Haber-Yorum

Mayıs 2025'te Hindistan'a Karşı Düzenlenen Askeri Operasyon
Pakistan'ın Keşmir ve Filistin'i Kurtarma Gücünü Teyit Etmiştir

Haber:

10 Mayıs 2026, Pakistan Silahlı Kuvvetleri'nin gerçek gücünü ortaya koyan El-Bunyan El-Marsus operasyonunun birinci yıldönümüne denk gelmiştir.

Yorum:

Allah Celle Celaluhu şöyle buyurmuştur: إِنَّ اللهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفّاً كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ “Allah, kendi yolunda kenetlenmiş bir yapı gibi saf bağlayarak savaşanları sever.” [Saff 4] Allah Celle Celaluhu'nun, Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in ve müminlerin sevdiği amellerden biri de Allah yolunda cihat etmek olup buna, Pakistan Hava Kuvvetleri’nin cesur pilotlarının, Hindistan’ın gelişmiş savaş uçaklarını düşürmesi ve Hindistan’ın S-400 füze savunma sistemini devre dışı bırakması da dahildir; bu da Hindistan Hava Kuvvetleri’ni iki gün boyunca arazide kalmaya mecbur bırakmıştır.

Allah Celle Celaluhu'nun müminlere havada zafer bahşetmesinin ardından, işgal altındaki Keşmir’in mücahit Pakistan ordusu tarafından kurtarılması mümkün bir hale gelmişti. Bu nedenle “El-Bunyan El-Marsus” operasyonu, Amerikan liderliği içinde bir panik havası yaratmış ve Amerikan liderliği, Batı'daki müttefiki Yahudi varlığını kurtarmak için kullandığı aynı aldatıcı yöntemi kullanarak Doğu'daki müttefiki Hindu devletini kurtarmak için bir ateşkesin sağlanması amacıyla hızla harekete geçmiştir.

Bir yandan El-Bunyan El-Marsus operasyonu, Pakistan ordusunun dünya orduları arasındaki konumunu kat kat arttırmış ve doğu ve batıdan birçok askeri heyet taktik öğrenmek için Pakistan'a gelmiştir; öte yandan ise izzet bahşeden cihattır; bu yüzden cihadı terk etmek bir zillettir. Nitekim Ebu Davud, İbn-i Ömer’in şöyle dediğini rivayet etmiştir: Allah’ın Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem’i şöyle dediğini işittim: إِذَا تَبَايَعْتُمْ بِالْعِينَةِ وَأَخَذْتُمْ أَذْنَابَ الْبَقَرِ وَرَضِيتُمْ بِالزَّرْعِ وَتَرَكْتُمْ الْجِهَادَ سَلَّطَ اللهُ عَلَيْكُمْ ذُلّاً لَا يَنْزِعُهُ حَتَّى تَرْجِعُوا إِلَى دِينِكُمْ “İyne yoluyla alışveriş yaptığınız, öküzlerin kuyruğuna yapıştığınız, tarımı seçtiğiniz ve cihadı terk ettiğiniz zaman Allah size öyle bir zillet musallat eder ki, dininize dönünceye kadar onu üzerinizden atamazsınız.”

Bununla birlikte zaferin, tüm Keşmir’i ve mübarek Filistin topraklarını kurtarmak için itici bir güç olması gerekirken Pakistan’ın yöneticileri El Bunyan El Marsus operasyonunu, dar milliyetçi narasını güçlendirmek ve silahlı kuvvetlerimiz içindeki Amerikan yanlısı liderliğin çirkin bir şekilde propagandasını yapmak için kullanmışlardır. Bunu nasıl kabul edebiliriz?! 2025 yılının Mayıs ayında, Keşmir'in kurtarılması son derece mümkünken ateşkes emri vererek, askeri liderlik kendini kibirli Trump'a pazarlamıştır; şimdi ise Trump, Asim Munir'i övmekte ve onu “en sevdiği mareşal” olarak nitelendirmektedir; sanki Asim Munir, dünyanın en güçlü Müslüman ordusunun komutanı değil de, ABD Merkez Komutanlığı'na bağlı bir askermiş gibi! Gazze'deki çocukları ve İranlı kız öğrencileri katleden birinin bu övgüsü, kalbinde zerre kadar iman olan her Müslüman için acı verici bir aşağılama kaynağıdır.

Ey Pakistan Müslümanları: El Bunyan El Marsus operasyonunun üzerinden bir yıl geçmişken, Hindular hâlâ Keşmir'i işgal ettikleri gibi Yahudiler de hâlâ Filistin'i işgal ediyorlar; Haçlı Amerikalılar ise bir yılan gibi yurdumuzda dolaşarak birbiri ardına ülkemizi vuruyorlar; bu yüzden genel olarak gösterdiği ihmalkarlık, Keşmir meselesini unutması ve Hindistan’ın hayati İndus Nehri Su Anlaşması’nı feshederek su akışını manipüle etmek suretiyle Pakistan’ın gıda güvenliğinin tehlikeye maruz kalması nedeniyle askeri liderliği muhasebe etmemiz gerekir. Peki askeri liderliğin yanıtı nedir? Yoksa onlar, Haçlı Amerikalıların, Hindistan devleti ile yaşanacak herhangi bir çatışmada Pakistan'ın yanında duracağını mı sanıyorlar? Pakistan ordusunun 2025 yılında ve İran ordusunun 2026'daki zaferleri, İslam ümmetinin, düşmanlarımızı yenmek ve işgal altındaki topraklarımızı kurtarmak için gerekli tüm askeri güce sahip olduğunu teyit etmektedir; yine bu zaferler, İslam ümmetinin zayıf olmadığını, aksine mevcut yöneticileri ve askeri liderleri yüzünden felçli bir durumda olduğunu ve gerçek kapasitemizi ancak Hilafetin gölgesinde Allah'ın indirdikleriyle hükmedecek bir yöneticinin kullanabileceğini de teyit etmektedir.

Ey Pakistan ordusu: Bakışlarınızı, işgal altındaki Keşmir’in tamamen kurtarılması, mübarek Filistin topraklarının kurtarılması ve Amerikan askeri üslerinin İslam beldelerinden kovulması gibi İslam ümmetine yönelik büyük zaferlerine çevirin ki sizler maddi olarak buna muktedirsiniz; bu arada Müslüman savaşçının akidesi, imana, cihada, Allah'tan yardım talep etmeye ve Allah yolunda şehit olmaya dayalı olmalıdır.

İbn Hacer el-Heytemî, Zevâcir adlı kitabında şöyle demiştir: ““Üç yüz büyük günahtan sonra doksan birinci ve doksan ikinci büyük günahlar şunlardır: Harbi olanların Daru’l İslam’a girmeleri, bir Müslüman’ı esir almaları ve esirin onlardan kurtarma imkanının olması durumunda farz-ı ayn olan cihadın terk edilmesi; yine bir bölge halkının, kafirlerin/düşmanların ele geçirmesinden korkulacak derecede sınırlarını tahkim etmeyi (savunma amaçlı güçlendirmeyi) terk etmesidir.”

Ey Muhammed bin Kasım’ın evlatları: Saldırganlar topraklarımızı işgal ettiler ve Buhari ile Müslim’in toprakları olan İran’da Müslümanları esir aldılar; o halde Allah Celle Celaluhu yolunda cihad etmek için ayağa kalkın. Mevcut askeri liderliğin sizi şerî görevinizi yerine getirmeye ve büyük günahtan kaçınmaya yönlendirmeyeceği açıktır; o halde hainleri kaldırıp atın, Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Hilafeti kurmak için nusretinizi verin ve Srinagar ile Mescid-i Aksa’ya özgürler olarak girerek kaybettiğiniz izzeti geri kazanın. Haydi ya zafer ya da şehadetin olduğu iki iyilikten birine nail olmak için çalışın.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Musab Umeyr – Pakistan

Filistin Siyasi Araştırmalar Merkezi, Gazze Şeridi’ne yönelik savaşın, dul kalan kadın sayısının 22 bini aşmasıyla birlikte ailenin geçimini sağlayan kadın olgusunda eşi görülmemiş bir artışa yol açtığını ortaya koydu. Merkez, “Gazze’de Ailesine Bakmakla Yükümlü Kalan Kadınlar: Savaş Ekonomisi ve Sosyal Fakirlik” başlıklı analiz raporunda; savaş neticesinde ailenin geçimini sağlayan kişilerin hayatını kaybetmesinin, Filistin aile yapısında derin sarsıntılara yol açtığını, anne veya babasından birini kaybeden on binlerce çocuğun bulunduğunu belirtti. Raporda, dış yardımların ve desteğin tamamen yok olduğu bir ortamda, kadınların ailenin ekonomik geçimini sağlamak ve bakımını üstlenmek gibi karmaşık roller yüklenmek zorunda kaldığı, bunun da onun üzerindeki ekonomik, psikolojik ve sosyal baskıları artırdığı ifade edildi.

Saha verileri, Gazze Şeridi’ndeki kadınların yaşadığı felaketin boyutunu gözler önüne serdi. Veriler, 6.020’den fazla ailenin yok edildiğini, birçok vakada genellikle bir kadın veya çocuk olmak üzere aileden sadece tek bir kişinin hayatta kaldığını; 2.700 ailenin ise tamamen yok edildiğini gösteriyor. On binlerce eşin şehit olması veya tutuklanması, kadınları son derece ağır insani ve ekonomik koşullar altında ailelerinin tek geçim kaynağı hâline getirmiştir.

Mevcut veriler; on binlerce dul kadının olduğuna, en az 53.724 çocuğun anne babasından birini kaybettiğine ve 2.596 çocuğun ise anne ve babasını kaybettiğine işaret etmektedir.

Güncel tahminler, Gazze’deki 58.600’den fazla ailenin (ki bu toplam ailelerin yaklaşık %14’üne denk gelmektedir) artık kadınlar tarafından yönetildiğini gösteriyor. Böylece kadın, ailenin bir bireyi olmaktan çıkmış, geniş bir kesimde karar alma merkezi haline gelmiştir. Ancak bu dönüşüm, geniş çaplı göç, destek ağlarının parçalanması ve ekonomik güvensizlik gibi istikrarsız bir ortamında gerçekleşmektedir.

Veriler, ailenin geçimini üstlenen kadınların %88’inin zorunlu göçe maruz kaldığını (diğer ailelerde bu oran %77’dir) ve bu kadınların istikrarsızlığa karşı daha savunmasız olduğunu göstermektedir.

Bu rakamlar yalnızca can kayıplarını değil, geleneksel aile yapısındaki büyük çözülmeyi ve geçim sorumluluğunun zorunlu olarak kadınlara devredildiğini de göstermektedir. Böylece bu olgu, münferit vaka olmaktan çıkıp toplum genelini etkileyen yaygın bir olgu haline gelmiştir. Buna ek olarak Gazze içindeki ekonomik faaliyetlerin neredeyse çökmüş olması da cabası. Tahminlere göre 2025 yılında genel işsizlik oranları yaklaşık %68’e ulaşmış, savaş öncesinde %40 civarında olan iş gücüne katılım oranı sadece %25’e düşmüş ve ekonomi çeşitli üretim sektörlerinde “neredeyse tam bir çöküş” durumu kaydetmiştir. Bu rakamlar, piyasanın artık iş fırsatları yaratma veya yeni iş gücünü istihdam etme kapasitesine sahip olmadığını gösteriyor. Sonuç olarak, geçimini sağlayan kadının sorunu artık bir iş bulmak değildir, artık iş imkânı sağlayacak piyasa yoktur. Veriler, iş gücü piyasasının yapısında ciddi bir bozulmanın olduğunu ortaya koyuyor; kadınlarda işsizlik oranı %92’ye ulaşırken, kadınların ekonomik hayata katılım sadece %17 seviyesinde kalmıştır. Ayrıca, kadınların geçindirdiği ailelerin oranı savaş öncesi %12 iken savaş sırasında %18’e yükselmiştir. Bu durum, kadınların ekonomik sorumlulukları artarken çalışma imkânlarının aynı ölçüde azaldığını ortaya koymaktadır.

Bu rakamlar ve istatistikler, bu kadınların çektiği çilenin sadece bir kısmını yansıtıyor. Ufukta da hiçbir çözüm görünmüyor. Onlar, insana yaraşır yaşamın en temel unsurlarından mahrum, son derece ağır şartlar altında yaşamaktadırlar. Görevleri yalnızca çocuk yetiştirmek ve aileye bakmakla sınırlı olmaktan çıkmış; artık doğrudan hayatta kalma mücadelesine dönüşmüştür. Bugün kadınların çoğu, su, elektrik, gaz ve sağlık altyapısından yoksun, yıpranmış çadırlarda ya da yıkılmış evlerde yaşamaktadırlar. Hatta yas tutma “lüksünden” dahi mahrumdurlar. Şehadet veya esaret nedeniyle babalarını kaybeden çocuklarını ayakta tutabilmek için duygularını bastırmak ve acılarını belirsiz bir zamana ertelemek zorunda kalmaktadırlar. Tüm bunlar onları psikolojik, fiziksel, ekonomik ve toplumsal açıdan derinden etkilemektedir.

Bütün bunlar ve daha fazlası yaşanırken dünya kendi çatışmaları ve çıkarlarıyla meşguldür. Kadın örgütleri ise derin bir uyku ve sessizlik içindedirler, İslam’a, hükümlerine ve Şeriatına saldırmak istediklerinde ancak o derin uykularından uyanırlar.

Ey Müslümanlar! Kerim Peygamberiniz SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in Veda Haccı’nda ve birçok hadisinde size emanet ettiği kadınların başına daha neyin gelmesini bekliyorsunuz?!

On binlerce mağdur ve onların türlü türlü acıları sizleri hâlâ harekete geçirmiyor mu?! Yoksa Yüce Allah’ın şu sözü sizin için de mi geçerli oldu:

ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُم مِّن بَعْدِ ذَٰلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً وَإِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْأَنْهَارُ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاءُ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللهِ وَمَا اللهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ“(Ne var ki) bunlardan sonra yine kalpleriniz katılaştı. Artık kalpleriniz taş gibi yahut daha da katıdır. Çünkü taşlardan öylesi var ki, içinden ırmaklar kaynar. Öylesi de var ki, çatlar da ondan su fışkırır. Taşlardan bir kısmı da Allah korkusuyla yukardan aşağı yuvarlanır. Allah yapmakta olduklarınızdan gafil değildir.” ^{[Bakara 74]}

Kırgızistan Milli Güvenlik Devlet Komitesi (UKMK) eski Başkanı Kamçıbek Taşiyev hakkında; “anayasayı ihlal ederek iktidarı zorla ele geçirmek veya zorla elinde tutmak, anayasal düzeni zor kullanarak değiştirmeye çalışmak” ve “görevi kötüye kullanmak” maddeleri uyarınca ceza davası açıldığı biliniyor.

Bunun üzerine Taşiyev, sosyal medya üzerinden yaptığı açıklamada şu iddialarda bulundu: “Hukuki açıdan bu davada kendimi savunmak için her türlü imkâna sahibim. Allah’ın izniyle bir suçum yok ve beraat edeceğim. Suçlu olan cezasını çeker, masum olan ise aklanır. Zira Devlet Başkanımız, ülkemizde adil bir yargı sistemi kurmak için büyük çaba sarf ediyor. Örneğin, 25 kişiden oluşan ‘Kempir-Abad’ grubu da beraat etti.”

Gerçek şu ki; son yıllarda ülkede “iktidarı zorla ele geçirmek” suçlamasıyla tutuklananların sayısı hızla artmıştır. Bunların arasında siyasetçiler, gazeteciler ve Hizb-ut tahrir üyeleri de bulunmaktadır. Kırgız-Özbek sınır belirleme davası nedeniyle tutuklanan ve “Kempir-Abadcılar” olarak bilinen grup, Taşiyev’in görevden alınmasının ardından beraat etmiştir. Taşiyev bu örneği vererek, mevcut otoriteye kendi davasının da siyasi bir pazarlıkla kapanabileceğine dair üstü kapalı bir uyarı göndermektedir. Ancak madalyonun diğer yüzü çok daha karanlıktır. Siyasi muhalifler bir şekilde aklanırken, dava erleri aynı “iktidarı zorla ele geçirmek” maddesiyle acımasızca cezalandırılmaktadır: Örneğin Batken Bölge Mahkemesi, Alisher Mamuroviç başta olmak üzere altı dava eri hakkında 13 ila 17 yıl arasında değişen ağırlaştırılmış hapis cezaları vermiştir.

Buna ek olarak Çüy, Celal-Abad ve Narin eyaletlerinde de onlarca dava eri dört yılı aşkın süredir zindanlarda tutulmaktadır. Bu samimi Müslümanların iktidarı zorla ele geçirecek askeri veya maddi bir güçleri olup olmadığı hiç sorgulanmamıştır. Oysa bu insanların elindeki tek “silah”, “Lâ ilâhe illallah Muhammed’un Rasûlullah” kelime-i tevhidinden başkası değildir!

Dava erlerinin sosyal medyadaki tek bir “beğenisi” için bile “radikalizm” raporu hazırlayan sözde uzmanlar, acaba bugün hangi “laboratuvarlarda” muhalif siyasetçileri temize çıkarıp beraat ettirmektedirler?

Siyasi konjonktüre göre muhalif güçler aynı maddeden beraat ettirilirken, sadece Allah’ın indirdiği Şeriat ile yaşamak istedikleri için masum Müslümanlara 4 yıldan 17 yıla kadar cezalar yağdıran mahkemelerin hangi adaletinden söz edilebilir? Bu durum, mevcut yasaların yalnızca otoritenin çıkarlarına hizmet ettiğini ve sadece İslam’a karşı bir barikat olarak kullanıldığını kanıtlamaktadır. Ülkede faiz, tekelcilik ve kumar gibi haramların serbestçe yayılması için zemin hazırlanırken; İslam’ı öğretmek, marufu emretmek ve münkerden nehyetmek gibi farz ameller, cezalandırılması gereken birer suç sayılmaktadırlar!

Ebu Hurayra’dan rivayet edildiğine göre Rasûl SallAllahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur:

سَيَأْتِي عَلَى النَّاسِ سَنَوَاتٌ خَدَّاعَاتٌ، يُصَدَّقُ فِيهَا الْكَاذِبُ، وَيُكَذَّبُ فِيهَا الصَّادِقُ، وَيُؤْتَمَنُ فِيهَا الْخَائِنُ، وَيُخَوَّنُ فِيهَا الْأَمِينُ، وَيَنْطِقُ فِيهَا الرُّوَيْبِضَةُ». قِيلَ: وَمَا الرُّوَيْبِضَةُ؟ قَالَ: «الرَّجُلُ التَّافِهُ فِي أَمْرِ الْعَامَّةِ“İnsanlar üzerine öyle hayırsız yıllar gelir ki o zamanda yalancı doğrulanır, doğru yalanlanır, haine güvenilir, emin kimseye güvenilmez! O zamanda Ruveybida konuşur’ buyurdu. Denildi ki: Ruveybida nedir? Peygamber SallAllahu Aleyhi ve Sellem, “Sefih kimse genelin işi hakkında konuşur” buyurdu.”

Allah Subhânehu ve Teâlâ da şöyle buyurmuştur:

وَلَاتَحْسَبَنَّاللهَغَافِلاًعَمَّايَعْمَلُالظَّالِمُونَإِنَّمَايُؤَخِّرُهُمْلِيَوْمٍتَشْخَصُفِيهِالْأَبْصَارُ“Sakın, Allah’ı zalimlerin yaptıklarından habersiz sanma! Allah, onları ancak gözlerin dehşetle bakakalacağı bir güne erteliyor.” ^{[İbrahim 42]} Dolayısıyla bugün (iktidarı ele geçirmek, radikalizm, terörizm) gibi maddeler, sömürgeci kâfirlerin kendi suçlarını örtbas etmek ve kamuoyunu yanıltmak için dayattığı prangalardır. Bu nedenle Kırgızistan halkı ve tüm İslam Ümmeti için hak ile batılı, dost ile düşmanı ayırt etmenin ve adımları bu şuurla atmanın zamanı gelmiştir.

Biz, Hizb-ut Tahrir Medya Ofisi olarak takipçilerimiz ve Merkezi Medya Bürosu Web Sayfası misafirlerimize, Hizb-ut Tahrir tarafından 1954 yılında başlatılan El-Raye Gazetesinin tekrar yayına başlatılmasını duyurmaktan gurur duyarız. Karanlık ve zorba rejimlerin baskısı sonucu haftalık yayınlanan gazete durdurulmuştu. Şimdi Hizb-ut Tahrir El-Raye Gazetesini Allah’ın izniyle tekrar başlatacaktır.