siyasi ve askeri liderleriniz, İslam ve Cihad aşkıyla yetişen ordunuzu; bir avuç kirli para karşılığında Haçlıların safında Müslüman kardeşlerine karşı savaşan bir paralı asker sürüsüne dönüştürmüştür. Onlar bu yaptıklarıyla, sıradan Müslümanlardan veya ordu askerlerinden Allah’ı birleyen (muvahhit) hiçbir kimsenin bir an bile sessiz kalamayacağı bir sınıra ulaşmışlardır. Pakistan ordusu denizleri ve çölleri aşarak bu denli büyük bir güçle harekete geçebiliyorsa; o halde neden yoluna devam edip Mübarek Toprak Filistin’e girmiyor, Mescid-i Aksa ve Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in İsra yurdunu özgürleştirmiyor ve onları yüzüstü bırakmasının kefaretini ödemiyor?! Yoksa siz, nükleer Pakistan’ın sahip olduğu teçhizatın onda birine bile sahip olmayan bir avuç Filistinli direnişçinin karşısında aciz kalan o ucube Yahudi varlığının ortadan kaldırılması için on üç bin mücahitten fazlasına mı ihtiyaç duyulduğunu sanıyorsunuz?! Kuşkusuz bu sanı, yöneticilerinizin ihaneti ve askeri komutanlarınızın bir zayıflığıdır (vehnidir). Allah Subhânehu ve Teâlâ’nın şu kavlini bile bile sakın bu ihanete ortak olmayın!

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَخُونُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُوا أَمَانَاتِكُمْ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ“Ey iman edenler! Allah’a ve Rasûl’e hainlik etmeyin. Bile bile kendi emanetlerinize de hainlik etmeyin.” ^{[Enfal 27]}

Ey Pakistan ordusunun şerefli subayları! Eğer başınızda Muhammed bin Kasım veya Selahaddin gibi bir komutan olsaydı; bu 13.000 askeri, Haremeyn topraklarını Al-i Suud’un pisliğinden, Nübüvvet topraklarını ise Amerikan üslerinden temizlemek için kullanırdı. Nübüvvet metodu üzere Hilafet’i kurması için Hizb-ut Tahrir’e nusret verirdi, Horasan halkına, kendilerini maruz kaldıkları saldırılardan kurtaracak olan Hilafet Devleti ile birleşme ve ona güvenme seçeneğini sunardı. Hicaz, Horasan ve Pakistan’ı günün bir saatinde birleştirir ve böylece göz açıp kapayıncaya kadar süper bir güç doğmuş olurdu. Ey Pakistan ordusunun sadık evlatları! Haydi harekete geçin ve hem Pindi’de (Rawalpindi) hem Hicaz’da bulunan hainlerin tahtlarını devirin. Askeri-fikri akidenizi temsil eden gerçek lidere nusret verin. Bilin ki bu; Batı bağımlılığından kurtulmak, Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in müjdelediği izzet ve zafer devleti olan Hilafetin gölgesinde özgürce yaşamak için altın bir fırsattır. Sakın bu fırsatı kaçırmayın, sonra pişman olursunuz ama o günü pişmanlık fayda etmez. - Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurdu:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انفِرُواْ فِي سَبِيلِ اللهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الأَرْضِ أَرَضِيتُم بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الآخِرَةِ إِلاَّ قَلِيلٌ“Ey iman edenler! Ne oldunuz ki, size “Allah yolunda sefere çıkın” denilince, yere çakılıp kaldınız Yoksa ahiretten vazgeçip dünya hayatını mı seçtiniz? Oysa ahirete göre dünya hayatının yararı, pek az bir şeydir.” ^{[Tevbe 38]}

Amerika ve Yahudi varlığı ile İran arasında gerçekleşen ateşkesin ardından, suçlu Yahudi varlığı 8 Nisan 2026 günü öğle saatlerinde Lübnan’a yönelik gaddarca bir saldırı başlattı. On dakika içinde Lübnan’ın güneyine, dağlık bölgelerine ve başkent Beyrut’un kalbine yüzü aşkın hava saldırısı düzenledi! Bu saldırılar binden fazla insanın ölmesine ve yaralanmasına yol açtı... ABD-Yahudi varlığı ve İran arasında gerçekleşen ateşkesle eş zamanlı olarak, Lübnan dosyasının İran dosyasından ayrılması meselesi dikkat çekici bir şekilde gündeme geldi. Bu konuda farklı görüşler ortaya atıldı. Kimileri İran’ın Lübnan’ı bu ateşkese dahil etmek istediğini, kimileri ise Amerika’nın Netanyahu ile vardığı mutabakat gereği Lübnan’ın bu sürece dahil edilmesini istemediğini İran’a bildirdiğini iddia etti!

Ancak meselenin hakikati, peş peşe gelen açıklamalarla netleşti. Cumhurbaşkanı, 9 Nisan 2026’da El Cezire’ye yaptığı açıklamada; “Lübnan devleti adına kimsenin müzakere etmesini kabul etmiyoruz. Dostlarımızla temas halindeyiz, ateşkes ve müzakerelere gidilmesini talep ediyoruz” dedi. Ardından 11 Nisan 2026’da Pakistan’daki İran müzakere heyetinde yer alan Seyyid Marandi, X platformunda yaptığı paylaşımında, “Lübnan Başbakanı Nevvaf Selam’ın ateşkesi engellediğini, çünkü bunun İran ile Trump yönetimi arasındaki görüşmeler üzerinden değil, doğrudan Lübnan ile “İsrail” arasında müzakereler yoluyla gerçekleşmesini istediğini belirtti. Oysa daha önce Reuters’in 9 Nisan tarihli haberinde, Başbakan Şahbaz Şerif’in ofisinden yapılan açıklamada “Şahbaz Şerif ile Lübnan Başbakanı Nevvaf Selam arasında gerçekleşen bir telefon görüşmesi sırasında Nevvaf Selam’ın Lübnan’ı ve halkını hedef alan saldırıların derhal durdurulması için İslamabad’dan destek istediği belirtilmişti.” Bu, katliam, yıkım ve göçün ağır baskısı altında, daha önce bu kadar hızla geçirilmesi mümkün olmayan planların hayata geçirilme niyetlerini ve çalışmalarını ifşa eden tehlikeli bir oyundur!

Lübnan yönetimi, başta Amerika olmak üzere uluslararası taraflarla açık ve doğrudan bir suç ortaklığı yapmaktadır; onlar sadece kanı durduracak bir ateşkesin peşinde değiller; aksine bunu, göreve geldikleri günden beri ajandalarında olan Yahudi varlığı ile doğrudan müzakereleri başlatmak için bir fırsat olarak görüyorlar. Bu artık bir tahmin veya analiz olmaktan çıkmış, hızla pratik bir gerçeğe dönüşmüştür. Nitekim El Cezire’nin 10 Nisan tarihli haberine göre, Lübnan Cumhurbaşkanlığı; Lübnan’ın Washington Büyükelçisi ile “İsrail”in Washington Büyükelçisi ve ABD’nin Beyrut Büyükelçisi arasında ilk telefon görüşmesinin gerçekleştiğini ve Amerikan himayesinde müzakerelerin başlama tarihini görüşmek üzere Salı günü ABD Dışişleri Bakanlığı’nda ilk toplantının yapılması konusunda mutabık kalındığını duyurdu.” Axios sitesi ise 10 Nisan 2026’da iki kaynağa dayandırdığı haberinde, “Washington’un, Beyrut’un bu talebini desteklediği, kabul etmesi için “İsrail”e baskı yaptığı, Netanyahu ise konuyu değerlendirmekte olup henüz bir karar vermediğini” aktarmıştır.

Ey Lübnan halkı ve özellikle de Müslümanlar! Lübnan yönetiminin, Lübnan’ın kanını ve maruz kaldığı yıkımı bir utanç ve zillet masasında, Yahudi varlığıyla normalleşme masasında ucuz bir bedel olarak sunması, ne dinin ne de özgür ve sağlıklı bir aklın kabul edebileceği bir şeydir! Yönetimin hiçbir korku ve çekince duymadan güpegündüz böyle bir eyleme girişmesi şüphesiz en büyük cürümlerden biridir.

Biz, Hizb-ut Tahrir / Lübnan Vilayeti olarak, Lübnan yönetiminin işlediği bu büyük münkeri (kötülüğü) reddediyor ve kınıyoruz. İşgalci düşmanla ister doğrudan ister dolaylı olsun, ister İran veya Pakistan üzerinden, isterse bölgedeki diğer rejimler üzerinden yürütülsün, Allah Subhânehu ve Teâlâ’nın ve şeriatının hükümlerinden uzak bir şekilde, muharip düşman Amerika ile veya işgalci düşman Yahudilerle müzakere etmek bütünüyle şeytanın yollarındandır.

خَطَّ رَسُولُ اللهِ ﷺ خَطّاً بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ: هَذَا سَبِيلُ اللهِ مُسْتَقِيماً، وَخَطَّ خُطُوطاً عَنْ يَمِينِهِ وَشِمَالِهِ، ثُمَّ قَالَ: هَذِهِ السُّبُلُ لَيْسَ مِنْهَا سَبِيلٌ إِلَّا عَلَيْهِ شَيْطَانٌ يَدْعُو إِلَيْهِ، ثُمَّ قَرَأَ: ﴿وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ وَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ﴾  “Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem eliyle bir çizgi çizdi ve şöyle buyurdu: “Bu Allah’ın dosdoğru yoludur. Sonra sağından ve solundan çizgiler çizdi ve şöyle buyurdu: ‘Bu yolların her birinin başında ona çağıran bir şeytan vardır.’ Sonra şu ayeti okudu: ‘İşte bu benim dosdoğru yolumdur, ona uyun. Başka yollara uymayın ki, sizi O’nun yolundan ayırmasın.” Peygamberimiz SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in şu sözüyle de uyarıyoruz:

وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتَأْمُرُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَلَتَنْهَوُنَّ عَنِ الْمُنْكَرِ أو لَيوشِكَنَّ اللهُ أَنْ يبْعَثَ عَلَيكُمْ عِقَاباً من عِنْدِهِ ثًمَّ لَتَدْعُنَّهُ فَلاَ يسْتَجِيبُ لَكُمْ“Nefsim elinde olana yemin derim ki ya marufu emreder, münkerden nehyedersiniz ya da Allah katından size bir ceza gönderir de sonra O’na dua edersiniz ama size icabet edilmez.” Bu yüzden bu konuda gevşeklik göstermekten sakının, hem de çok sakının! Aksi takdirde, Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in şu sözü gereği dininiz tehlike altına girecektir:

إِنَّهُ سَيَكُونُ عَلَيْكُمْ أَئِمَّةٌ تَعْرِفُونَ وَتُنْكِرُونَ، فَمَنْ أَنْكَرَ فَقَدْ بَرِئَ، وَمَنْ كَرِهَ فَقَدْ سَلِمَ، وَلَكِنْ مَنْ رَضِيَ وَتَابَعَ“İleride birtakım emirler (yöneticiler) olacaktır. Tanıyacaksınız ve inkâr edeceksiniz. Kim tanırsa beri olur. Kim inkâr ederse kurtulmuş olur. Fakat kim razı olursa ve tabi olursa...” Yani kim razı olur ve onlara uyarsa hesaba çekilecek ve cezalandırılacaktır. O yüzden sakın onlara razı olmayın ve uymayın.

Ey Lübnan halkı ve özellikle de Müslümanlar! Allah Subhânehu ve Teâlâ’nın ve Rasûl SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in Yahudiler hakkındaki vaadini sakın göz ardı etmeyin. Allah Subhânehu ve Teâlâ Yahudileri tehdit ederek şöyle buyurmaktadır:

فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ الْآخِرَةِ لِيَسُوءُوا وُجُوهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَلِيُتَبِّرُوا مَا عَلَوْا تَتْبِيراً“İki vaatten ikincisinin vakti gelince, yüzünüzü üzüntüye sokmaları, kötülük yapmaları, önceden Mescid’e girdikleri gibi girmeleri, ele geçirdikleri yerleri harap etmeleri için onları tekrar göndereceğiz.” ^{[İsra 7]} Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem de şöyle buyurmaktadır:

لَتُقَاتِلُنَّ الْيَهُودَ فَلَتَقْتُلُنَّهُمْ، حَتَّى يَقُولَ الْحَجَرُ: يَا مُسْلِمُ، هَذَا يَهُودِيٌّ، فَتَعَالَ فَاقْتُلْهُ “Sizler Yahudilerle muhakkak savaşacaksınız! Harp o kadar şiddetli olacaktır ki, hatta taş: Ey Müslüman! Şu arkamdaki bir Yahudi’dir! Gel de onu öldür!’ diyecektir.” Dolayısıyla Yahudilerle ne bir barış, ne bir uzlaşma, ne de doğrudan veya dolaylı bir müzakere söz konusu olabilir. Trump ve beslemesi Netanyahu’nun tehditleri sakın sizi korkutmasın. Zira Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

كُلَّمَا أَوْقَدُوا نَاراً لِّلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَاداً وَاللهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ“Her ne zaman savaş için bir ateş yakmışlarsa, Allah onu söndürmüştür. Onlar yeryüzünde bozgunculuk çıkarmaya çalışırlar. Allah, bozguncuları sevmez.” ^{[Maide 64]} Yine Allah Subhânehu ve Teâlâ bizimle savaşan kâfirlerin durumunu açıklayarak şöyle buyurmaktadır:

وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُم مَّيْلَةً وَاحِدَةً“Kâfirler isterler ki, siz silahlarınızdan ve eşyalarınızdan gafil olasınız da üzerinize ansızın bir baskın yapsınlar.” ^{[Nisâ 102]} Bulunmamız gereken durumu belirterek de şöyle buyurmaktadır:

وَلَا تَهِنُوا فِي ابْتِغَاءِ الْقَوْمِ إِن تَكُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَمَا تَأْلَمُونَ وَتَرْجُونَ مِنَ اللهِ مَا لَا يَرْجُونَ وَكَانَ اللهُ عَلِيماً حَكِيماً“O (düşman) topluluğu takip etmekte gevşeklik göstermeyin. Eğer siz acı çekiyorsanız onlar da, sizin çektiğiniz gibi acı çekmektedirler. Üstelik siz Allah’tan, onların ümit etmedikleri şeyleri umuyorsunuz. Allah ilim ve hikmet sahibidir.” ^{[Nisa 104]} Allah Subhânehu ve Teâlâ’nın bu işgalci varlık karşısında bizim için seçtiği yol müzakere değil, cihat ve askeri yüzleşmedir قَاتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللهُ بِأَيْدِيكُمْ وَيُخْزِهِمْ وَيَنصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَيَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُّؤْمِنِينَ“Onlarla savaşın ki Allah sizin elleriniz ile onları cezalandırsın, rezil rüsva etsin. Onlara karşı size yardım etsin. Müminlerin kalplerine şifa versin.” ^{[Tevbe 14]} Ümmet, yöneticilerin ihanet ve entrikasına rağmen bu sorumluluğu üstlenmeye ehil olduğunu her fırsatta kanıtlamıştır; tek eksiği, kendisine hakla liderlik edecek olan Nübüvvet metodu üzere Raşidi bir liderliktir.

Ey Lübnan halkı ve özellikle de Müslümanlar! Lübnan yönetimi de dâhil olmak üzere İslam dünyasındaki bu yöneticilerin, Hilafet kurulmadığı sürece Amerika’yı hezimete uğratıp onu kendi yurduna def edemeyeceğini çok iyi biliyoruz. Hilafet kurulduğunda Allah’ın izniyle zafer üstüne zafer gerçekleştirecek, maskesi düşene kadar Amerika’ya ders üstüne ders verecektir. Zira Amerika bugün Müslümanlarla bizzat onların topraklarını ve havaalanlarını kullanarak savaşmakta; Yahudi varlığına yönelen saldırıları püskürtmek için de ajanlarını ileri sürmektedir. Hilafet devleti, bu işbirlikçilerin kalelerini başlarına yıkacak ve onları en rezil şekilde kalelerinden söküp atacaktır. Hilafet, bu kutlu yolda Müslüman halkları seferber edecek ve gücü, Müslüman coğrafyasının dışındaki Amerikan üslerine dahi yok eden coşkun bir sele dönüşecektir.

كَذَٰلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ فَأَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاءً وَأَمَّا مَا يَنفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِي الْأَرْضِ كَذَٰلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ“İşte Allah, hak ile batıla böyle misal getirir. Köpüğe gelince sönüp gider. İnsanlara yararlı olan ise yerde kalır. İşte Allah, böyle misaller verir.” ^{[Rad 17]} Birçokları bunu bir hayal olarak görse de Allah’ın izniyle bu kolay ve mümkündür. Zira ümmet itici bir akideye sahiptir; zulümlerinin şiddetinden dolayı Amerika’ya, Yahudilere ve onların dostlarına karşı içinde büyük bir öfke barındırmaktadır. Yüce Allah büyük zaferine izin verdiğinde, Allah’ın izniyle bu zafer sahnelerini görmek hiç de uzak olmayacaktır. İslam ümmetinin bundan sonra yapacakları ve savaş meydanlarında söyleyecekleri şeyler, şu an kalemin bile tarif edebileceğinden çok daha büyük ve muazzam olacaktır. Zira bu, Allah’ın bu dünyadaki sünnetidir:

وَكَانَ حَقّاً عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ“Müminlere yardım etmek ise üzerimizde bir haktır.” ^{[Rum 47]}

Hizb-ut Tahrir / Sudan Vilayeti olarak biz, değerli medya mensuplarını, siyasetçileri ve kamu meselelerine ilgi duyan tüm kardeşlerimizi, Hizb-ut Tahrir / Sudan Vilayeti Resmî Sözcüsü’nün şu başlık altında düzenleyeceği basın toplantısına davet etmekten mutluluk duyarız:

“Berlin Konferansı: Yeni Bir Şey Var mı?”

Tarih: 01 Zilkade 1447 / 21 Nisan 2026 Cumartesi Saat: 13.00

Yer: Hizb-ut Tahrir / Sudan Vilayeti Port Sudan Bürosu, El Azama Mahallesi, Stad Caddesi, Stadın Doğu Tarafı.

Katılımınız tartışmaya zenginlik katacaktır

Bugün Dünyanın İhtiyacı Olan Şey Nedir?

ABD ve Yahudi varlığının İran'a yönelik düzenlediği saldırının ardından, dünya ülkeleri, siyasi gruplar, hatta bireyler seslerini yükselterek, bu konuyla ilgili görüşlerini açıklıyorlar ve tutumlarını ifade ediyorlar.

Petrol ve gaza ihtiyaç duyan Doğu ve Batı ülkeleri, savaş öncesi durumun doğru ve iyi olduğunu söylüyor. Doğu ve Batı'daki gelişmiş ülkelerin teknolojisine ve ürünlerine bağımlı olan ülkeler, savaşın yol açabileceği enerji kıtlığı sonucunda fiyatların yükselmesinden ve ekonomik krizlerin daha da ağırlaşmasından korktukları için, savaş öncesi durumun daha iyi olduğunu vurguluyorlar.

Bu bağlamda akide ve siyasi sistemlerin farklılıklarına rağmen, Müslüman ve Müslüman olmayan ülkeler büyük ölçüde benzer tutumlar sergiliyorlar. Bazıları olanların sorumluluğunu Trump'a, yönetimine ve Cumhuriyetçilere yüklemekte ve eğer demokratlar iktidarda olsaydı bunların yaşanmayacağını, dünyanın adalet ve istikamet bir düzen içinde olacağını iddia etmektedir. Onların çoğu da, son zamanlarda Birleşmiş Milletler kurallarının ve uluslararası hukukun defalarca ihlal edildiğini vurguluyor ve eğer bu kurallar gerektiği gibi uygulanmış olsaydı, dünyanın adalet, güvenlik ve barış içinde yaşayacağını düşünüyorlar.

Peki beş büyük ülke tarafından kurulan Birleşmiş Milletler ve bununla birlikte uluslararası kanunlar, küresel ekonomik ve mali düzenlemeler, gerçekten adalet, barış ve refahın kaynağı mıdır? Yoksa tüm dünyanın tanık olduğu savaşların, trajedilerin, felaketlerin ve acıların kaynağı mıdır?

Sömürgeciliğin, ekonomik, kültürel ve askeri nüfuzun etkilerinden henüz kurtulamamış ve bölünmüş olan İslam beldelerinden bazıları hâlâ Amerika’ya bağlı kalmakta olup onun kanatları altında kalmanın daha iyi olduğuna inanırken, diğer bazıları ise geleceğin Çin ile işbirliğinde yattığını düşünmekte ve bir üçüncü grup da Sovyetler Birliği'nin gerçek bir güç olduğunu ve artık onun yasal varisi olan Rusya ile işbirliği yapma zamanının geldiğini savunmaktadır!

Yönetiminde hezimete uğrayan bu ülkelerin liderleri, kendilerine sadık Müslüman alim ve fetva sahiplerini, görüşlerini halk arasında yaymaya zorladıkları gibi kendi görüşlerini de sanki İslami görüşlermiş gibi zorla topluma dayatmaktadırlar.

Siyasi gruplar da dahil olmak üzere dünyanın yozlaşmasını ve onun zulüm, açgözlülük ve ahlaki çöküşün içinde boğulduğunu izleyen herkes, kendi ülkelerinin liderleri gibi, reformun yolunun demokraside ve uluslararası kanunların doğru bir şekilde uygulanmasında yattığını düşünmektedir. Peki, durum gerçekten böyle midir?

Uluslararası kanunların yozlaştığını, Birleşmiş Milletler’in dünyadaki zulmün ve şiddetin odağı haline geldiğini ve uluslararası askeri, ekonomik ve mali kuruluşların insanlığın başına gelen felaketlerin kaynağı olduğunu idrak eden Müslümanlardan bazı şahıslar, alimler ve fakihler, bunlardan kurtulmanın yolunun Hilafet olduğunu düşünmektedir.

Bugün bazı alimler ve Müslümanlar, bilim alanında gelişmiş ülkelerin gerisinde kaldığımızı, bilimin bizi kurtaracağını ve ona büyük ve ciddi bir önem vermemiz gerektiğini düşünüyorlar! İslam ülkelerinde çeşitli ilim dallarındaki bilim insanlarının sayısı, diğer herhangi bir ülkedeki sayının kat kat üzerindedir. Peki bu bizi kurtardı mı? Ve gelecekte de kurtaracak mı?

Bazıları, Müslüman ülkelerinin çoğunun yoksul olduğunu ve zenginliklerden yoksun olduğumuzu söylüyor. Katar, Birleşik Arap Emirlikleri, Suudi Arabistan ve Kuveyt gibi zengin ülkeler, sahip oldukları servet sayesinde kendilerini gerçekten kurtarabilirler mi? Yoksa güvenlik ve istikrarı sağlamak için zenginlik tek başına yeterli değil mi?

Bazı insanlar, silah üretimi için fabrikalarımızın olmadığını ve ümmetin kendini güvence altına almak ve kendini kurtarmak için bunlara acil olarak ihtiyaç duyduğunu savunmaktadır. Peki Pakistan, nükleer silahlara sahip olduğu halde kendini kurtarabilmiş midir?

Bazı insanlar, Müslümanların ahlakının bozulduğunu ve ıslaha giden yolun, nesilleri erdemler ve yüce ahlaki değerler üzerine yetiştirmekte yattığını savunmaktadır...

Kapitalist, demokratik veya sosyalist rejimler, uluslararası kanunlar, Birleşmiş Milletler ya da yeni ortaya çıkan herhangi bir askeri, ekonomik veya siyasi ittifak, insanlığa mutluluk ve refahı garanti edebilir mi, yoksa bu sadece bir yanılsama mıdır?

Yaratıcı Allahu Teala'nın indirdiği İslam nizamı, Müslümanları ve hatta tüm insanlığı cehalet, zulüm ve şiddetten, ekonomik çöküş ve ahlaki yozlaşmadan kurtarabilecek ve onlara sonsuz mutluluk ile tükenmez gerçek refah bahşeden tek yoldur. Bu nizam, insanlığın onu icat etmesini veya ortaya çıkarmasını gerektirmez; zira o, 14 asırdan fazla bir süredir hiçbir tahrifat veya bozulmaya uğramadan varlığını sürdürmekte ve Kur'an-ı Kerim ile nebevi sünnette geçtiği gibi tertemiz bir şekliyle kalmıştır.

Tüm insanlık, özellikle de İslam ümmeti, bu sistemi başka şeylerle karıştırmadan olduğu gibi anlayabilen, doğru bir şekilde aktarabilen ve doğru bir şekilde uygulayabilen aklı başında liderlere ihtiyaç duymaktadır.

Peki, ümmet içinde bu özelliklere sahip olan kimse var mıdır? Evet, 1953 yılından beri sizin aranızda ve sizinle birlikte mevcutturlar. Ey saygıdeğer Müslümanlar, ey dinleyenler ve ey görenler, onları saf bir kalple dinleyin ve onlara gerçek bir basiretle bakın ki böylece hakkı olduğu gibi kavrayabilesiniz. Onları dinleyin, onlara sımsıkı sarılın, onlara itaat edin, onlara yardım edin ve onların sözlerini tam bir bilinçle ve samimi bir ihlasla uygulayın ki böylece adımlarınız hak ve hidayetle uyumlu olabilsin.

Bugün bu hususa en çok ihtiyacı olanlar, tüm dünya, özellikle de sizlersiniz ey Müslümanlar; çünkü bu, kurtuluşa, hidayete ve gerçek mutluluğa giden tek yoldur.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Ahmed Hadi