- مطابق
![چیره شدن بر حرص](/pe/media/k2/items/cache/f4db67ec2dbaadd122c4c0b528856935_L.jpg?t=-62169984000)
چیره شدن بر حرص
(ترجمه)
﴿وَأَمَّا مَن بَخِلَ وَاسْتَغْنَىٰ وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَىٰ فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَىٰ وَمَا يُغْنِي عَنْهُ مَالُهُ إِذَا تَرَدَّى﴾
[لیل: ۸-۱۱]
ترجمه: و اما کسی که بخل ورزد و(از این راه) بی نیازی طلبد، و پاداش نیک(الهی) را انکار کند، به زودی او را در مسیر دشواری قرار می دهیم و در آن هنگام که(در جهنم) سقوط می کند، اموالش به حال او سودی نخواهد داشت.
برای یک زنده گی خوش چی کافی است؟ این پرسش را می شود صدها پاسخ داد. وقتی پرسیده شود، در حقیقت این جواب در حال افزایش و اساس است و آزادی های مختلف و حدید شما را زیادتر آشکار می سازد. اسلام این را با ارتباط دادن آرزوها با رضای الله سبحانه وتعالی برای یک شخص، بسیار ساده ساخته است. الله سبحانه وتعالی به ما حق داده تا برای به دست آوردن چیزهایی که حرام نمی باشد، کوشش کنیم.
در تاریخ خود کسانی را داشته ایم که سرمایه هایی عظیمی داشتند و از مزایای آن بر خوردار می شدند؛ اما حالتی آمد که حتا آن ها برای لحظه ای فکر نکردند که آن را در راه الله سبحانه وتعالی انفاق نمایند؛ اما این کار زمانی ممکن است که یک مسلمان این را واقعاً در کرده باشد که سعادت تنها در خشنودی وی سبحانه وتعالی است و یگانه چیزی که ما در آن حریص باشیم کامیابی دنیا و آخرت است.
در حقیقت اساس انحطاط مسلمانان همین حرص و خیانت است. این حرص از نظام سرمایه داری است که مردم را به یک ماشین در آمد پول مبدل نموده است. حرصی که ابوالعزیز ابن سعود را مجبور نمود تا امت و آخرت خود را بالای کفار بفروشد، حرصی که حکام دست نشانده را مجبور نمود تا جرم های فجیعی را علیه مردم بی گناه خود مرتکب شوند و این حرص بود تا دولت ترکیه مردم سویه را گذاشت تا بمیرند. حرصی که اردوی پاکستان را از آزادسازی کشمیر واداشته است، حرصی که آل سعود را بیشتر از همه فریفته نموده و حرصی که قدرت و سرمایه حکام مسلمانان را ناتوان ساخته است.
خلیفه مسلمن عمر بن عبدالعزیز رحمة الله علیه فرمودند: «قلب من خواهان هیچ یک از اموال دنیا نیست که به آن بدهم؛ مگر چیز بهتر را آرزو می کند، هرگاه بر آورده شود که هیچ چیزی از آن در دنیا بزرگ تر نیست و قلب من جنت را می خواهد.» اگر حاکم چنین باشد؛ پس رعیت آن چطور خواهد بود؟ پیامبر صلی الله علیه وسلم فرموده اند:
«يوشك الأمم أن تداعى عليكم كما تداعى الأكلة إلى قصعتها فقال قائل ومن قلة نحن يومئذ قال بل أنتم يومئذ كثير ولكنكم غثاء كغثاء السيل ولينزعن الله من صدور عدوكم المهابة منكم وليقذفن الله في قلوبكم الوهن» فقال قائل يا رسول الله وما الوهن قال: «حب الدنيا وكراهية الموت»
ترجمه: هیبت شما از دل های دشمنان تان از بین خواهد رفت و در دل های شما وهن جاه خواهد گرفت. یکی پرسید: یا رسول الله صلی الله علیه وسلم وهن چیست؟ او صلی الله علیه وسلم فرمودند: حب دنیا و از یاد بردن مرگ.
این حب دنیا که زرق شده در بدن ما از مادیات دنیا که در جامعه ما است و ما را به مردمان برجسته و روشن فکر تبدیل نموده و حب به دست آوردن اموال دیگران که مردم را به حرام وا داشته است.
درین اواخر طرز جدید تجلیل از مراسم عروسی در پاکستان به نام طویل ترین تجلیل جشن عروسی به میان آمده است و این تجلیل یک سال دوام می نماید که یک نمایش بزرگی را به راه می اندازند. در حقیقت این نمایش سرمایه است که نه تنها باعث حسادت می شود؛ هم چنان حرص به دست آوردن سرمایه را در دیگران زیاد می کند خواه با کلاه برداری باشد یا به دام انداختن دیگران؛ اما باید به دست آورده شود. ما به یاد داریم، این حرص بود که یهود را نزد الله سبحانه وتعالی ذلیل ساخت و آن ها را مجبور نمود تا از الله سبحانه وتعالی نافرمانی نمایند.
﴿وَلَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلَى حَيَاةٍ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُواْ يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهِ مِنَ الْعَذَابِ أَن يُعَمَّرَ وَاللّهُ بَصِيرٌ بِمَا يَعْمَلُونَ﴾
[بقره: ۹۶]
ترجمه: و آن ها را حریص ترین مردم، حتا حریص تر از مشرکان، بر زنده گی(این دنیا واندوختن ثروت) خواهی یافت(تا آنجا) که هر یکی از آن ها آرزو دارد که هزارسال عمر به وی داده شود؛ در حالی که این عمر طولانی او را از کیفر(الهی) باز نخواهد داشت و الله سبحانه وتعالی به اعمال آن ها بیناست.
ما مسلمانان باید این را بدانیم که این حرص ما را مجبور به نافرمانی از الله سبحانه وتعالی می کند و آرزوهای به دست آوردن دنیا ما را گمراه می سازد. ما باید راه های انفاق را بیاموزیم و باید برای حق برادران و خواهران خود صدای خود را بلند کنیم، حقی که حکام ظالم امروز آن را غصب نموده اند.
نویسنده: اخلاق جهان
برای دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر
1 comment
-
الله متعال اجر تان دهد. چنانچه قوم یهود را حرص تبا کرد این یک مفهوم بسیار واضح است برای امت پراکنده پیامبر اکرم که حرص به دنیا و دو روز زندگی نداشته باشند که تبا کن است.