(Hizb-ut Tahrir Emiri Celil Âlim Ata İbn Halil Ebu Raşta Tarafından Facebook Sayfası Takipçilerinin “Fıkhi” Sorularına Verilen Cevaplar Silsilesi)

Soru-Cevap

Altın Fiyatlarındaki Dalgalanmalar

Ahmed Said’e

Soru:  

Celil Şeyhimiz; Esselamu Aleykum ve Rahmetullahi ve Berekâtuh.

Umarım bu soru size sağlık ve afiyetteyken ulaşır ve Allah Subhanehu ve Teala’dan, dinini koruma ve şeriatını uygulama konusunda size yardım etmesini niyaz ederim; benim sorum şudur:

"Son zamanlarda altın fiyatlarında önemli bir artışa tanık olduk ve birkaç yıl içinde asıl fiyatının birkaç katına ulaştı; peki bu, altının sabit bir maden ve para birimleri için bir ölçü olma özelliğini kaybettiği ve değişime tabi bir hale geldiği anlamına mı geliyor? Yoksa bu değişim, bazı rejimlerin tahakkümünden ve bazı siyasi koşullardan mı kaynaklanıyor?

Eğer durum böyleyse, Allah'ın izniyle yakında kurulacak olan İslam Devleti altının istikrarını nasıl koruyacak ve İslam düşmanlarının manipülasyonundan nasıl koruyacak? Allah sizi mübarek kılsın.

İsra ve Mirac (Filistin) topraklarından Allah için kardeşiniz Ahmed Said.

Cevap:

Ve Aleykumselam ve Rahmetullahi ve Berekâtuh.

Altın fiyatlarındaki dalgalanmalar, altının bir emtia olarak kabul edilmesinden kaynaklanmaktadır. Bu nedenle spekülasyonlar onu etkilemekte ve onun yükselmesine ve düşmesine neden olmaktadır. Özellikle Amerika olmak üzere dünyanın önde gelen ülkeleri, Doların tedavülün ana kaynağı olmasından endişe duymaktadırlar. Bu yüzden bu ülkelerin birçok ülkeyle sömürgeci ilişkileri olduğundan dolayı bir denetim olmaksızın Dolar basımını artırıp azaltmaktadırlar. Bu da birçok durumda altın gibi Doların değerinin de sabit kalmasına yardımcı olmaktadır…Eğer durum böyle olmasaydı, dahası para birimi altın olsaydı, o zaman basılan her kâğıt paranın, herhangi bir vakitte kâğıt parayla değiştirilebilecek miktarda altın karşılığı olması gerekirdi ki -bunlara temsilî kağıtlar denir-,eğer durum böyle olsaydı, tüm zorunlu kâğıt paralar (yani temsili olmayan) paralar, üzerinde yazılı olandan daha fazla bir değere sahip olmazlardı. Resmi netleştirmek adına size, anlamanıza yardımcı olacak iki hususu belirtmek istiyorum:

Birincisi: (Ekonomik Krizler – İslam'ın Bakış Açısından Vakıası ve Çözümü) adlı kitabımda bunu incelemiştim; zira orada şöyle geçmektedir: 

[Ekonomik krizler, nakit paranın gerçekliğinin bir sonucudur:

Dünya, parasal işlemlerinde altın standardı sistemine göre hareket ederken, ekonomik ve parasal istikrarın hâkim olduğu bir refah aşamasında yaşıyordu; bu durum ortadan kalkıp sırf zorunlu kâğıt paralarla muamele edilmeye başlanınca, durum giderek kötüleşmiş ve birbiri ardına krizler yaşanmaya başlamıştır.

Altın standardı sistemi sabit döviz kurunu garanti etmekteydi; yani her ülkenin para birimi ya altın ya da tamamen altın değerini temsil eden kâğıt paraydı ve her an değiştirilebilirdi. Bu nedenle para birimleri arasındaki döviz kuru, genel olarak kabul gören altın standardına bağlı olduğu için sabitlenmişti.Örneğin İslam'da dinar (4,25) gram altın olarak belirlenirken, İngiliz sterlini yasalara göre iki gram saf altın olarak belirlenmiş, Fransız frangı bir grama eşitlenmiş ve benzerleri gibi... Bu nedenle döviz kuru sabitlenmişti.

Nitekim bu sistem istikrar sağlamış ve para biriminin değerini hem iç hem de dış düzeyde sabitlemiştir; bunun delili ise, 1910 yılında altın fiyat endeksinin 1890 yılındaki seviyeyle neredeyse aynı düzeyde olmasıdır.

Bu sistemin kaldırılmasından sonra, krizlerin ortaya çıkışı göze çarpmaya başlamıştır…]

İkincisi: Allah’ın izniyle devlet kurulduğunda, devletin para biriminden dolayı bir korkusu olmayacağı gibi altın ve gümüşü para birimi olarak benimsemeyi reddedip kâğıt para sistemine devam eden ve devleti etkilemeye çalışan diğer ülkelerin spekülasyonlarından etkilenmekten de korkmayacaktır; çünkü Müslüman ülkeler, her türlü dış spekülasyonlardan korunmalarını sağlayan ayrıcalıklara sahip olacaktır. Nitekim İktisat Nizamı kitabında bu konu hakkında aşağıdaki şekilde geçmektedir:

[…İslam Devleti’nin parası ile yabancı paralar arasındaki değişim iki nedenden dolayı İslam Devleti’ni etkilemez:

Birincisi: İslam topraklarında ümmete ve devlete gerekli olacak çok fazla miktarda ham madde vardır. Bu nedenle diğer devletlerin mallarına temel ihtiyaç olması itibarıyla veya zaruri ihtiyaç olması itibarıyla muhtaç olunmaz. Yani elinde bulunan imkânlarla kendi kendine yeterli olabilmesi mümkün olduğu için birtakım değişiklikler kendi ekonomisi için bir etken teşkil etmez.

İkincisi: İslam toprakları petrol gibi bütün dünyanın gereksinim duyduğu ana kaynaklara sahiptir. Bu sebeple bu tür madde satışlarında ödeme olarak altın dışında para kabul etmeyebilir. Yerel olarak sahip olduğu mallar nedeniyle dışarıya muhtaç olmayan devlet, tüm insanların muhtaç olduğu mal ve hizmetlere sahip bir devlet olması nedeniyle döviz kurlarının değişmesinden asla etkilenmeyeceği gibi hem dünya para piyasasına hâkim olabilir hem de hiçbir devlet onun parasına hâkim olamaz.]

Ey kerim kardeşim, emin ol ki partide zeki, bilinçli ve güzel davranışlı adamlar vardır ve bunun öncesinde ve sonrasında, İslam'ın düşmanlarının tuzaklarını onların aleyhine çevirmeye yeterli olan Allah'ın yardımı ve Subhanehu'nun tevfiki vardır... Şüphesiz Allah, salih kullarını görüp gözetir.

Umarım bu kadarı yeterli olmuştur. En iyi bilen ve hüküm veren Allah’tır. 

Cevaba, Emir’in (Allah onu korusun) web sitesinden bağlanabilirsiniz:

https://www.facebook.com/AtaAboAlrashtah/posts/122124489903129051

Haber - Yorum

Söz Konusu Gazze Olduğunda, Kör ve Sağır Oldular!

Haber:

18-19 Şubat 2026'da Radio Liberty, El Cezire tarafından hazırlanan bir analiz makalesine dayanarak, binlerce yabancının Yahudi varlığının ordusunun saflarında Gazze savaşına katıldığını belirten bir rapor yayınladı.

Rapora göre, bu askerlerin büyük bir kısmı çifte vatandaşlığa sahip.Yayınlanan verilere göre, Kırgızistan'dan 52 kişi saldırıya katılmıştır.Ayrıca Özbek kökenli 264 kişi, Kazakistan'dan 189 kişi, Türkmenistan'dan 31 kişi ve Tacikistan'dan sekiz kişi Yahudi ordusunun saflarına katılmıştır.

Savaş için askere alınanlar arasında Amerika, Fransa, İngiltere, Almanya, Ukrayna, Rusya ve diğer ülkelerden gelenlerin olduğu söyleniyor.

Yorum:

Bu haber Radio Liberty'de (Kırgız Servisi) yayınlandıktan sonra, diğer Orta Asya ülkelerinin hiçbiri bunu yayınlamadı, hatta hiç bahsetmediler bile.

Bir veya iki Orta Asyalı'nın Rusya tarafında Ukrayna'ya karşı ya da Ukrayna tarafında Rusya'ya karşı savaşa katıldığı haberi yayılır yayılmaz, bu ülkelerin liderleri, tüm güvenlik kurumları ve insan hakları örgütleri arka arkaya açıklamalar yayınlamak için acele edip onları suçlu ilan ederek, beş yıla kadar hapis cezasına çarptırılabileceklerini duyurmuşlardı!

Yıllar önce Orta Asya'dan bazı Müslümanlar, Beşar Esad rejimine karşı, Müslümanların saflarında Suriye'deki savaşa katıldıklarında, oradaki yetkililer onları sadece suçlu olarak görmekle yetinmemişler, aksine aynı şekilde aile fertleri ve akrabalarını da suçlu ilan etmişlerdi!

On yıl boyunca devlet liderleri, tüm güvenlik kurumları, yargı makamları, insan hakları örgütleri ve hatta cami imamları bile onları kınamaya ve saldırmaya devam etmişlerdir!

Gazze'ye karşı başlatılan soykırım savaşında Yahudi varlığının saflarında savaşan, çocukları ve kadınları öldüren, Gazze halkını yiyecek ve ilaçtan mahrum bırakan Orta Asya halkıyla ilgili olana gelince; onlar hakkında kayda değer hiçbir tavır alınmamıştır!!

Rusya ile Ukrayna arasındaki savaşta ve Beşar Esad'a karşı devrimde, yöneticiler, tüm kolluk kuvvetleri, insan hakları örgütleri, müftüler ve camilerin imamları katı ve sert bir tutum sergilemiştir.

Keskin kulakları ve kalplere ok gibi yerleşen sözleri olan hatipler, haktan hiçbir şeyi kaçırmazlar.

Yoksa söz konusu Gazze olduğunda kör ve dilsiz mi oldular?!

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Ahmed Hadi

Haber - Yorum

Gazze Barış Kurulu, Yeniden İnşaya Değil, Daha Fazla Yıkıma Yol Açmak Amacıyla Kurulmuştur

Haber:

Barış Kurulu: Fas da dahil olmak üzere İslam ülkelerinin katılımıyla Gazze'de uluslararası bir istikrar gücü oluşturulacak. (France 24)

Yorum:

Yahudilerin Gazze'ye yönelik saldırısının başlamasından yaklaşık  iki yıl sonra, eski İngiliz Başbakanı Tony Blair, Ağustos 2025'te Gazze Şeridi'nin uluslararası yönetimin altına alınmasını önermiş ve bundan bir ay sonra ABD Başkanı Trump da Gazze'de “barış anlaşması” adı verilen benzer bir plan ortaya atmış ve bu plan, Yahudi varlığı ve Hamas tarafından kısmen kabul edilmiş ve anlaşma Ekim 2025'te yürürlüğe girdikten sonra Tony Blair, iki gün sonra Ürdün'de Filistin Yönetimi Başkan Yardımcısı Hüseyin el-Şeyh ile bir araya gelerek Gazze Şeridi'nin yeniden inşasını görüşmek için acele etmiş ve aynı akşam Trump, Gazze'deki savaşın sona erdiğini ve mümkün olan en kısa sürede bir barış kurulu kurulacağını duyurmuştu.

Nitekim ertesi gün, yani 13/10/2025'te, Şarm El-Şeyh Uluslararası Barış Zirvesi düzenlenmiş ve bu zirvede, Gazze Şeridi'nin gelecekteki yönetimi de dahil olmak üzere barış planının bir sonraki aşaması ele alınmıştı. 17/11/ 2025 tarihinde Güvenlik Konseyi, “Barış Kurulu'nun” kurulmasını memnuniyetle karşılayan 2803 sayılı kararı kabul etmiştir. Trump, bu kurulun kurulduğunu ve üyelerini 2026 yılının Ocak ayı ortasında sosyal medyada resmen duyurmuş ve onu şimdiye kadar kurulmuş en büyük ve en prestijli kurul olarak nitelendirmiştir.

Toplantılar ve karar alma süreçlerindeki bu hızlılık, olan bitenlerin perde arkasında koordine edildiğini göstermektedir; eksik olan tek şey, Trump'ın yaklaşık altmış devlet liderine, her ülkenin Trump'ın kontrolündeki bir fona 1 milyar Dolar ödemesi şartıyla ABD liderliğindeki yönetim kuruluna daimi kurucu üye olarak katılmaları için davetler göndermesi, aksi takdirde üyeliklerinin sadece üç yıllık bir süreyle sınırlı kalacağı şeklindeki tiyatral uygulamaydı. Birleşmiş Milletler Ortadoğu Barış Süreci Özel Koordinatörü Nikolay Mladenov, Gazze Yürütme Kurulu Genel Direktörü ve Gazze Yüksek Temsilcisi olarak seçilmiş olup kurulda ayrıca ABD Dışişleri Bakanı Marco Rubio, ABD'nin Ortadoğu Özel Elçisi Steven Witkoff, Trump'ın damadı Jared Kushner, eski İngiliz Başbakanı Tony Blair, Apollo Global Management CEO'su Mark Rowan, Dünya Bankası Başkanı Ajay Banga ve ABD'li siyasi danışman Robert Gabriel gibi on üye daha yer almaktadır.

Bu oluşumun ardından gerek Gazze halkı için gerekse bölgenin tamamı ve genel olarak da Müslümanlar için herhangi bir umut ışığı olacak mı?! Trump'ın arzuladığı birincil hedefi, Amerika'nın dünyada rakipsiz tek bir güç olmasıdır.

Ey İslam ümmeti, ey insanlar için çıkarılmış en hayırlı ümmet: "Denenmiş olanı deneyen bir kimse pişmanlık duyacaktır.” Başka bir deyişle, “denenmiş olanı deneyen bir kimsenin zihni harap olmuştur.” Bu, herhangi bir durumda daha önce zaten başarısız olmuş veya yetersiz ya da bozuk olduğu kanıtlanmış herhangi bir yöne yeniden güvenip itimat etme hususunda uyarmak için kullanılan ünlü bir Arap atasözüdür; çünkü sonuç kaçınılmaz olarak pişmanlık olacaktır.

Koruyucu kalkanınız ve kaleniz olan "İslam Devleti'ni" kaybettiğinizden beri maruz kaldığınız yıkıcı deneyimler artık yeter; Allah İslam Devleti'nin geri dönüşünü hızlandırsın; ancak bu, dualar veya temennilerle değil, aksine Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Hilafeti yeniden kurmak için gece gündüz, hiç yorulup bıkmadan çalışan bir parti ile ciddiyetle çalışarak gerçekleşecektir; bunun için çalışanlara ne mutlu, çalışmaktan yüz çevirenlere ise yazıklar olsun.إِنَّ اللهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَيْهِ حَقّاً فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنجِيلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُم بِهِ وَذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ “Allah müminlerden, mallarını ve canlarını, kendilerine (verilecek) cennet karşılığında satın almıştır. Çünkü onlar Allah yolunda savaşırlar, öldürürler, ölürler. (Bu), Tevrat'ta, İncil'de ve Kur'an'da Allah üzerine hak bir vaaddir. Allah'tan daha çok sözünü yerine getiren kim vardır! O halde O'nunla yapmış olduğunuz bu alışverişinizden dolayı sevinin. İşte bu, (gerçekten) büyük kazançtır.” [Tevbe 111]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Raziye Abdullah

Devletin, tüketim kooperatifleri ve resmî satış noktalarını tek çatı altında toplamak üzere “Carry On” adlı birleşik bir çatı markası duyurması, sanki iç ticaretin vitrininin yeniden tasarlanıyormuş gibi bir görüntü oluşmaya başladı. “Carry On” projesi; yeni logolar, modern raflar, rekabet ve fiyat kontrolü gibi söylemlerle pazarlanmaya başlandı. Ancak burada sorulması gereken soru şu: Acaba gerçekten ekonomi yönetiminin felsefesinde bir dönüşümle yoksa sadece mevcut sistem içindeki araçların yeniden düzenlenmesiyle mi bir karşı karşıyayız?

İslam zaviyesinden bakıldığında, politikalar idari dış görünüşlerine göre değil, fikri köklerine ve neşet ettikleri nizama göre ölçülür. Zira ekonomik nizam; birbirinden kopuk birtakım prosedürler değildir, aksine esası akide olan, mülkiyetin şeklini, servetin dağıtım mekanizmasını, paranın mahiyetini ve devletin piyasadaki konumunu belirleyen şer’i hükümler bütünüdür.

Mısır’daki pahalılık krizi, satış noktalarının azlığından veya tek bir markanın yokluğundan kaynaklanmamaktadır. Krizin aslı; kendi başına hiçbir değeri olmayan kağıt para sistemini benimseyen, kaynakları ve emekleri tüketen faizli borçlara mahkûm olan, fiyatları küresel piyasalara ve onun dalgalanmalarına bağlayan, ayrıca malların tekelleşmesine ve sermayenin tahakkümüne kapı aralayan kapitalist sistemdir.

Bu bağlamda “Carry On”, verimliliği artırmak ve belki de kâr marjını düşürmek için atılmış organizasyonel bir adım gibi pazarlanmaktadır. Ancak bu proje hâlâ aynı çerçeve içinde faaliyet göstermektedir: Güdümlü serbest ekonomi, karşılıksız kağıt para, biriken borçlar ve çarpık bir ortamda arz-talep mekanizmalarının yönettiği bir piyasa.

Mesele sadece satış noktalarını geliştirme meselesi de değildir; aksine ekonominin köşe başlarını tutan güçlerin tabiatıyla ilgilidir. Yıllardır generaller; gıdadan inşaata, ithalattan dağıtıma kadar geniş bir ekonomik alanda nüfuzlarını genişletmiş durumdadır. Devlet şemsiyesi altında yeni bir proje başlatıldığında sorulması gereken doğal soru şudur: Fiili yönetim hakkı kime aittir? Ve imtiyazları kim devşirmektedir?

Askeri nüfuz çevrelerini ekonomik projelere dahil etmek, hedefin mutlaka halkın üzerindeki pahalılığı kaldırmak olduğu anlamına gelmez. Bilakis ekonomi genellikle; siyasi sadakati garanti altına almak için verilen kapalı imtiyaz alanlarına dönüşmekte ve kârlar iktidar ağı içinde devridaim ettirilmektedir. İktidarın, nimetleri güç odaklarına dağıtarak sağlama alındığı bir sistemde, ekonomik proje, işlerin güdülmesi aracı olmaktan önce iktidarı pekiştirme aracına dönüşür.

Bu manada “Carry On”, insani bir girişim gibi sunulsa da, fiiliyatta yönetici seçkinlerin kontrolünü pekiştirme ve ekonomik nüfuzunu genişletme zihniyetiyle yönetilmektedir. Böylece piyasa bir adalet ve hizmet sahasına değil, daha sıkı bir tahakküm ve kontrol alanına dönüşmektedir.

Devletin özel sektörle rekabet edip daha ucuz mal sunma iddiası dillendiriliyor. Peki devletin görevi tüccarlarla rekabet etmek midir yoksa halkın işlerini şer’î hükümlere göre gütmek midir?

İslam’da mülkiyet üçe ayrılır: Ferdi mülkiyet, kamu mülkiyeti (madenler, enerji ve büyük tesisler gibi) ve devlet mülkiyeti. Kamu mülkiyeti olan daimî ve yarı daimî büyük servetler, Ümmetin malıdır; devlet bunları Ümmet adına yönetir ve gelirleri faizli borçları ödemeye değil, riayete (halkın maslahatlarına) harcanır. Devletin pahalılığın etkilerini hafifletmek için bir mağazalar zincirine ihtiyacı yoktur; bilakis gerçek bir bolluk ve fiyat istikrarı sağlayabilecek gücü sahiptir.

Ancak kaynaklar özelleştirildiğinde veya yağmalandığında, ya da ticari bir zihniyetle yönetildiğinde veya gelirleri faizli yükümlülükleri ödemeye yönlendirildiğinde; devlet bizzat kendisinin yarattığı bozukluğu telafi etmek için piyasa rekabetine girmek zorunda kalır.

Kapitalizm, fiyatın belirlenmesinde piyasayı nihai hakem kılar ve devlet kriz anlarında istisnai olarak müdahale eder. İslam’da ise asıl olan (kural); stokçuluğu önlemek, hileyi suç saymak ve pahalılığın yapay sebeplerini ortadan kaldırmakla birlikte, fiyatları arz ve talep etkileşimine bırakmaktır.

Temel fark şudur: İslam, periyodik olarak kriz üreten ve sonra bunlara pansuman tedbirlerle müdahale eden bir ekonomik yapıya izin vermez; bilakis krizin oluşmasını en baştan engelleyen şer’i hükümlerle disipline edilmiş bir ekonomi inşa eder.

Peki, “Carry On” stratejik mallardaki stokçuluğu tedavi ediyor mu? Para politikasını değiştiriyor mu? Batılı sömürgeci kurumlara olan bağımlılığı bitiriyor mu? Yoksa sadece satış vitrinini mi iyileştiriyor?

Satış noktalarını geliştirmek ve arzı iyileştirmek, bazı insanların acılarını geçici olarak hafifletebilir. Ancak derin fikri bakış; sistem içinde kriz yönetimi ile krizi üreten sistemin değiştirilmesi arasındaki farkı bariz bir şekilde ayırt eder. Tüketim kooperatiflerini tek bir marka altında toplamak verimliliği artırabilir veya bu yapıyı ileride yabancı yatırımcılara satılabilir bir şirket haline getirebilir; ancak ekmeği dolar kuruna, yağı küresel borsalara bağlayan ve bütçeyi borç servisinin esiri kılan ekonominin tabiatını asla değiştirmez.

Çözüm, kapitalizmin araçlarını iyileştirmekte değil; onun yerine faizi yasaklayan, faizli kredileri engelleyen, altın ve gümüş veya bunlara dayalı kağıt para gibi kendi başına gerçek bir değeri olan nakit esasına dayanan, stokçuluğu yasaklayan, piyasayı Şer’î hükümlerle disipline eden, kamu mülkiyetini Ümmet yararına yöneten ve her bireyin temel ihtiyaçlarını (yiyecek, giyecek, barınma) garanti altına alan kamil bir İslam iktisat nizamını ikame etmektedir. Böyle bir sistemde fiyat istikrarı bir pazarlama projesi değil, nakdi istikrarın ve dağıtımdaki adaletin doğal bir sonucudur.

Her ekonomik proje siyasi bir mesaj taşır. Pahalılık dalgalarının ortasında ortaya atılan “Carry On” projesi ise, “devlet burada, müdahale ediyor, rekabet ediyor, kontrol ediyor” mesajı vermektedir. Fakat tartışılması gereken asıl derin mesaj şudur: İnsanlar neden bu müdahaleye ihtiyaç duydular? Neden krizler o kadar tekerrür etti ki, cüzi iyileştirmeler büyük bir başarıymış gibi pazarlanır oldu? Gerçek değişim mağaza vitrinlerinden değil, politikaların üzerine inşa edildiği fikri temelin değişmesinden başlar.

Ey Kinane halkı! Yaşadığınız sıkıntılar, yeni bir tabela veya modern bir mağaza zinciriyle çözülecek geçici bir kriz değildir. Sorununuz; rızkınızı borçlara, fiyatlarınızı Batı’ya mahkûm eden ve servetlerinizi elinizden alıp yağmalayan bu sistemin ta kendisindedir.

İslam sadece ruhani bir öğüt değildir; aksine namazı düzenlediği gibi malı da düzenleyen ve halkın işlerini gütmeyi devlet üzerine bir lütuf değil, bir farz kılan kapsamlı bir sistemdir. Pansuman tedavilere kanmayın, köklü tedaviyi talep edin. Gerçek değişimin; politikaları uygulayan yüzlerin veya araçların değişmesiyle değil, ekonominin yönetildiği temel esasın değişmesiyle başlayacağının bilincinde olun.

Ey Kinane askerleri! Sizler de pahalılık ateşiyle kavrulan bu halkın bir parçasısınız. Sorumluluğunuz sadece güvenlik değil, aynı zamanda hakkın tarafında yer almak, ümmeti ezen kapitalist sistemi korumak değil, adaleti tesis eden, insanlardan zulmü gideren bir sistemi ikame etmek gibi tarihi bir sorumluluğa da sahipsiniz.

Hizmet etmek için yemin ettiğiniz İslam; adaleti tesis etmeyi emreden, faizi haram kılan, servetlerin bir zümrenin değil ümmetin olduğunu belirleyen ve yöneticiye vergi tahsildarlığı değil riayet (hizmetkârlık) sorumluluğunu yükleyen dindir. Bilin ki ölçü; satış noktalarının sayısı veya tabelaların güzelliği değil, ekonomimiz ve geçim işlerimizde Allah’ın hükmüne ne kadar yaklaştığımızdır. Allah’ın bizden hesabını soracağı ölçü; İslam’ın kayıp hükümlerinin uygulanması ve O’nun yitik devletinin yeniden ikamesidir. Öyleyse haydi Hilafetin askerleri ve Ensar’ı olun. Onu yeniden Ümmetin tacındaki bir inci kılanlardan olun. Umulur ki Allah sizden bunu kabul eder ve sizin elinizle bir fetih nasip eder de dünyanın izzetine ve ahiretin onuruna kavuşanlardan olursunuz.

إِنَّ اللهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُم بَيْنَ النَّاسِ أَن تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ“Allah, size, emanetleri mutlaka ehline vermenizi ve insanlar arasında hükmettiğiniz zaman adaletle hükmetmenizi emrediyor.” ^{[Nisa 58]}