Ramazan Serisi - İslam Tarihinin Aydınlatıcı Anları

İkinci Bölüm

İdeoloji Üzerinde Pazarlık Yoktur

Kureyş, davetin artık Mekke'nin köşelerinde okunan sözlerden ibaret olmadığını, aksine zihinleri ve sadakatleri yeniden şekillendirecek bir proje olduğunu anladıklarında, hemen kılıçlara başvurmadılar, hapishane veya kapsamlı işkenceyle başlamadılar; bilakis bunlardan daha tehlikeli bir şeyle başladılar: Uzlaşma (Pazarlık).Nebi Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in aralarındaki en zenginleri olması için ona para teklif ettiler, efendileri olması için ona makam teklif ettiler; hatta ona açıkça krallık bile teklif ettiler. Sonra siyasi açıdan “mantıklı” gibi görünen bir formül önerdiler ki o da: Bir yıl biz senin ilahına ibadet edelim, bir yıl da sen bizim ilahımıza ibadet et; yani geçici bir arada yaşama, orta çözüm ve karşılıklı yatıştırma şeklinde bir formül sundular.

Zahiri olarak teklif zekice görünebilir; zira gerilimi azaltabilir, çatışmayı önleyebilir ve davete hareket alanı açabilir. Ancak hakikatte risaletin özünü boşaltmaktadır; çünkü mesele, ritüellerin ayrıntıları üzerindeki bir anlaşmazlık değil, aksine egemenlik ve yasamanın kaynağı üzerindeki bir anlaşmazlıktır; yani sadece hiçbir ortağı olmayan Allah’a mı ibadet edilecek, yoksa itaat hak ile batıl arasında taksim mi edilecek? Referans vahiy mi olacak, yoksa heva ve egemen örfle harmanlanacak mı?

Cevap kesin ve net bir şekilde gelmiştir: قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ * لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ “De ki: Ey kâfirler! Ben sizin ibadet ettiklerinize ibadet etmem.” [Kâfirun  1-2]Kısa bir sure ama tam olarak fikri ve siyasi bir ültimatomun ilanıdır.Bir hakaret ya da öfke patlaması durumu yoktur, aksine sınırların net bir şekilde belirlenmesi vardır: Yani akidenin aslı üzerinde bir uzlaşma olmadığı gibi projenin özü üzerinde de bir pazarlık yoktur.

Nebi Sallallahu Aleyhi ve Sellem bu teklifi, doğası gereği katı olduğu için değil, esas üzerindeki herhangi bir tavizin tüm yapıyı yok edeceğini fark ettiği için reddetmiştir; eğer bir yıl putlara ibadet etmeyi kabul etseydi, akide bir fikir, anlam ve kavram olarak çökmüş olacaktı.Eğer sembolik bir ortaklığı kabul etmiş olsaydı, İslam değerler dengesini altüst eden bir proje olmaktan çıkıp, diğer birçok dinler arasından bir din haline gelecekti.İşte bu, gerçekliği değiştirmek isteyen davet ile gerçekliği yeni ifadelerle yeniden şekillendirmeye davet arasındaki belirleyici bir an olmuştur.

Bu tutum, değişim sürecinde sabit olan bir yasayı ortaya koymaktadır: Düşman, güçle söndürmekten (ortadan kaldırma) aciz kaldığında, uzlaşmayla kontrol altına almaya çalışır.Uzlaşma her zaman zayıflığın bir işareti değildir; aksine bazen en tehlikeli kürtaj nedenlerinden biridir; çünkü baskı netlik doğururken, orta çözüm sis üretir ve sisle birlikte standartlar kaybolur.

Kendi gerçekliğimize bakarsak, “orta çözüm-uzlaşma” mantığının çok yaygın olduğunu görürüz. Örneğin şöyle deniliyor: Küresel olarak kabul görebilmek için söylemlerinizi yumuşatın.Mefhumları, mevcut sistemle uyum sağlayacak şekilde ayarlayın. Merhaleyi/aşamayı dikkate alarak bazı hükümleri bir kenara bırakın. Dini özel ruhani bir alan haline getirin ve siyaseti mevcut oyun kurallarına bırakın. Hikmet adına tavizler verilebilir ve bunlar siyasi gerçekçilik olarak pazarlanabilir.

Ancak temel soru şudur:Neye göre gerçeklik? Geçici güç dengelerine göre mi? Yoksa değişimde sabit olan sünnetlere göre mi?Siret, nübüvvetin gerçekçiliğinin mevcut dengeye boyun eğmek olmadığını, aksine ona karışmadan gerçekliği derinlemesine okumak olduğunu ortaya koymaktadır.Nebi Sallallahu Aleyhi ve Sellem hesap yapmadan çatışmaya girmemiştir; ancak geçici olarak kabul görmek için risaletin özünü de değiştirmemiştir.Dolayısıyla asıl üzerinde pazarlık yapmayı reddetmiş ve ayrıntıları yönetirken esnekliği kabul etmiştir. Bu, ince ama çok önemli bir farktır.

Sorun, sabitelerin ve değişenlerin arası karıştırıldığında ortaya çıkar.Sabit olan, akide, yasamanın kaynağı ve projenin kimliğidir. Değişen ise, üslup, zamanlama ve araçtır.Mekke'de, şiddetli eziyetlere rağmen savaşa izin verilmemiştir.Ancak büyük ayartmalara rağmen, hiçbir akidevi taviz de kabul edilmemiştir.Fikrin saflığını koruyan ve daha sonra onun Medine'de bir devlete dönüşmesini sağlayan işte bu dengedir.

Günümüz gerçekliğinde birçok sorun denklemin özünden kaynaklanmaktadır: Zira gerçekçilik adına sabitelerden ödün verilirken, değişimlere ise hiç anlamadan katı bir şekilde yaklaşılmaktadır.Önemli mefhumlar uluslararası bağlama uyacak şekilde yeniden tanımlanmakta, sonra da bunun aşamalı bir çaba olduğu söylenmektedir.Ancak şerî gerçek ve tarihsel deneyim, bir projenin ruhunu yitirmesi durumunda, geçici siyasi kazanımların onu geri getiremeyeceğini söylemektedir.

Kafirun suresi, kalıcı düşmanlığa yönelik bir davet değil, aksine bir kimliğin çizilmesidir.لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ “Sizin dininiz size, benim dinim de banadır.” [Kâfirun 6]Dolayısıyla dünyadan izole olmak değil, aksine referans konusunda bir netliktir.Medine'de daha sonra olduğu gibi karşılıklı etkileşimde bulunabilir, ticaret yapabilir, dahası anlaşmalar yapabiliriz, ancak akidevi temeli karıştırmadan.Etkileşimde bulunma ile çözülme arasındaki fark işte budur.

Taşımış olduğu ruhani saflığıyla Ramazan, şu soruyu bir kez daha gündeme getiriyor:İtaat ve heva arasında, kanaat ve sosyal baskı arasında ve ideoloji ve acil çıkar arasında daha kaç kez “orta çözüm-uzlaşma” arayacağız?Pazarlık önce kişinin nefsinde küçük adımlarla başlar, sonra genel gerçeklikte büyümeye başlar. Bir birey, bağlılığını bölmeyi alışkanlık edinirse, ümmet de projesini bölmeyi alışkanlık edinir.

Mekke döneminden çıkarılacak derin ders; dünyayı değiştirmek isteyen bir projenin, mevcut gerçekliğe güvenerek kartlarını sunmaya başlaması mümkün değildir. Bilakis kimliğini net bir şekilde tanımlayarak başlamalı, ardından sabit ve sabırlı bir şekilde harekete geçmelidir.Yol daha uzun görünebilir ancak sonucu çok sağlam olur. Uzlaşmalar aracılığıyla yolun kısaltılmasına gelince; genellikle çıkmaz bir yolla sonuçlanmıştır.

Kureyş'in cazip teklifi ile vahyin kesin cevabı arasında, bir kalkınma denklemi belirlenmiştir: Yani asılda netlik ve şeriatın mubah kıldığı sınırlar içinde araçlarda esneklik.İşte bu netlik olmadan, sloganları ne kadar parlak olursa olsun her proje bir diğerinin soluk bir taklidi haline gelecektir.

Bu nedenle Peygamberimiz Sallallahu Aleyhi ve Sellem ve sahabelerinin sebatı, kalkınma yolunda yürüyenler için bir ışık olmalıdır ki böylece Peygamberimizin ilk kurmuş olduğu şey, Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Hilafetin gölgesinde yeniden kurulsun.

Hizb-ut Tahrir Mısır Vilayeti Medya Bürosu

Haber-Yorum

Yöneticiler, Aslen Sahip Olmadıkları Bir Egemenliğin İhlal Edilmesini Kınıyorlar

Haber:

Cumartesi günü birçok Arap ülkesi, bölgedeki bir dizi ülkeyi hedef alan İran saldırılarını kınadılar ve bunları bir saldırganlık ve güvenlik ve egemenliklerinin ihlali olarak nitelendirdiler; bu arada Yahudiler ve Amerika'nın İran'a yönelik saldırılarını sürdürdükleri bir zamanda Tahran askeri yanıtına devam edeceğini açıkladı.Birçok ülke resmi açıklamalar ve kınamalar yayınlarken, bu ülkelerin bazılarının topraklarında bulunan ABD askeri üsleri İran'ın saldırılarına maruz kaldı. (TRT Arabic)

Yorum:

Bu rejimlerin küstahlığı ve kibri şaşırtıcı boyutlara ulaşmıştır. İran'ın ülkelerindeki Amerikan üslerine saldırısını kınayan bu yöneticiler, bu üslerin utanç verici varlığını gizlemeye bile çalışmıyorlar, çünkü bu üsler olmasaydı Amerika'nın saldırı ve işgalleri gerçekleştiremeyeceğini çok iyi biliyorlar. Sanki bu üsler Amerika'nın sevgi yaymak, şeker ve çiçek dağıtmak için kullandığı insani yardım merkezleriymiş gibi davranıyorlar!

Bu yöneticiler, Müslüman ülkeleri, isteyerek ve gönüllü olarak Amerika'ya teslim etmişlerdir ki böylece Amerika bu ülkelerde üsler kurarak askeri güçlerini buraya getirebilsin ve onlarca yıl boyunca terörist operasyonlarını başlatabilsin;zira üslerden, Irak'a savaş açılmış, Somali yerle bir edilmiş, Afganistan işgal edilmiş, Irak işgal edilmiş ve Irak, Suriye ve Yemen terörle mücadele bahanesiyle saldırıya uğramıştır; yine bu üslerden,  Gazze'yi yok etmek ve Lübnan'ı yıkmak için Yahudi varlığına silahlar tedarik edilmiştir.

Bu yöneticilerin, “egemenlik hakkı” ve “güvenlik ve stratejik gereklilik” olarak gördükleri anlaşmalarla bu üslerin kurulmasını kabul ederek egemenliklerinden vazgeçmiş olmaları ironik bir durumdur; bununda ötesinde onlar, güvenliklerine hizmet ettikleri bahanesiyle bu üslerin kurulması ve idaresinin masraflarını da kendileri karşılamaktadırlar; hatta saldırıya uğrasalar bile, bu egemenliğin ihlalini kınayarak ve inkar ederek çığlık atmaya başlamaktadırlar; hangi egemenlikten bahsediyorlarsa?!

Peki onların arasından, Amerika'nın bu üsleri Müslüman ülkelere saldırmak ve Müslümanları öldürmek için kullanmasını engelleme gücüne sahip biri var mı acaba? Veya bunu yaptığı için Amerika'yı kınamaya ve suçlamaya cesaret edebilecek biri var mı acaba? Ya da Amerika ve Yahudi varlığının İran'a saldırmasını engelleyecek biri var mı acaba?

İşte buradaki sorun İran rejimi veya ona yönelik tutumla ilgili değildir; aksine baştan sona bu üslerin varlığıyla ilgilidir; hatta Amerikan ve Batı güçlerinin hareketleri ve denizleri, boğazları, hava sahasını, havaalanlarını ve hava üslerini kullanmalarıyla da ilgilidir; işte tüm bunlar, yöneticilerin ihmalkarlığı, ihanetleri ve Batı ve Amerika'ya ajanlıklarının bir sonucu olmasının yanı sıra Amerika'nın ülkemizde üsler kurup rahat bir şekilde geçerek ülkelerimizi birer birer işgal etmesine izin vermeye dayalı tutumlarının da bir sonucudur.

Şu anda acı kadehten içen İran rejimi, bu konuda masum değildir; zira Afganistan ve Irak'ın işgaline sessiz kalmış, hatta işgale yardım etmiştir; ayrıca Amerika'nın bu ülkeleri işgal etmesine alan açarak ve Müslüman ülkelerdeki Amerikan üslerinin varlığı konusunda sessiz kalarak, Amerika'nın hizmetlerinden dolayı kendisine ödül vereceğini ve lehine aracılık edeceğini düşünerek kendini kandırmıştır.

Bu yöneticiler, ihanetleriyle ümmetten tamamen kopmuşlardır; zira onlar, kendi ülkelerindeki Amerikan üslerine yapılan saldırıları kınamakla meşgul oldukları, silahlarını Yahudi varlığının güvenliğini savunmak için kullandıkları ve Yahudi varlığına saldırmayı amaçlayan her füzeyi veya insansız hava aracını vurmaya arzuladıkları bir zamanda Müslüman ülkelerdeki insanlar sokaklara dökülüp Amerikan üslerine yapılan saldırıdan dolayı seviniyorlar ve Amerika'nın bizi öldürmesine izin veren ve kendilerini Yahudi varlığını korumak için kalkan yapan rejimleri lanetliyorlar; çünkü ümmet, sorunun İran rejimiyle değil, Amerika'nın ülkemizi işgal etmesiyle, gücümüzün yok edilmesiyle ve Peygamberimiz Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in İsra'sını gasp eden Yahudi varlığının savunulmasıyla ilgili olduğunu biliyor; bakın işte ümmetin, bu rejimleri kökünden söküp atarak Amerika ve onun buluntu çocuğu varlığına karşı tavır alması sadece zaman meselesidir. وَيَقُولُونَ مَتَى هُوَ قُلْ عَسَى أَنْ يَكُونَ قَرِيباً“Ne zamanmış o?” diyecekler. De ki: “Yakın olsa gerek!” [İsra 51]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Abdullah Hamad el-Vadi

Tâğût Trump ve Beslemesi Yahudi Varlığı İran’a Vahşi Bir Saldırı Başlattı

Amerika ve Yahudi varlığı, bugün Cumartesi günü İran’a karşı geniş çaplı ortak bir saldırı başlattı. Başkent Tahran’ın yanı sıra Kum, İsfahan, Kirmanşah ve Kereç gibi pek çok şehirde patlama sesleri duyuldu... “ABD Başkanı Donald Trump İran’a saldırının başladığını duyurdu ve “Az önce İran’da geniş çaplı askeri operasyonlara başladık” dedi... İsrail Kanal 12 televizyonu, “İsrail’in” İran hükümetine ait onlarca hedefi vurduğunu bildirdi...” ^{(28.02.2026 El Cezire)} Trump, Amerika ve ordusunun dünyanın en sert ve en güçlü ordusu olduğu, İran’ın nükleer silahlara ve füzelere sahip olmasına asla izin vermeyeceği yönündeki küstahça açıklamalarını sürdürdü. Beslemesi Netanyahu da efendisi Trump’ın izinden giderek benzer açıklamalarda bulundu... İran cephesinde ise (İran Dışişleri Bakanı Abbas Arakçi, ülkesinin meşru müdafaa hakkı kapsamında tüm savunma ve askeri kapasitesini kullanacağını söyledi... ^{(28.02.2026 El Cezire)} İran, Yahudi varlığına ve Körfez’deki Amerikan üslerine füze saldırıları gerçekleştirdi.

Böylece Yahudi varlığına ve Amerika’ya ait uçaklar; karadan, denizden ve havadan İran’daki askeri üslere ve hükümet merkezlerine saldırı düzenledi. Bu saldırılar çoğunlukla başkent Tahran’a, hükümet binalarına, Mürşid’in (Dini Lider) ve Cumhurbaşkanı’nın ofislerine yoğunlaştı... İlk açıklamalarda operasyonların dört günden on güne kadar sürebileceği, hatta İran’ın nükleer ve füze kapasitesi tamamen tasfiye edilinceye kadar açık uçlu saldırılara dönüşebileceği ifade edildi... “İsrailli kaynaklar, saldırıların ilk aşamasının dört gün sürebileceğine işaret ederek, bunun geçen yaz, Temmuz 2025’te başlatılan 12 günlük savaşın bir devamı niteliğinde olduğunu belirttiler. Amerikalı bir kaynak ise CBS News’e verdiği demeçte, mevcut Amerikan askeri harekatının yaklaşık 10 gün sürebileceğini söyledi...” ^{(28.02.2026 El Arabiya)}

Ey Müslümanlar! İran’a yönelik bu vahşi saldırı, İran’ın uzun süre Amerikan yörüngesinde hareket ettiği bir dönemde gerçekleştirilmektedir... İran, Irak savaşında, Afganistan’da ve bölgenin birçok yerinde Amerika’nın hizmetinde olmuş, ona büyük hizmetler sunmuştur. Amerika o dönemde füze ve nükleer silah meselesini asla gündeme getirmemiş, hatta Obama 2015 yılında Avrupa devletlerinin de katılımıyla İran’ın %3,67 oranında nükleer zenginleştirme yapmasına izin veren bir anlaşma imzalamış ve İran, o yıllarda tıpkı Türkiye gibi Amerika’nın yörüngesinde hareket etmeye devam etmiştir... Ancak tâğût Trump geldiğinde ise İran’ın, ABD’nin söylediklerini söyleyen ve her istediğini harfiyen yapan ajan bir uydu devlet olmasını istemiştir. İlk başta Muskat’ta beş tur süren aldatmaca dolu müzakereler yürütmüş, sonra da Trump ve Yahudi varlığının “On İki Gün Saldırıları” olarak bilinen saldırıları gerçekleşmiştir. Nitekim olaylar tam da böyle gelişmiştir. “Trump o dönemde İran’a ait 3 nükleer tesisin vurulduğunu duyurarak Amerikan saldırısının başarılı olduğunu vurgulamıştır. Trump, Fordo, Natanz ve İsfahan bölgelerinin hedef alındığını açıklayarak İran’ı barış yapmaya ve savaşı bitirmeye çağırmıştır. ABD Savunma Bakanı Pete Hegseth ise Amerikan saldırısının İran’ın nükleer emellerini yok ettiğini belirtmiştir...” ^{(22.06.2025 BBC)}

Ancak bu saldırılar, İran’ı yörüngede hareket eden bir devletten uydu ajan bir devlete dönüştürmede başarılı olamamıştır. Tam tersine cılız da olsa yörüngeden bile çıkılması gerektiğini söyleyen sesler yükselmeye başlamıştır... Bunun üzerine Amerika, yine aynı konulara yani İran’ın füze ve nükleer silahsızlanmasına odaklanarak yeniden müzakere manevrasına geri dönmüştür. İlk seferinde beş tur müzakereden sonra saldıran Amerika, bu kez üç tur müzakerenin ardından saldırıya geçmiştir!

Ey Müslümanlar! İslam ülkelerindeki yöneticiler, kâfirlere sadakat göstermenin ne denli tehlikeli olduğunu ve bunun dünyada zillet, ahirette ise elim verici bir azap olduğunu asla fark edememişlerdir.

الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ للهِ جَمِيعاً“Müminleri bırakıp da kâfirleri dost edinenler, onların yanında izzet mi arıyorlar? Bilsinler ki bütün izzet yalnızca Allah’a aittir.” ^{[Nisa 139]} Bu yöneticiler kâfir devletlerin öncelikle kendi çıkarlarını önemsediklerini ve gece gündüz İslam’a ve Müslümanlara düşmanlık beslediklerini zerre kadar idrak edemiyorlar. Kâfir devletler, kendi yörüngelerinde dönen veya ajanları olan bir devlete karşı biraz rıza gösteriyorlarsa bile bu onlara iyilik istedikleri için değildir; aksine şerri gizleyip iyiliği açığa vurdukları içindir. İster onun yörüngesinde dönsünler isterse de onun ajanları olsunlar, şayet bu yöneticiler çıkarları onların yok olmasını gerektirdiğinde Amerika’nın onlara zerre kadar değer vermeyeceğini anlasalardı, tarihteki olaylardan ders alırlardı. Zira tarih, kullanım süresi dolunca efendileri tarafından çöpe atılan uşaklarla doludur... Eğer bu yöneticiler akletselerdi, kâfirleri çekirdek gibi tükürüp atarlardı, ancak onlar sağır, dilsiz ve kördürler; artık geri dönemezler... Sömürgeci kâfirlere olan sadakatleri öyle bir noktaya ulaşmıştır ki, İslam beldelerinden birine saldırıldığında diğerleri onun yardımına koşmak için kılını bile kıpırdatmamaktadır. İçlerinden en mutedili ve aklı başında olanı ise, tıpkı İran’a yapılan bu saldırıda olduğu gibi, sadece ölü ve yaralıları saymakla yetinmektedir!

Ey Müslümanlar! Şüphesiz sizin izzetiniz, Raşidi Hilafet Devletinin geri dönüşünde saklıdır. Halkına asla yalan söylemeyen bir lider olan Hizb-ut Tahrir, ihlasla ve samimiyetle kendisini İslami hayatı yeniden başlatmaya ve Raşidi Hilafet’i kurmaya adamıştır. O, gerçekten de halkına yalan söylemeyen bir liderdir; O, kokusu tertemiz olan ve bu temizliğe tahammül edemeyenlerin uzak durduğu bir partidir... Biz onun ve onunla birlikte çalışan tüm gençlerin böyle olduğunu düşünüyoruz; onların ciddi, çalışkan, ihlaslı olduklarını, Allah’ın izniyle dünyaya baktıklarından katbekat fazlasıyla ahirete baktıklarını, Allah’ın vaadini ve Rasûlü SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in müjdesini gerçekleştirmek için Allah’ın rahmetini umarak gecelerini gündüzlerine kattıklarını biliyoruz. Kuşkusuz bu, Allah’a hiç de zor değildir.

İşte ümmeti kurtaracak, izzetini geri verecek ve düşmanların ona saldırmadan önce bin kez düşünmesini sağlayacak olan şey budur. Bu da ancak Hilafetinin yeniden geri dönmesiyle ve yeryüzünün onun hayrı ve adaletiyle aydınlanmasıyla mümkündür. Hilafet, geçmişte Kayserlerin ve Kisraların kibrini nasıl yerle bir ettiyse, bugün de tâğût Trump ve benzeri sömürgeci kâfirlerin kibrini öylece yok edecektir.

Yahudi varlığına gelince; o, dikkate alınmayacak kadar değersizdir. Nitekim Allah Subhânehu ve Teâlâ Yahudiler hakkında şöyle buyurmuştur:

لَنْ يَضُرُّوكُمْ إِلَّا أَذًى وَإِنْ يُقَاتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يُنْصَرُونَ“Onlar incitmekten başka size bir zarar veremezler. Sizinle savaşa koyulurlarsa, geri dönüp kaçarlar. Sonra kendilerine yardım da edilmez.” ^{[Ali İmran 111]} Yahudi varlığı, kendi başına asla ayakta duramaz, çünkü savaş ehli değildir, Aziz ve Kaviyy olan Allah’ın buyurduğu gibi ancak insanların ipi sayesinde ayakta kalabiliyor:

ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ مَا ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلٍ مِنَ اللهِ وَحَبْلٍ مِنَ النَّاسِ“Allah’tan bir ipe ve insanlardan bir ipe tutunmadıkça, nerede bulunurlarsa bulunsunlar, onlara alçaklık damgası vurulmuştur” ^{[Ali İmran 112]} Allah’ın ipini kesip atmışlardır. Geriye yalnızca Amerika, Avrupa ve Müslüman ülkelerdeki hain ve ajan yöneticilerin ipi kalmıştır. Bu yöneticiler, Yahudilerin acımasız saldırganlığı karşısında parmaklarını bile kıpırdatmamaktadır... Dolayısıyla asıl sorun, bugün İslam beldelerinde kurulu olan devletlerdir. Çünkü bu devletlerin yöneticileri, İslam’ın ve Müslümanların düşmanı olan sömürgeci kâfirleri dost edinmişlerdir... İşte Müslümanların musibeti, yöneticileridir; onlar, sömürgeci kâfirleri dost edinmektedirler. Allah Subhânehu ve Teâlâ’yı dost edinmek, O’nun hükümlerini ikame etmek, O’nun yolunda cihat etmek, Rasûlünü örnek almak, İslam ve Müslümanlar ile izzet bulmak, küfür ve kafirleri zelil kılmak yerine; sömürgeci kâfirleri dost edinmekte, onların emirlerine göre hareket edip nehiylerine göre durmaktadırlar.

وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ * بِنَصْرِ اللَّهِ يَنْصُرُ مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ“ O gün Allah’ın zafer vermesiyle müminler sevinecektir. Allah, dilediğine yardım eder. O, mutlak güç sahibidir, çok merhametlidir.” ^{[Rum 4-6]}

Hizb-ut Tahrir Türkiye Vilayeti Medya Bürosu Başkanı Sayın Mahmut Kar, gündeme ilişkin değerlendirmelerde bulundu.

- ABD - İran Savaşı
- 3 Mart 1924'ün Üzerinden 102 Yıl Geçti

H. 14 Ramazan 1447 - M. 3 Mart 2026

İlgili Bağlantılar: