دوشنبه, ۲۳ جمادی الثانی ۱۴۴۱هـ| ۲۰۲۰/۰۲/۱۷م
ساعت: مدینه منوره
Menu
القائمة الرئيسية
القائمة الرئيسية

زندگی‌ کریمانه، هدف نهایی هر انسان است!

  • نشر شده در سیاسی

(ترجمه)

الله سبحانه‌وتعالی انسان را آفرید و وی را به‌خاطر نعمت عقلی‌که برایش ارزانی داشته بود، بر سایر مخلوقات‌اش برتری داد.

 چنان‌چه وی سبحانه‌وتعالی می‌فرماید:

﴿وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ وَحَمَلْنَاهُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنَاهُم مِّنَ الطَّيِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَى كَثِيرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلاً﴾

[اسراء:70]

ترجمه: ‏ما آدمی‌زادگان را (با اعطای عقل، اراده، اختيار، نيروی پندار و گفتار و نوشتار، قامت راست، وغيره) گرامی‌داشته‌ايم و آنان را در خشكی و دريا (برمركب‌های گوناگون) حمل كرده‌ايم و از چيزهای پاكيزه و خوش‌مزه روزی‌شان نموده‌ايم و بر بسياری از آفريدگان خود كاملاً برتری‌شان داده‌ايم.‏

الله سبحانه‌وتعالی پس از خلقت انسان، پیامبران خویش را فرستاد تا انسان‌ها را رهنمایی نمایند؛ در عین حال انسان‌ها از عقل خویش در رکابِ دینِ بدون نقض الله سبحانه‌وتعالی، برای هدایت یافتن به آفرینندۀ مدبر و زندگی کریمانه، استفاده نموده و نیز این‌که از گمراهی، هلاکت، زندگی حیوانی و تنزل نمودن به زندگی چهارپایان نجات دهند.

در این مورد الله سبحانه‌وتعالی می‌فرماید:

﴿وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيراً مِّنَ الْجِنِّ وَالإِنسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لاَّ يَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌ لاَّ يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لاَّ يَسْمَعُونَ بِهَا أُوْلَئِكَ كَالأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُوْلَئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ﴾

‏[اعراف: 179]

ترجمه: ‏ما بسياری از جنّيان و آدميان را آفريده و (در جهان) پراكنده كرده‌ايم كه سرانجام آنان دوزخ و اقامت در آن است. (اين بدان خاطر است كه) آنان دل‌هائی دارند كه بدان‌ها (آيات رهنمون به كمالات را) نمی‌فهمند و چشم‌هائی دارند كه بدان‌ها (نشانه‌های خداشناسی و يكتاپرستی را) نمی‌بينند و گوش‌هائی دارند كه بدان‌ها (مواعظ و اندرزهای زندگی‌ساز را) نمی‌شنوند. اينان (چون از اين اعضاء چنان‌كه بايد، سود نمی‌جويند و منافع و مضارّ خود را از هم تشخيص نمی‌دهند) هم‌سان چهارپايان‌اند و بلكه سرگشته‌ترند (چرا كه چهارپايان از سنن فطرت پا فراتر نمی‌گذارند؛ ولی اينان راه افراط و تفريط می‌پويند.) اينان واقعاً بی‌خبر (از صلاح دنيا و آخرت خود) هستند.‏

 سپس رسالت اسلام بر آخرین پیامبر، حضرت محمد صلی‌الله‌علیه‌وسلم انجام پذیرفت و سلسلۀ نبوت پایان یافت. الله سبحانه‌وتعالی اسلام را به‌حیث دین شاملی نازل نمود که تمام زندگی را در بر گرفته، در نهایت باعث آرامشی می‌گردد که  نیک‌بختی دنیا و آخرت را به ارمغان می‌آورد و این همه با دستان پاک پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم تحقق یافت.

وی صلی‌الله‌علیه‌وسلم گویا از همان آوان بعثت‌اش، حالتی را که مسلمانان زندگی خواهند کرد، می‌دانست. می‌دانست که اگر مطیع فرمان الله سبحانه‌وتعالی بوده و به دین استوارش تمسک جویند، سردار جهان خواهند گشت. چون مردم مکه نزد وی تجمع نمودند، این موضوع را به‌صراحت بیان داشت. چنان‌چه ابن اسحاق از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما روایت می‌کند که چون اشراف مکه؛ مثل: عتبه بن ربیعه، شیبه بن ربیعه، ابوجهل بن هشام، امیه بن خلف، ابوسفیان بن حرب و عده‌ای دیگر نزد ابی طالب رفته و به وی گفتند، ای ابو طالب: تو می‌دانی که چرا نزدت آمدیم و آن‌چه که بین ما و برادر زاده‌ات است را نیز می‌دانی. ما به‌خاطر تو نگران‌ایم برادر زاده‌ات را فرا خوان تا با وی وارد گفت‌وگو شویم، وی از ستیزه‌جوئی با ما و ما از مقابله با وی باز ایستیم. وی به دین ما کاری نداشته باشد و ما هم به دین وی.

ابوطالب پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم را فراخواند و برایش گفت: ای برادرزاده‌ام! این‌ها اشراف قوم تو اند و گِرد آمدند تا همراه تو وارد گفت‌وگو شوند، پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:

«نعم، کلمه واحده تعطونیها تملکون بها العرب، و تدین لکم بها العجم»

ترجمه: بلی، فقط امتیاز گفتن یک کلمه را به‌من بدهید تا سردار عرب شوید و عجم و جمله عجم مسخّر و منقادتان شوند.

ابوجهل گفت: بسیار خوب قسم به پدرت که ده کلمه را می‌گوییم، بگو آن کلمه چیست؟ پیامر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمودند:

«تقولون لا اله الا الله و تخلعون ما تعبدون من دونه»

ترجمه: گواهی دهید که هیچ پروردگاری به‌جز الله سبحانه‌وتعالی نبوده و از عبادت غیر وی منصرف شوید.

ایشان دستان خود را به‌هم رساندند؛ سپس گفتند: "ای محمد آیا می‌خواهی که در عوض چندین خدا، به یکی باور داشته باشیم؟ این کار تو بسیار عجیب است." راوی بیان می‌کند که سپس یکی به دیگری گفت: "قسم به الله که این مرد آن‌چه را می‌خواهید به شما نخواهد داد، بروید و بر دین پدران‌تان باقی بمانید تااین‌که الله بین شما و وی حکم کند." سپس پراکنده شدند. راوی می‌گوید که ابوطالب گفت: "قسم به الله چیز زیادی از ایشان نخواستی."

بلی، پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم این‌گونه با عدم قبول و موانع قوم خویش روبرو شد؛ ولی وی صلی‌الله‌علیه‌وسلم هیچ‌گاه خسته نشد، با عزم راسخی‌که داشت ضعف و کوتاه آمدن را به‌خود راه نداد. با دلایل واضح و آشکار، مردم را به اسلام فرا می‌خواند و در خارج مکه، اهل نیرو و قوت را می‌جٌست تااین‌که الله سبحانه‌وتعالی بر وی منت نهاد و قلب‌های سران اهل نیرو وقدرت اوس و خزرج مدینه را فراخ نمود و پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم به‌سوی‌شان مهاجرت نمود و در نهایت به‌آن‌چه فرا می‌خواند، دست یافت و دولت اسلامی را تاسیس نمود.

در مکه، وی صلی‌الله‌علیه‌وسلم امر به معروف و نهی از منکر می‌نمود؛ ولی اسلام جنبۀ اجرایی نداشت؛ اما پس از این‌که دولت اسلام را تاسیس نمود، برعلاوۀ این‌که امر به معروف و نهی از منکر می‌نمود، اسلام جنبۀ اجرایی نیز به‌خود گرفت.

به لطف الله سبحانه‌وتعالی وعدۀاش تحقق یافت، شبه جزیرۀ عرب را فتح نموده و عرب و عجم برایش زانو زدند.

اصحاب رضوان‌الله‌علیهم‌اجمعین راه راستین‌اش را ادامه دادند تااین‌که دولت اسلام وسیع شد و بزرگ‌ترین ابرقدرت‌های زمان؛ یعنی دولت فارس و روم تاب مقابله با این دولت را نیاوردند، در برابرش شکست خوردند و دولت اسلامی بزرگ‌ترین دولت بدون رقیب بود. کشورها را یکی پس از دیگری فتح می‌کردند و بشریت را از عبادت غیر الله سبحانه‌وتعالی به عبادت وی سبحانه‌وتعالی، از ظلم ادیان انحرافی به عدالت اسلام و از تنگنای دنیا به سعادت دنیا و آخرت فرا می‌خواندند. اسلام گسترش یافت و وسعت آن به شمال، جنوب، شرق و غرب رسید و مردم داوطلبانه و بدون اجبار، گروه گروه به دین الله سبحانه‌وتعالی گرویدند؛ چون به اساس آیه ذیل، مسلمانان دستور داشتند که مردم را به‌زور مجبور به پذیرش اسلام نکنند.

‏ ﴿لاَ إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ﴾

[البقره: 256]

ترجمه: اجبار و اكراهی در (قبول) دين نيست، چرا كه هدايت و كمال از گمراهی و ضلالت مشخّص شده است؛ بنابراين كسی‌كه از طاغوت (شيطان و بت‌ها و معبودهای پوشالی و هر موجودی‌كه بر عقل بشورد و آن را از حق منصرف كند) نافرمانی كند و به خدا ايمان بياورد، به محكم‌ترين دستاويز درآويخته است (و او را از سقوط و هلاكت مي‌رهاند و) اصلاً گسستن ندارد. خداوند شنوا و دانا است (و سخنان پنهان و آشكار مردمان را می‌شنود و از كردار كوچک و بزرگ همه‌گان آگاهی دارد.)‏

اسلام همواره بر ملت‌ها و امت‌ها تاثیرگذار بود، انسان را از روابط وطنی، ملی و منفعتی صعود داد و در بین‌شان فقط یک پیوند را قایم نمود و آن‌هم پیوند عقیده بود. هیچ تفاوتی بین عرب و عجم، سفید و سیاه امت اسلامی وجود نداشت و ملاک برتری فقط تقوا محسوب می‌شد. مسلمانان صاحب دولتی بودند که در آن، بلال حبشی، سلمان فارسی، صهیب رومی و ابوبکر عربی یکسان بودند و به این ترتیب، دولت اسلامی بر اساس فرامین الله سبحانه‌وتعالی معیشت کریمانه و زندگی توأم با سعادت را تحقق بخشید، زندگی‌ای‌که در طول زمان، رؤیای بشر و آرزوی متفکران و نوابغ است.

مگر ضعف مسلمانان وقتی شروع شد که آغاز به ترجمه و پژوهش کتاب‌ها نمودند، کتاب‌هایی‌که مُمثل ثقافتی بود که با ثقافت اسلام در تضاد قرار داشت و نیز علم کلام، علمی‌که در طرز تفکر مسلمانان تأثیرگذار بود، در بین مسلمانان سر برآورد. قبل از آن مسلمانان، عقیدۀ اسلامی را آب حیاتی می‌دانستند که دارای بزرگ‌ترین تأثیر در زندگی و سلوک مردم است، حال دیگر آن را مادۀ فلسفی محض می‌دانند که فاقد سازگاری با عصر و دقت فهم می‌باشد. سپس زبان عربی‌که وسیلۀ اجتهاد محسوب می‎‌گردد، ضعیف شد و در نتیجه مجتهدین تربیه نشدند، نوآوری صورت نگرفت تااین‌که مُقلدها زیاد شده و مجتهدها کم شدند. اسلام رفته‌رفته از طرز فکری‌که سِرّ حیات‌اش را تشکیل می‌‌داد، دور شد تااین‌که شبیه جسدی بی‌روح گردید. فرجام‌اش به جایی رسید که چشم بسته در همه‌چیز از غرب تقلید  می‌کرند، چه تقلید در آن جایز بود؛ مثل: صنعت و چه غیرجایز؛ مثل: قوانین.

 امت اسلامی از حل مشاکلی‌که تازه با آن‌ها روبرو می‌شد، عاجز ماند و حتا تا مدت زیادی حیران بود که حکم نوشیدن قهوه چیست؟ آن‌چه که بیان‌گر حالت فکری آن زمان علمای امت بود!

پس از آن جنگ فکری و تبشیری بر علیه اسلام آغاز یافت تااین‌که تمدن غرب -با تدبیر و تقشه‌ریزی کشورهای کفری به رهبری انگلیس‌ها، توسط مصطفی کمال آتاترک جنایت‌کار- توانست که دولت اسلامی را نابود کرده و سرزمین اسلامی را پارچه پارچه نماید.

غرب کینه‌توز به این هم بسنده نکرده؛ بلکه بالای مسلمانان در داخل سرزمین‌های خودشان، ایشان را بر سر مسألۀ سِر زندگی و اساس خیزش‌شان متردد نموده، مفاهیم‌اش از جمله، قوم‌گرائی، وطن‌گرائی، دموکراسی و قوانین وضعی را در بین‌شان پخش و نشر نمود. مفاهیمی‌که با افکار و احکام اسلام در تضاد بود و با تأسف زیاد که مسلمانان قبول نمودند که اسلام متهم بوده و باید از آن دفاع کرد و به این ترتیب، معروف تبدیل به منکر و منکر تبدیل به معروف گردید و از آن زمان به بعد، امت اسلامی از درجۀ رفیع خویش رو به تنزل بوده و همواره تلخی شکست و زهر افکار سرمایه‌داری غربی را جرعه جرعه سر می‌کشد و در حالت ضعف و دوگانه زیستن به‌سر می‌برد؛ چنان‌چه بر آن‌ها احکامی تطبیق می‌گردد که خلاف باورهای‌شان می‌باشد؛ حتا هر نسل، از نسل ماقبل خود، انبوهی از مشاکل، محرومیت و بدبختی را تسلیم شده تاجایی‌که امت، قدرت و اعتماد به نفس برای تغییر را از دست داده است و این حادترین مرض اجتماعی و خطرناک‌ترین آفت روحی است که اگر دامن‌گیر امتی شود، آن را به نابودی می‌کشاند.

هویتی‌که امت با خود حمل می‌کند و رمز و اصل زندگی کریمانه و نیز مرهم شفابخش زخم‌هایش می‌باشد، تو گویی به بار سنگینی تبدیل شده که زندگی‌اش را تیره و تار می‌کند!

به این ترتیب، امت اسلامی ضایع شده و پایگاه خویش در جهان را از دست داده است و به عنوان قوتی برای غرب قرار گرفته و غرب آن‌ها را؛ همانند: حیوانی‌که آن را برای ذبح می‌کشانند، به‌هر طرف که خواست می‌کشاند.

بلی، این حال امت اسلامی‌ست، امتی‌که بهترین امت بود و همواره برای بشریت هدایت را به ارمغان می‌آورد. مگر امروز غرب با تمدن خویش یکه‌تاز میدان شده و برای بشریت نحوۀ زندگی نمودن را می‌آموزاند.

برماست تا حقیقت زندگی‌ای را که بشریت در آن به‌سر می‌برد و محصول تطبیق تمدن غرب است، به تعریف بگیریم. مهم‌ترین مواصفات این طرز زندگی قرار ذیل است:

اول- معیار این تمدنی‌که غرب به رهبری امریکا آن را حمل می‌کند و تلاش دارد تا در تمام کرۀ زمین آن را با زور، تطبیق کند؛ فقط منفعت است. این تمدن به هیچ ارزش دیگری؛ از جمله: ارزش معنوی، انسانی و یا اخلاقی، اهمیت قایل نشده و فقط به منفعت ارزش می‌دهد و این واقعیت در عمل‌کرد کشورهایی‌که حامل این تمدن‌اند، به‌وضوح قابل رؤیت است. این تمدن حاضر است تا در ازای منفعت، ملت‌ها را به بردگی بگیرد؛ آن‌چه را امریکا در عراق، سوریه و سایر کشورهای اسلامی انجام داده، گواه وحشی‌گری کثیف این تمدن است. حتا حاضرند تا برای کسب منفعت و مصلحت خویش با هم‌دیگر بجنگند؛ چنان‌چه جنگ جهانی اول و دوم گواه این مدعاست. 

دوم- تطبیق نظام‌هایی‌که از این عقیده سرچشمه گرفته، همانند: نظام حکومت‌‌داری، اقتصادی و نظام اجتماعی، باعث فقر و بدبختی بشریت گردیده است؛ مثلاً: نظام حکومت‌‌داری‌که شکل حکومت، مواصفات، پایه‌ها، اساسات و دستگاه‌های حکومت را تعریف می‌دارد. بر این‌ اساس است که سیادت و حق قانون‌گذاری، تصمیم بر سر افعالی؛ مثل: حُسن، قُبح، خیر و شر را مربوط انسان دانسته و الله سبحانه‌وتعالی را در این موارد دخیل نمی‌‌داند.

به‌رغم این‌که الله سبحانه‌وتعالی برای انسان نعمت عقل را ارزانی داشته است با آن‌هم موجودی عاجز، ناقص و محتاج است و در توان‌اش نیست تا نظامی را وضع کند که برای رعایت امور مردم مناسب باشد یا این‌که افعال را از ناحیه حُسن، قُبح، خیر و شر را مکافات و مجازات دهد. در غیر این‌صورت، تناقض، تفاوت و اختلاف این نظام و حُکمی‌که صادر می‌شود، به‌وضاحت زیاد مأنوس خواهد بود.

نبود ناحیه معنوی این نظام، کار را به‌جایی می‌کشاند که تطبیق آن فقط به نیروی پولیس و قساوت قانون امکان‌پذیر خواهد بود؛ برخلاف نظام اسلامی‌که در تطبیق آن نخست بر تقوای فرد تکیه می‌شود. تمام نابسامانی‌هایی‌که امروز شاهدش هستیم اعم از ظلم، بدبختی، توسعۀ جرایم و حق تلفی، همه‌اش نتیجۀ تجاوز از حق الله سبحانه‌وتعالی در قانون‌گذاری است و بر اساس آیت ذیل، بشریت زندگی کریمانه را از دست داده است. الله سبحانه‌وتعالی می‌فرماید:

﴿وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنكاً وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَى﴾

[طه: 124] ‏

ترجمه: هركه از ياد من روی بگرداند (و از احكام كتاب‌های آسمانی دوری گزيند)، زندگی تنگ (سخت و گرفته‌ای) خواهد داشت‌؛ (چون نه به قسمت و نصيب خدادادی قانع خواهد شد، و نه تسليم قضا و قدر الهی خواهد گشت) و روز رستاخيز او را نابينا (به عرصۀ‌ قيامت گسيل و با ديگران در آن‌جا) گرد می‌آوريم.‏

الله سبحانه‌وتعالی طاغوت را برای ما به تعریف گرفته و می‌فرماید:

﴿أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُواْ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَن يَتَحَاكَمُواْ إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُواْ أَن يَكْفُرُواْ بِهِ وَيُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَن يُضِلَّهُمْ ضَلاَلاً بَعِيداً﴾

[نساء: 60]

ترجمه: ‏(ای پيغمبر!) آيا تعجّب نمی‌كنی از كسانی‌كه می‌گويند كه آنان بدان‌چه بر تو نازل شده و بدان‌چه پيش از تو نازل شده ايمان دارند؛ (ولی با وجود تصديق كتاب‌های آسمانی، به هنگام اختلاف) می‌خواهند داوری را به پيش طاغوت ببرند (و حكم او را به‌جای حكم الله بپذيرند؟!)؛ حال آن‌كه به ايشان فرمان داده شده است كه (به الله ايمان داشته و) به طاغوت ايمان نداشته باشند. اهريمن می‌خواهد كه ايشان را بسی گمراه (و از راه حق و حقيقت بدر) كند.‏

امروز بشریت راه خلاصی -از ستم‌ها و فرعون عصر (امریکا) که بشریت را به بردگی گرفته و اهل زمین را متفرق نموده- ندارد؛ مگر این‌که سیادت به الله سبحانه‌وتعالی؛ یعنی دین وی سبحانه‌وتعالی برگرداند.

الله سبحانه‌وتعالی می‌فرماید:

‏ ﴿إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِي الْأَرْضِ وَجَعَلَ أَهْلَهَا شِيَعاً يَسْتَضْعِفُ طَائِفَةً مِّنْهُمْ يُذَبِّحُ أَبْنَاءهُمْ وَيَسْتَحْيِي نِسَاءهُمْ إِنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ*‏ وَنُرِيدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ﴾

[قصص: 4]

ترجمه: ‏فرعون در سرزمين (مصر، شروع به) استكبار و سلطه‌گری كرد و (در ميان) مردمان آن‌جا (تفرّقه انداخت و آنان) را به گروه‌ها و دسته‌های مختلفی تبديل نمود. (هر گروهی و دسته‌ای به‌دفاع از افراد خود و جنگ و دشمنی با سايرين مي‌پرداخت. فرعون مخصوصاً مردمان مصر را به دو گروه مشخّص قبطيان و سبطيان تقسيم كرد، و) گروهی از ايشان را (كه سبطيان؛ يعنی بنی‌اسرائيل بودند، در برابر قبطيان) ضعيف و ناتوان می‌كرد. پسران‌شان را سر می‌بريد و دختران‌شان را (برای خدمت‌گزاری) زنده نگاه می‌داشت. او مسلّماً از زمرۀ تباه‌كاران (و جنايت‌كاران تاريخ) بود.‏

‏ما می‌خواستيم كه به ضعيفان و ناتوانان تفضّل نمائيم و ايشان را پيشوايان و وارثان (حكومت و قدرت) سازيم.‏ اما نظام اقتصادی این تمدن، برای بشریت مصیبت‌بار بوده است و حتا برای خود این تمدن بحران را به‌بار آورده است. به‌خاطر آن، اموال چقدر ملت‌ها و امت‌ها به سرقت رفته است.

مهم‌ترین اساسات این نظام و بحران‌هایی را که سبب شده است، قرار ذیل‌اند:

نظام نقدینگی: به‌خاطر این نظام، کشورهای جهان، اسیر دالر امریکا شدند و تنها آرزوی‌شان این است که چگونه خود را از زیر سلطه‌اش رها سازند. نظام نقد کاغذی الزامی، عبارت از کاغذهای نقد غیرقابل تبدیل به طلا یا نقره و یا هم یکی از معدن‌های گران‌بهاست.

این اوراق، تضمین‌کنندۀ ذخیرۀ معدنی نیست و از سال 1971م، بر جهان حکومت می‌کند. زمانی‌که «نیکسون» رئیس جمهور امریکا با «خورشوف» رئیس جمهور جماهیر شوروی در نشست «بریتون وودز» جدا شدن ارتباط دالر با طلا را اعلان کرد، از آن زمان به بعد، نقدینگی، نظام الزام‌آوری شد که هیچ ارزشی به جز قانونی بودن خود ندارد و نیز فاقد قدرت ذاتی بوده و پشتیبانی ذاتی هم ندارد. به‌خاطر این نظام، بازار ثبات خود را از دست داده است و چه بسیار مردمی -وقتی‌که کشورهای‌شان، به بحران خارجی گرفتار شده و یا در کشورهای‌شان جنگ اتفاق می‌افتد-‌ اموال و نتیجۀ زحمات فراوان‌شان ضرب در صفر گردیده است.

هیچ راه‌حلی برای این مشکل وجود ندارد؛ مگر بازگشت نظام نقد معدنی طلا و نقره، نقدی‌که دارای ارزش ذاتی است؛ چنان‌چه وقتی دولت عثمانی سقوط کرد و کشورهای دیگر مرتبط با نظام نقد که عبارت از طلا و نقره بود، نیز از هم پاشیدند؛ مگر توانستند که نقدینگی خود را حفظ نمایند.

میزان پرداخت‌ها: این موضوع ارتباط یک کشور با کشورهای دیگر است و بسته‌گی به صادرات و واردات دارد. یک‌تعداد از کشورهایی‌که صادرات‌شان کم‌تر از واردات‌شان است و در زراعت/کشاورزی و صنعت متکی به‌خود نمی‌باشند، به‌خاطر وام/قرض گرفتن به صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی ربوی/سودی پناه می‌برند و معمولاً پولی‌که می‌گیرند در کارهای درآمدزا استفاده نکرده و یک قسمت زیاد این پول را حکام به‌سرقت می‌برند و نیز به‌خاطر عدم وجود پروژه‌های تولیدی، مجبور به گرفتن قرض بیش‌تر می‌شوند؛ به این ترتیب است که این کشورها در دام صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی می‌افتند. چه بسا کشورها و ملت‌هایی‌اند که این دو سازمان، آن‌ها را به بردگی گرفته‌اند؛ چنان‌چه در سیاست کشورهای قرض گیرنده، مداخله کرده و سیاست‌هایی را تطبیق می‌کنند که منجر به از بین رفتن امنیت غذایی می‌شود؛ چنان‌چه این کشورها کارشان به جایی می‌رسد که تحت رحمت کمک‌ها و قرضه‌ها قرار می‌گیرند.

توزیع ناعادلانۀ ثروت: در نظام اقتصادی سرمایه‌داری، این بحرانی واقعی تلقی می‌شود که نه تنها از حل مشکل فقر عاجز است؛ بلکه برعکس، این نظام در انتشار فقر، ازدیاد فقراء و بی‌خانمان‌ها، کمک می‌کند. این همه، نمونه‌ای از نواقص این نظام است.

امروز به‌سبب این نظام، در خصوص اقتصاد، کشورهای جهان و مردم آن، در فقر، محرومیت و آینده‌ای مجهول به‌سر می‌برند. نظام اقتصادی این تمدن بر ثروت‌، تولید و سرمایه‌گذاری تمرکز کرده و در امر توزیع ثروت هیچ توجه نکرده است.

شخص نیازمند به بازار نظر انداخته و آن را مملو از مواد غذایی می‌بیند؛ مگر توان خرید آن را ندارد؛ چون: دولت در نظام سرمایه‌داری، مسئول فراهم‌سازی ضروریت‌های اولیۀ افراد نیست و کار توزیع ثروت، به‌بازار گذاشته شده است. امری‌که کاملاً در تضاد با اسلام است؛ زیرا در اسلام، دولت مکلف است تا ضروریت‌های اولیۀ افراد را فراهم ساخته و فرد را قادر سازد تا بتواند نیازهای خود را به‌شکل کامل فراهم کند.

اما نظام اجتماعی در تمدن غرب با شعار «آزادی فردی» از وجود زن کالایی درست کرده که از زنانه‌گی آن به بی‌رحمانه‌ترین حالت استفاده می‌شود. در نتیجه، خانواده‌ها از هم پاشیده، زنا توسعه یافته، ناهنجاری‌های اخلاقی زیاد شده و در نهایت زندگی‌شان به تمام معنا تبدیل به زندگی‌ای حیوانی شده است؛ حتا چهارپایان و حیوانات وحشی نیز از این‌گونه زندگی، برائت می‌خواهند.

اگر خواسته باشیم به‌تمام شرارت‌‌‌ها و رسوائی‌هایی‌که تمدن غرب بر جهان و تمام بشریت به ارمغان آورده است، بپردازیم، از حوصلۀ این مقاله خارج خواهد بود.

خلاصه این‌که امروز بشریت در بدترین حالت خود زندگی می‌کند و زندگی‌اش به زندگی حیوانات جنگل شبیه شده است که قوی‌ترها، ضعیفان را می‌خُورند؛ چنان‌چه الله سبحانه‌وتعالی فرموده است:

‏ ﴿ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُم بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ﴾

[روم: 41]

ترجمه: ‏(هميشه چنين بوده است كه) تباهی و خرابی در دريا و خشكه به‌خاطر كارهایی پديدار گشته است كه مردمان انجام می‌داده‌اند. بدين‌وسيله خدا سزای برخی از كارهایی را كه انسان‌ها انجام می‌دهند، به ايشان می‌چشاند تااين‌كه آنان (بيدار شوند و از دست يازيدن به معاصی) برگردند.‏

انسان قربانی وبای عظیمی گردیده و در جست‌وجوی دوای آن‌است؛ اما دوای آن در دست مسلمان‌هاست، مسلمانانی‌که الله سبحانه‌وتعالی ایشان را امر نموده که در دار اسلام زندگی کنند. برای عرب و تمام مسلمانان‌ در هر نقطه‌ای از حکومت‌اش که زندگی می‌کنند، زندگی کریمانه را به ارمغان بیاورد؛ زیرا اسلام دوای شفادهنده‌ای است که یک‌بار نتیجه داده است و بدون آن دیگر هیچ دوایی وجود ندارد؛ چون آن از جانب خالق مدبر است.

بدبختی و تنگنای زندگی امروز مسلمانان به‌سبب تمدن غرب است و راه‌حل آن، نهضت مسلمانان در از سرگیری زندگی اسلامی و حمل این دین برای تمام بشریت است تااین‌که تمام بشریت از زندگی کریمانه بهره‌مند گردد.

در اخیر بادرنظرداشت آن‌چه گفته شد، زندگی کریمانه برای بشریت تنها در سایه اسلام و دولت‌اش امکان پذیر است؛ چون این دولت بندگان الله سبحانه‌وتعالی را از تاریکی‌های تمدن غرب، به عدل و نور اسلام رهنمون می‌سازد و به این ترتیب، وعدۀ الله سبحانه‌وتعالی به بندگان مومن‌اش را تحقق می‌بخشد.

الله سبحانه‌وتعالی می‌فرماید:

‏ ﴿وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ﴾

[نور: 55]

ترجمه: الله به كسانی از شما كه ايمان آورده‌اند و كارهای شايسته انجام داده‌اند، وعده می‌دهد كه آنان را قطعاً جاي‌گزين (پيشينيان، وارث فرماندهی و حكومت ايشان) در زمين خواهد كرد (تا آن را پس از ظلم ظالمان، در پرتو عدل و داد خود آبادان گردانند)؛ همان‌گونه كه پيشينيان (دادگر و مؤمن ملّت‌های گذشته) را جای‌گزين (طاغيان و ياغيان ستم‌گر) قبل از خود (در ادوار و اعصار دور و دراز تاريخ) كرده است (و حكومت و قدرت را بدانان بخشيده است.) هم‌چنين آئين (اسلام، نام) ايشان را كه برای آنان می‌پسندد؛ حتماً (در زمين) پابرجا و برقرار خواهد ساخت، و نيز خوف و هراس آنان را به امنيّت و آرامش مبدّل می‌سازد؛ (آن‌چنان‌كه بدون دغدغه و دلهره از ديگران، تنها) مرا می‌پرستند و چيزی را انبازم نمی‌گردانند. بعد از اين (وعدۀ راستين) كسانی‌كه كافر شوند، آنان كاملاً بيرون شوندگان (از دایرۀ ايمان و اسلام) به شمار می‌آیند (و متمرّدان و مرتدّان حقيقی مي‌باشند.)‏

بار الها، با آمدن خلافت راشده بر منهج نبوت، بر ما منت نهاده و ما را از شاهدان و شهیدانش قرار ده!

نویسنده: مازن الدباغ – موصل

مترجم: اسماعیل نصرت

ادامه مطلب...

ازدواج و اهمیت آن!

  • نشر شده در فقهی

(ترجمه)

پرسش:

السلام‌علیکم‌ورحمت‌الله‌وبرکاته!

برادر محترم، اگر امکان دارد پرسش‌ام را پاسخ دهید!

من یک‌جوان مسلمان مجردم، الله سبحانه‌وتعالی، اسلام و آن‌چه‌ را که حبیب و سردار ما محمد صلی‌الله‌علیه‌وسلم آورده و تطبیق‌اش کرده، دوست دارم. در منطقه‌ای زندگی می‌کنم که نه دین وجود دارد و نه اخلاق، از اسلام فقط نام و نشان برای ما مانده است و بس. شیوه تدریس در مدرسۀ ما مبارزه علیه اسلام است.

من نمی‌خواهم ازدواج کنم؛ چون مطمئن‌ام که توانایی حفظ پسران و دخترانم را در مسیر اسلام ندارم؛ اگر ازدواج کنم گویا که قوغ آتش را در دستم گرفته باشم. اولادهای من به زودی چیزهایی را می‌آموزند که به ضررشان است؛ بدین‌صورت من وقت کافی برای تعلیم‌شان ندارم؛ چون شغل‌ام به من اجازه نمی‌دهد؛ خانمم نیز به سبب شغلی‌که دارد نمی‌تواند آن‌ها را تربیه کند.

خلاصه: احادیث زیادی پیرامون این‌که ازدواج کردن نصف دین است موجود است و فعلاً هم آن‌ها را خواند‌ام. برعلاوه، حدیثی دیگری نیز موجود است که معنای آن این است: "مجردی فسق در امت است"؛ لهذا آیا این درست که اگر من ازدواج نکنم، دین‌ام تکمیل نمی‌شود؟ می‌خواهم پاسخ آن را از شما دریافت کنم، درحفظ الله بوده و جنت نصیب‌تان باد!

برادر شما Абдуллах Ахъяров

 

من دو پرسش دارم:

1- می‌خواهم ازدواج کنم، دختری را پیدا کرده‌ام که هیچ یک از نزدیکانش را نمی‌شناسم، تااین‌که اجازۀ ملاقات با دختر را کمایی کنم، پدرش محافظ آن دختر است و او از شخصیت من چیزی نمی‌داند که اجازۀ دیدار با دخترش را برایم دهد. طبق معمول، ملاقات من با دختر در باغچه‌ای عمومی و یا در قهوه‌خانه حاصل می‌شود. آیا همین ملاقات در خانۀ آن‌ها بهتر و خوبتر نیست؟ مخصوصاً خواهران احساس تردد و دودلی می‌کنند، به عدم جدیت و باورشان در هنگام ملاقات دور از خانه ویا در قهوه‌خانه که باعث رد کردن ادواج‌شان می‌شود.

2- بسیاری از برادران در این‌جا در قرم می‌خواهند ازدواج کنند؛ مگر بسیاری از خواهران برای این‌که درس و تدریس را منحیث سنت تکلیف خود قرار داده و آن را نسبت به ازدواج کردن ترجیح می‌دهند. در این‌جا من دوست دارم سؤال داشته باشم که آیا نزد الله سبحانه‌وتعالی بهتر و خوبتر نیست که خواهران ازدواج را مقدم و مفضل نسبت به درس‌های‌شان در کانون‌های علمی سیکولاریزم بدانند؟

پاسخ:

عليكم‌السلام‌ورحمت‌الله‌وبركاته!

در این دو سوال مشابهت و ارتباطی است پیرامون ازدواج و اهمیت آن، از این جهت جواب من به هردو سوال نزدیک‌ترین تفاوت را دارد، الله سبحانه‌وتعالی شما را هدایت و در این امر مرا موفق بگرداند.

1- بدون شک که الله سبحانه‌وتعالی انسان‌ها را از یک مرد و زن پیدا کرد و بین آن‌ها موده و رحمت را بر وفق احکام شرعی تنظیم کرد، الله سبحانه‌وتعالی می‌فرماید:

﴿وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ﴾

ترجمه: و یکی از نشانه‌های (دال برقدرت و عظمت) خدا این است که از جنس خودتان برای شما همسرانی را آفرید تا در کنار آنان (در پرتو جاذبه و کشش قلبی) بیارامید و در میان شما و ایشان مهر و محبت انداخت (و هریک را شیفته و دل‌باختۀ دیگری ساخت، تا با آرامش و آسایش، مایه شگوفائی و پرورش شخصیت هم‌دیگر شوید و پیوند زندگی انسان‌ها و تعادل جسمانی و روحانی آن‌ها برقرار و محفوظ باشد.)؛ مسلماً در این (امور) نشانه‌ها و دلائلی (برعظمت و قدرت خدا) است برای افرادی‌که (درباره پدیده‌های جهان و آفریده‌های یزدان) می‌اندیشد.

2- بدون شک که اسلام عزیز به ازدواج تشویق می‌کند؛ پس ازدواج کنترل‌کنندۀ چشم، محافظ فرج، آرام‌کنندۀ نفس و حفاظت‌کنندۀ دین است.

- بخاری از عبدالله رضی‌الله‌تعالی‌عنه خارج کرده که گفت: ما همراه با نبی کریم صلی‌الله‌علیه‌وسلم بودیم، او گفت:

«مَنِ اسْتَطَاعَ البَاءَةَ فَلْيَتَزَوَّجْ، فَإِنَّهُ أَغَضُّ لِلْبَصَرِ، وَأَحْصَنُ لِلْفَرْجِ، وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَعَلَيْهِ بِالصَّوْمِ، فَإِنَّهُ لَهُ وِجَاءٌ»

ترجمه: هرکه از میان شما توان ازدوج را داشته باشد؛ پس باید ازدواج کند؛ زیرا ازدواج کنترل‌کنندۀ چشم و محافظ فرج است و هرکه استطاعت ازدواج را ندارد، باید روزه گیرد؛ چون روزه، سپری برای طغیان آتش غریزه است.

- حاکم در مستدرک خود از أنس بن مالکٍ رضی‌الله‌تعالی‌عنه روایت کرده که رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم گفت:

«مَنْ رَزَقَهُ اللَّهُ امْرَأَةً صَالِحَةً، فَقَدْ أَعَانَهُ عَلَى شَطْرِ دِينِهِ، فَلْيَتَّقِ اللَّهَ فِي الشَّطْرِ الثَّانِي»

ترجمه: کسی را که الله سبحانه‌وتعالی زن صالحه نصیب کند، بدون شک که الله سبحانه‌وتعالی به دین‌اش کمک می‌کند؛ پس بترسید از الله در بخش دوم زندگی‌تان. حاکم گفته، اسناد این حدیث صحیح است و ذهبی هم با صحت این حدیث موافق است.


3- سپس کسی‌که ارادۀ ازدواج کردن را به خاطر عفت و پاک‌دامنی تکلیف خود می‌داند، آن شخص از جمله‌ای سه شخصی است که الله سبحانه‌وتعالی برایش کمک می‌کند. احمد در مسندش از ابی هریره روایت کرده که رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم گفت:

«ثَلَاثَةٌ كُلُّهُمْ حَقٌّ عَلَى اللهِ عَزَّ وَجَلَّ: عَوْنُهُ الْمُجَاهِدُ فِي سَبِيلِ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ، وَالنَّاكِحُ لِيَسْتَعْفِفَ، وَالْمُكَاتَبُ يُرِيدُ الْأَدَاءَ»
ترجمه: سه کسی است که کمک‌شان به الله سبحانه‌وتعالی است: مجاهد در راه الله سبحانه‌وتعالی، کسی‌که در پی ازدواج و نکاح بوده و می‌خواهد عفت و پاک‌دامنی خود را حفظ کند و غلامی‌که ضرورت به پول دارد تا خود را آزاد کند.

4- بدون شک که رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم نهی کرده کسی را که توانایی ازدواج کردن را دارد و ازدواج نمی‌کند. سَمُرَة بن جندب از رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم روایت می‌کند:

«أَنَّهُ نَهَى عَنِ التَّبَتُّلِ»

ترجمه: بدین معنا که  رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم ما را از مجردی و عدم ازدواج منع کرده است.

ابن ماجه نیز این را روایت کرده است.

5- نبی کریم صلی‌الله‌علیه‌وسلم پدران را توصیه می‌کند که هرگاه کسی به شما قصد ازدواج را دارد که صاحب اخلاق و صاحب دین باشد ازدواج‌اش کنید، ترمذی از ابی هریره روایت می‌کند که رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:

«إِذَا خَطَبَ إِلَيْكُمْ مَنْ تَرْضَوْنَ دِينَهُ وَخُلُقَهُ فَزَوِّجُوهُ، إِلَّا تَفْعَلُوا تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الأَرْضِ، وَفَسَادٌ عَرِيضٌ»

ترجمه: اگر کسی‌که از دین و اخلاقش راضی هستید، برای خواستگاری از شما خواستگاری کرد، زن مورد نظر را به عقدش درآورید؛ و گرنه فتنه و فساد بزرگی در زمین به وجود خواهد آمد.

ابن ماجه این لفظ را خارج کرده:

«إِذَا أَتَاكُمْ مَنْ تَرْضَوْنَ خُلُقَهُ وَدِينَهُ فَزَوِّجُوهُ، إِلَّا تَفْعَلُوا تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ وَفَسَادٌ عَرِيضٌ»

ترجمه: اگر کسی‌که از دین و اخلاقش راضی هستید، برای خواستگاری نزد شما آمد، زن مورد نظر را به عقدش درآورید؛ وگرنه فتنه و فساد بزرگی در زمین به وجود خواهد آمد.

هم‌چنان رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم براین توصیه کرده که هرگاه می‌خواهید ازدواج کنید، زوجۀ صالحه و صاحب دین انتخاب نمایید که شوهر را احترام، اولاد را تربیه و خانه را بتواند حفظ کند. ابی هریره رضی‌الله‌عنه از رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم روایت می‌کند که فرمود:

«تُنْكَحُ المَرْأَةُ لِأَرْبَعٍ: لِمَالِهَا وَلِحَسَبِهَا وَجَمَالِهَا وَلِدِينِهَا، فَاظْفَرْ بِذَاتِ الدِّينِ، تَرِبَتْ يَدَاكَ»

ترجمه: با یک زن به خاطر چهارچیزش ازدواج صورت می‌گیرد: به خاطر مال و دارائی، اصل و نسب، حسن و جمال و ایمان و دین، سعی کنید زن دین‌دار، انتخاب کنید تا زندگی‌تان رونق یابد.

7- اما مفهوم حدیث است که می‌گوید: "خطاکارترین و فاسق‌ترین از امت، مجرد‌ها است" و این حدیث ضعیف است. احمد در مسندش ذکر کرده، مردی‌که از أبی ذر نقل می‌کند که گفت: نزد رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم شخصی داخل شد که گفته شده عکاف بن بِشر تمیمی است؛ پس رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم برایش گفت:

«يَا عَكَّافُ، هَلْ لَكَ مِنْ زَوْجَةٍ؟» قَالَ: لا... قَالَ: «إِنَّ سُنَّتَنَا النِّكَاحُ، شِرَارُكُمْ عُزَّابُكُمْ...»

ترجمه: ای عکاف! آیا ازدواج کرد‌ه‌ای؟ او گفت: نخیر، پس برایش گفت: بدون شک که نکاح از سنت ماست، بد‌ترین و شرراندازترین شما مجردهای شماست... .

اسناد این حدیث به خاطر جهالت مرد راوی از أبی ذر ضعیف است. اضطرابی‌که در اسنادش واقع شده این موضوع را طبرانی وغیره از طریق بن الولید و هردوی آن‌ها از معاویه بن یحیی خارج کرده، او از سلیمان بن موسی، او از مکحول، او از غضیف بن حارث و او از عطیه بن بُسر که مهمل است. مازنی گفت: عکاف بن وداعۀ هلالی نزد رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم... پس ذکر کرد. این حدیثی‌که معاویه بن یحیی و باقی آن را بن ولید نقل کرده، ضعیف است.

از این جهت مجردها در مجموع بدترین و شرراندازترین مردم نیستند؛ بلکه اشرارترین مجردها از سیرت و عمل‌کردشان دیده می‌شوند.

خلاصه: رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم کسانی‌‌ را که قادر به ازدواج هستند تشویق می‌کند، برای این‌که ازدواج محافظ دین، کنترل‌کنندۀ چشم و محافظ فرج است. هم‌چنان رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم نهی کرده کسانی را که از ازدواج کردن دوری می‌جوید... و بر توست ای سائل، اگر توانایی داری توصیه می‌کنم ازدواج کن، یک زن صالحه را انتخاب کن، نهایت تلاش‌ات را  به خاطر تربیه اولاد صالح انجام ده، اخلاص به الله سبحانه‌وتعالی کن و رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم را تصدیق نمود و توکل داشته باش! به خواست الله سبحانه‌وتعالی قادر به تربیه اولاد نیکو و صالحه خواهید شد. الله سبحانه‌وتعالی همراه با صالحین است.

8: اما سوالی‌که از جوان اوکراینی آمده، جواب‌اش چنین است:

أ- نبی کریم صلی‌الله‌علیه‌وسلم وصیت کرده، کسی‌که می‌خواهد با دختری خواستگاری و ازدواج کند، باید او را ببیند، قسمی‌که ترمذی ذکر کرده است. از بکر بن عبدِالله المزنیِ از مغیره بن شعبه روایت کرده که او زنی را خواستگای کرد که رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم گفت:

«انْظُرْ إِلَيْهَا، فَإِنَّهُ أَحْرَى أَنْ يُؤْدَمَ بَيْنَكُمَا»

ترجمه: آن را ببین زیرا که او برایت شایسته‌تر است، براین‌که بین هردوی شما پشیمانی پیش نیاید.

در بابی از محمد بن مسلمه، جابر، أبی حُمیدٍ، أبی هریره و أنس روایت است که این حدیث حسن است، حاکم هم صحیح شمرده و ذهبي هم موافق با این موضوع است.

لهذا این درست و مباح است که خواستگار خانه‌ای دختردار رفته و هردو کف روی آن را ببیند؛ مگر خلوت کردن ویا همرای دختر بیرون رفتن اجازه نیست؛ زیراکه باهم اجنبی و نامحرم‌اند. از این جهت از سوال شما متعجب شدم که می‌خواهی دختر را مطابق اسلام درخانه‌اش ببینی و اما وقتی برای تو گفتند که برای ملاقات و دیدار باهم یک جای بیرون بروید، آماده می‌شوی! پس درسوال شما اندکی مشکلات وجود دارد.

ب- اما آن‌چه که درسوال آمده: آیا این درست است که دختر درس دانشگاهی‌اش را نسبت به ازدواج ترجیح دهد؛ درحالی‌که کسی به خواستگاری‌اش بیاید که او دارایی اخلاق و دین بوده باشد؛ لهذا درست است که به حدیث رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم عمل شود که ترمذی از أبی هریره رضی‌الله‌عنه روایت کرده که رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:

«إِذَا خَطَبَ إِلَيْكُمْ مَنْ تَرْضَوْنَ دِينَهُ وَخُلُقَهُ فَزَوِّجُوهُ، إِلَّا تَفْعَلُوا تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الأَرْضِ، وَفَسَادٌ عَرِيضٌ»

ترجمه: هرگاه کسی‌که از دین و اخلاقش راضی هستید، برای شما خواستگاری کند، زن مورد نظر را درعقدش درآورید، وگرنه فتنه و فساد بزرگی در زمین به وجود خواهد آمد.

ابن ماجه به این لفظ ذکر کرده است:

«إِذَا أَتَاكُمْ مَنْ تَرْضَوْنَ خُلُقَهُ وَدِينَهُ فَزَوِّجُوهُ، إِلَّا تَفْعَلُوا تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ وَفَسَادٌ عَرِيضٌ»

ترجمه: ابن ماجه این لفظ را خارج کرده: اگر کسی‌که از دین و اخلاقش راضی هستید، برای خواستگاری نزد شما آمد، زن مورد نظر را به عقدش درآورید؛ وگرنه فتنه و فساد بزرگی در زمین به وجود خواهد آمد.

در خاتمه، توصیه من برای کسی‌که توانایی ازدواج کردن را دارد، این است که با زن صالحه ازدواج کند و این حسنۀ دنیا است، قسمی‌که درعمده‌القاري شرح صحیح‌البخاری از علی رضی‌الله‌عنه نقل کرده، آمده است:

«الْحَسَنَة فِي الدُّنْيَا الْمَرْأَة الصَّالِحَة، وَفِي الْآخِرَة الْجنَّة» الواردة في الآية الكريمة: ﴿رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ﴾

ترجمه: کار نیکو در دنیا ازدواج با زن صالحه و در آخرت جنت است؛ همان‌گونه آیه کریمه است که: پروردگارا، ما را در دنیا و آخرت از جمله‌ای نیکوکاران بگردان و ما را از عذاب جهنم برهان!

مترجم: محمد حبیبی

ادامه مطلب...

معاملۀ ترامپ؛ محصول فاسد معاهدۀ اوسلو!

(ترجمه)

عصر سه‌شنبه،۴ فبروری/فوریه ۲۰۲۰م، دونالد ترامپ، رئیس جمهور امریکا، در یک نمایش دیدنی و با همان تکبر همیشگی‌اش، در یک کنفرانس مطبوعاتی مشترک همراه با بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر دولت یهود، بر اتحاد محکم امریکا و دولت یهود، شناسایی بیت المقدس (اورشلیم) به عنوان پایتخت دولت غاصب یهود، حفظ توافق‌نامه‌ها، افزایش شهرک‌سازی‌های این دولت، و تسلط‌اش بالای اکثر نقاط دره اردن تأکید کرد. او به حکومت فلسطین وعده داد که با قبول این شرایط ۵۰ میلیارد دالر را تا چهار سال آینده به رگ‌های این دولت ضعیف تزریق خواهد کرد، حال‌آن‌که این مبلغ نیز توسط کشورهای منطقه پرداخت خواهد شد. همچنان، وی با این ادعا که "تروریزم اسلامی" دشمن مشترک امریکا و کشورهای منطقه است، نفرت‌اش نسبت به اسلام را آشکار کرد.

بناءً موقف ما در قبال این بیانیه چنین است:

  • اسلامی‌که امریکا و یهود در برابرش خصومت دارند و از آن می‌ترسند، به اذن و اراده الله سبحانه وتعالی، دولت یهود را ریشه‌کن خواهد کرد، جهان را از استکبار امریکا و استبداد نظام سرمایه‌داری نجات خواهد داد و انصاف و عدالت را در زمین جایگزین بی‌عدالتی و شرارت خواهد کرد. بناءً دیر نیست، امتی‌که الله سبحانه وتعالی برای حمل وحی و پیام‌اش برگزیده‌است، سر از سرکوب بلند کنند و روشنی هدایت را به جهانیان برسانند. آن‌گاه ترامپ و هم‌دستانش شدت ارادۀ مؤمنان را نظاره خواهند کرد، همان چیزی‌که آنان را زمین‌گیر و از حاکمیت اسلام محروم کرد و این اتفاق به زودی و به اذن الله سبحانه وتعالی رخ خواهد داد.

﴿إِنَّ الَّذِينَ يُحَادُّونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُولَئِكَ فِي الْأَذَلِّينَ * كَتَبَ اللَّهُ لَأَغْلِبَنَّ أَنَا وَرُسُلِي إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ﴾

(مجادله: ۲۰ – ۲۱)

ترجمه: کسانی‌که با الله (سبحانه وتعالی) و رسول‌اش (صلی الله علیه و سلم) دشمنی می‌کنند، آن‌ها در زمرۀ ذلیل‌ترین افراد اند. الله (سبحانه وتعالی) چنین مقرر داشته که من و رسولان‌ام پیروز می‌شویم؛ چراکه الله (سبحانه وتعالی) قوی و شکست‌ناپذیر است.

نمایش دیدنی که ترامپ و نتنیاهو در آن ظاهر شدند، این سخنان او سبحانه وتعالی را برای‌مان یادآوری می‌کند:

﴿وَالَّذِينَ كَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ﴾

(أنفال: ۷۳)

ترجمه: کسانی‌که کافر شدند، اولیاء (و یاران و مدافعان) یکدیگر اند.

این آیت حقیقت کسانی را آشکار می‌کند که خودشان را در گرو امریکا، روسیه و کشورهای کفری گذاشته‌اند و قصد فریب الله سبحانه وتعالی و پیامبرش صلی الله علیه وسلم را دارند؛ او سبحانه وتعالی می‌فرماید:

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِيَاءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ * فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يُسَارِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشَى أَنْ تُصِيبَنَا دَائِرَةٌ فَعَسَى اللَّهُ أَنْ يَأْتِيَ بِالْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِنْ عِنْدِهِ فَيُصْبِحُوا عَلَى مَا أَسَرُّوا فِي أَنْفُسِهِمْ نَادِمِينَ﴾ (مائده: ۵۱ – ۵۲)

ترجمه: ای کسانی‌که ایمان آورده‌اید! یهود و نصاری را ولی (و دوست و تگیه‌گاه خود،) انتخاب نکنید. آن‌ها اولیای یکدیگر اند و کسانی از شما که با آنان دوستی کنند، از آن‌ها استند. الله (سبحانه وتعالی) جمیعت ستم‌کار را هدایت نمی‌کند. (ولی) کسانی را که در دل‌های‌شان بیماری است، می‌بینی که در (دوستی با آنان) بر یکدیگر پیشی می‌گیرند و می‌گویند: «می‌ترسیم حادثه‌ای برای‌مان اتفاق بیفتد (و نیاز به کمک آن‌ها داشته باشیم!!)» شاید الله (سبحانه وتعالی) پیروزی یا حادثۀ دیگری را از سوی خود (به نفع مسلمانان) پیش بیاورد؛ و این دسته، از آن‌چه در دل پنهان داشتند، پشیمان گردند.

  • اعلامیه‌های ترامپ و راه‌حل‌های بین‌المللی گذشته، جز کف‌هایی نیست که به زودی ازبین خواهد رفت. خلافت و اردوها/ارتش‌های مسلمانان با زیر پا کردن این اعلامیۀ ترامپ و راه‌حل‌های بین‌المللی، در یک بیت‌المقدس آزاد پای خواهند گذاشت، بیت‌المقدس را جزء دارالاسلام و پایتخت دولت خلافت اعلام خواهند کرد و فلسطین برای همیش سرزمین مقدس مسلمانان باقی خواهد ماند.

ترامپ برای تطبیق معامله‌اش یک ضرب‌الأجل چهارساله وضع کرده‌است؛ زیرا امریکا، یهودیان و دشمنان اسلام برای تطبیق برنامه‌های‌شان به‌دنبال ایجاد فضایی اند که مردم را به پذیرش طرح‌های‌شان، خواه به رضا یا اجبار، مجبور کند و ابزار اصلی‌شان در این امر حکام مزدور و دستگاه‌های سرکوب‌گرشان می‌باشد. آنان برای پذیرش توافق‌نامۀ اوسلو، فضایی را ایجاد کردند که آن را همچون یک دست‌آورد ملی جلوه می‌دهد، درحالی‌که آن یک خیانت عظیم است و همین‌گونه می‌خواهند فضایی را ایجاد کنند که مردم به سرسپردن به برنامه‌های غرب مجبور شوند. بناءً امریکا در این خصوص نه بالای محمود عباس، بل بالای تازه‌کارهای دیگر حساب باز می‌کند و شاید نقش او را نیز، همچون پیشینیان‌اش، به آخر خط برساند.

بنابرین، مردم باید نسبت به توطئه‌هایی‌که علیه‌شان برنامه‌ریزی می‌شود، هوشیار باشند و آگاه باشند که مبادا توسط حکام مزدور بی‌شرم، مخصوصاً سران حکومت خودگردان فلسطین، به گمراهی کشیده شوند. امریکا و یهودیان مصروف حساب باز کردن روی مزدورانی خوش‌خدمت‌تر اند، اما درصورتی‌که برنامه‌های‌شان به پاک‌سازی و نصب مزدورانی جدید نیاز داشته‌باشد، آنان لحظه‌ای درنگ نخواهند کرد. در واقع، این حکام جنایت‌کار چیزی جز ابزار دست استعمارگران نیستند.

  • پذیرش این جنایات و هموار کردن راه برای چنین توافق‌نامه‌ها، بزرگ‌ترین خیانتی است که حکومت فلسطین و سازمان آزادی‌بخش فلسطین با امضای توافق‌نامۀ فاجعه‌بار اوسلو، و رژیم‌های عربی با تلاش‌های تحقیرآمیزشان برای سازش‌گری با اشغال‌گران مرتکب شده‌اند. پس از توافق‌نامۀ اوسلو، تعداد توافق‌نامه‌ها و سرزمین‌های مصادره شده به‌طور قابل ملاحظه‌ای افزایش یافته‌است و ما نیز مسلمانان را در خصوص این خیانت، که مستقیماً به براندازی قضیۀ فلسطین و قدرت‌گیری دولت یهود در این سرزمین مقدس منجر خواهد شد، هشدار داده‌ایم.

  • در واقع، نه حکومت خودگردان فلسطین و آن‌عده رژیم‌هایی‌که صدای اعتراض بلند کردند، در ادعای‌شان جدی اند، و نه این اعتراضات برخواسته از محبت‌شان نسبت به این سرزمین و مقدسات‌اش می‌باشد؛ بلکه آنان با این کار تعهدشان را به راه‌حل دو دولت و زندگی صلح‌آمیز در کنار دولت یهود تصدیق می‌کند. در حقیقت، یا این اقدامات بیش‌تر شکل اعتراضات رسانه‌ای را دارد تا وفاداری سیاسی‌شان را با روشی متفاوت به امریکا اظهار کنند و یا اعتراضات نمایشی است که در عقب‌اش راهکارهای حیله‌گرانۀ سیاسی استعمارگران تطبیق می‌شود. عربستان سعودی و سایر رژیم‌های مزدور به دروغ ادعا می‌کند که ما در کنار "مردم فلسطین" استیم، حال‌آن‌که آنان ابزاری در دستان امریکا و اروپا برای حاکمیت یافتن بر امت و قدم گذاشتن در خلاف منافع‌شان می‌باشند. در واقع، برای کسانی‌که ۷۸ درصد فلسطین را قبلاً به یهود تسلیم کردند، واگذاری نصف کرانۀ باختری و پذیرش این معاملۀ ننگین کار دشواری نخواهد بود.

  • بایستی عدم پذیرش این معاملۀ خفت‌بار ناشی از اصول و دکتورین امت باشد، یعنی طرح‌هایی همچون: راه‌حل دو دولت، یا راه‌حل یک دولت و یا تمام راه‌حل‌های پیشنهادی رد شود و یگانه راه‌حل شرعی در خصوص این قضیه، که همانا آزادی کامل فلسطین و بازگشت‌اش به آغوش امت مسلمه می‌باشد، دنبال گردد.

خلاصۀ کلام، خطاب به امت مسلمه، مردم فلسطین، مخالفان و جنبش‌ها! این‌که:

اولاً، امریکا و یهودیان نمی‌توانند معاملۀشان را بدون دادن قربانی، کشتار و خسارت حمل کنند تا مردم سر به پذیرش برنامه‌های‌شان نهند. بناءً فریب این مزدوران را نخورید و منتظر همکاری روسیه و اروپا نباشید، اینان نیز دقیقاً همانند امریکا و یهودیان دشمن شما اند.

ثانیاً، اسلام نخستین قضیۀ شما، منبع عظمت‌تان و راهی به سوی خوشنودی پروردگارتان می‌باشد، طوری‌که از آن طریق بر جهان حاکمیت خواهید کرد و بهشتی را به میراث خواهید برد که وسعت آن به وسعت آسمان‌ها و زمین است. یگانه پاسخی‌که می‌توان به امریکا، یهودیان و برنامه‌های‌شان داد این است که سریعاً به ریسمان محکم الهی چنگ بزنیم و از دشمنان اسلام، توافق‌نامه‌ها، راه‌حل‌ها و مزدوران‌شان دوری کنیم. ما از شما می‌خواهیم تا یکجا با کسانی کار کنید که به دنبال حمایت امت مسلمه و ارتش‌های مسلمانان برای تأسیس خلافت و آزادی بیت‌المقدس اند، پس به نصرت الله سبحانه وتعالی، دین و امت‌تان ایمان داشته باشید.

﴿إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهَادُ * يَوْمَ لَا يَنْفَعُ الظَّالِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ وَلَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوءُ الدَّارِ﴾

(غافر: ۵۱ -–۵۲)

ترجمه: ما به یقین پیامبران خود و کسانی را که ایمان آورده‌اند در زندگی دنیا و (در آخرت) روزی‌که گواهان به پا می‌خیزند یاری می‌دهیم. روزی‌که عذر خواهی ظالمان سودی به حال‌شان نمی‌بخشد، و لعنت الله (سبحانه وتعالی) برای آن‌ها، و خانه (و جایگاه) بد نیز برای آنان است.

دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر – سرزمین مقدس فلسطین

مترجم: محمد حارث پویا

ادامه مطلب...

پایان کمپاین/کارزار "فتح قسطنطنیه بشارتی که محقق گردید... باید توسط بشارت‌ها دنبال شود!" Featured

(ترجمه)

امروز ما کمپاین/کارزار رسانه‌ای جهانی را که توسط دفتر مرکزی مطبوعاتی حزب‌التحریر به دستور عالم فرزانه شیخ عطاء بن خلیل ابوالرشته حفظه الله راه‌اندازی گردید، پایان می‌دهیم. به مناسبت سالگرد هجری فتح قسطنطنیه تحت عنوان: "فتح قسطنطنیه بشارتی که محقق گردید... باید توسط بشارات دنبال شود!" این کمپاین/کارزار به همکاری شباب حزب‌التحریر و حامیان دعوت به سوی تأسیس خلافت راشدۀ ثانی بر منهج نبوت در سراسر جهان راه‌اندازی شد.

در نخست این کمپاین/کارزار با سخنرانی امیر حزب‌التحریر حفظه الله آغاز شد که طی آن وی اهمیت این سال‌گرد و سه دلیلی آتی در خصوص راه‌اندازی این کمپاین /کارزار را بیان کرد:

-          یادآوری به مردم از این رویداد و این‌که اگر امت اسلامی به اسلام چنگ بزند، چگونه می‌تواند از سایر کشورها بهتر عمل نموده و پیشی گیرد؛

-          تذکر این‌که بشارت فتح قسطنطنیه باید بر اساس بشارت بازگشت دوبارۀ خلافت دنبال شود و سپس انجام بشارت فتح روم و نبرد علیه یهود و شکست دادن آن‌ها به بدترین شکست؛

-          ندای حزب‌التحریر برای ازسرگیری دوبارۀ خلافت در میان امت پیوسته ادامه دارد؛ هرچند از بیداری این عزم کفار و مریض‌دلان خدعه‌گر خشمگین گردند.

این کمپاین / کارزار به ادامۀ یک سلسله از فعالیت‌ها توسط حزب‌التحریر در 24 ولایه در سطح جهان صورت گرفت. کمپاین / کارزار مذکور به اشکال گوناگون در قالب کنفرانس، وانت‌های جمعی، پیام‌های تصویری، سمینارها و سخنرانی‌ها، گفتگوها در مساجد، مکالمات در بازارها و محلات عامه، مصاحبه‌های زنده، مقالات و بیانیه‌ها و تعدادی از رسانه‌ها که این رویدادها را پوشش دادند، صورت گرفت. وقایع مذکور در مقابل بسیاری از بناهای تاریخی اسلامی مبتنی بر این کمپاین‌ / کارزار از جمله دیوارهای قسطنطنیه در استانبول، آرامگاه ابو ایوب انصاری رضی الله عنه و صحن‌های مسجد مبارک الاقصی  و شهر صفاقس یکی از شهرهای خلافت عثمانی در تونس برگزار گردید.

از خلال مذاکرات در خصوص این سالگرد بزرگ می‌توان درس‌های آموخت؛ از جمله پس از بشارت فتح قسطنطنیه بشارت فتح روم و آزادسازی بیت‌المقدس می‌باشد و این دو بشارت بسا بزرگ محقق نخواهد شد؛ مگر این‌که به بشارت بازگشت خلافت راشدۀ ثانی بر منهج نبوت نایل آییم و این‌که سلطان محمد فاتح برخلاف کسی‌که ادعای مالکیت میراث عثمانی‌ها را کرده و سپس نیروهایش را در آغوش ناتو قرار می‌دهد و آن‌ها را به خاطر اهداف امریکا در لیبی قربانی می‌کند؛ تمام توجه خود را به مسئلۀ مهمی چون فتح قسطنطنیه معطوف کرد که بنام فتح قسطنطنیه یاد می‌شود؛ زیرا محمد فاتح کسی بود که فکرش جز به مسئله فتح به چیزی دیگری مشغول نشد و جز سخن از فتح به زبان نمی‌آورد و بر هیچ یک از  اصحاب خود اجازۀ سخن گفتن نمی‌داد؛ مگر در مورد فتح. با حاکمیت این حکام خائن و بی‌کفایت که پیوسته به کفار دست کمک و همکاری دراز کردند و با جنایت‌کاران قاتل و خون‌خوار روسی، انگلیسی و امریکایی دست تکان دادند و آن‌ها را در همه حالت همکاری کردند و بر الله سبحانه‌وتعالی و رسول الله صلی الله علیه وسلم خیانت و غدر ورزیدند و امانت‌شان را خیانت کردند هرگز این دین به فتح و پیروزی نخواهد رسید و نیز شهرهای آن آزاد نخواهد شد.

فلهذا شباب حزب‌التحریر - سرزمین مبارک فلسطین، از حیاط مسجدالاقصی در میان هزاران تنی‌که جمع شده بودند، از نیروهای مسلمانان خواستار آن شدند که برخاسته و یک‌جا باهم به احیای دوبارۀ خلافت راشدۀ ثانی و آزادسازی بیت‌المقدس مبادرت ورزند. در همایشی‌که بر این مناسبت توسط حزب‌التحریر- ولایه سودان برگزار شده بود، از اهل قدرت در سودان خواسته شد که به حزب‌التحریر نصرت دهند تا باشد که آن‌ها و امت اسلامی را از اطاعت و انقیاد کفار استعمارگر رهایی بخشد.

حزب‌التحریر با رهبری، شباب و حامیان‌اش تلاش زیادی را در راستای احیای این سال‌گرد بزرگ انجام داد تا بر امت اسلامی و اهل قدرت گوش‌زد نماید که بازگشت خلافت اسلامی بر منهج نبوت موجب عزت و شکوهی هم‌سان با عزت و شکوه محمد فاتح و لشکریان‌اش خواهد بود.

بنابر این، ما در دفتر مرکزی مطبوعاتی حزب‌التحریر بر هر مسلمانی‌که در رسانه‌ها کار می‌کند و خود را محافظ اسلام قلمداد می‌کند، پیام ویژه‌ای داریم که باید در خصوص پخش و نشر این امر خطیر که خوشنودی و رضایت الله سبحانه‌وتعالی را در قبال دارد، مشارکت نموده و به نوبۀ خود در امر فراخوانی به سوی بازگشت عزت و شکوه مسلمین یعنی دعوت به سوی احیای خلافت راشدۀ ثانی بر منهج نبوت سهیم شده و تکلیف خویش را انجام دهد!

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ ۖ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ﴾

[انفال: ٢٤]

ترجمه: ای کسانی‌که ایمان آورده‌اید! دعوت الله و پیامبر را اجابت کنید؛ هنگامی‌که شما را به سوی چیزی می‌خواند که شما را حیات می‌بخشد! و بدانید الله میان انسان و قلب او حایل می‌شود، و همه شما (در قیامت) نزد او گردآوری می‌شوید!

انجنیر/مهندس صلاح‌الدین عضاضه

رئیس دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب‌التحریر

مترجم: حذیفه مستمر

ادامه مطلب...

توقع صداقت از امریکا در مذاکرات صلح همانند توقع سردی از آتش است Featured

گروه طالبان در نوشته‌ی که منعکس کننده دیدگاه رسمی آن‌ها است بیان داشته‌اند که این گروه تمام مسئولیت‌های خود را در جریان مذاکرات صلح انجام داده، ولی امریکا با «خواست‌های تازه، ملاحظات و بهانه‌ها» گفت‌وگوها را به درازا می‌کشاند. قبل از این نیز سخنگوی این گروه در واکنش به گفته‌های وزیر خارجه امریکا گفته بود: «آقای پومپئو برف بام خود را بر بام ما نیندازد.»

دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر ـ ولایه افغانستان ذکر نکات ذیل را در پیوند به درازا کشیدن پروسه‌ی صلح، مهم و ضروری می‌پندارد:

یکم: امریکا تلاش دارد تا امضای موافقت‌نامه‌ صلح را به بهانه‌های مختلف به یک فرصت مناسب به تعویق بیاندازد تا تیم ترامپ از امضای آن منحیث یک بمب تبلیغاتی در فضای کمپاینی انتخابات امریکا استفاده نماید. طوری‌که ترامپ از کشتن ابوبکر البغدادی، قاسم سلیمانی و معامله‌ قرن برای جلب حمایت افکارعامه در انتخابات پیش‌رُو استفاده تبلیغاتی نمود.

دوم: امریکا و گروه طالبان دارای دو دیدگاه متفاوت نسبت به موافقت‌نامه صلح می‌باشند. مسلمان‌ها عهد و پای‌بندی به عهد را یک ارزش بسیار مهم اسلامی دانسته و به همین ملحوظ جانب طالبان در فکر موافقت‌نامه‌ی واقعی و مصالحه می‌باشند. اما امریکا توافق و عهد را چانس و فریب تلقی نموده و سیاست امریکا به‌خصوص در زمان مذاکرات با دولت‌ها و گروه‌ها براساس فریب، تزویر و عهدشکنی استوار می‌باشد. در چنین سیاستی صداقت و پای‌بندی به عهد معنایی ندارد. بی‌جهت نیست که امریکا عهدشکن‌ترین دولت جهان لقب گرفته است. با در نظرداشت موقف‌های اخیر امریکا و چگونگی پیش‌برد گفت‌وگوهای صلح چنین بر می‌آید که امریکا خواهان صلح واقعی در افغانستان نبوده، بلکه علیه حرکت طالبان توطئه و دسیسه می‌کند.

سوم: مذاکرات صلح منحیث تاکتیک سیاسی کوتاه‌مدت می‌باشد که امریکا توسط آن می‌خواهد برای خود وقت خریداری کند تا شکست‌اش را در افغانستان پنهان نماید. امریکا این را خوب می‌داند که صبر و استقامت طالبان در میدان جنگ به ضررش تمام می‌شود. روی همین ملحوظ امریکا گروه طالبان را در میدان سیاست، دیپلوماسی و مذاکرات کشانده که خود بر آن مسلط و فایق است و به میل خودش گاهی مذاکرات را "مرده" اعلام می‌کند و گاهی به میز مذاکره برگشته و شرط آتش‌بس را می‌گذارد.

چهارم: طالبان به جای اعتماد به امریکا و پیشبرد گفت‌وگوهای صلح فوراً مذاکرات را متوقف نموده و از آن خارج شوند و در عوض، تداوم مبارزه و صبر آنان در میدان عملی علیه اشغال امریکا پیروزی آن‌ها را تضمین خواهند کرد؛ و این یگانه میدانی‌ست که امریکا نمی‌تواند بر آن‌ها فایق آید. زیرا شواهد زیادی از شکستِ سیاسی، اقتصادی و نظامی امریکا در جهان و منطقه به ویژه در افغانستان دیده می‌شود. پس طالبان نباید فریب دیپلوماسی امریکا را در پروسه کاذب صلح بخورند، بلکه به مبارزه خود علیه اشغال ادامه دهند.

دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر - ولایه افغانستان

ادامه مطلب...

ما امت واحدی بودیم؛ اما «ملت‌گرایی» ما را چندپارچه ساخت Featured

جوبایدن از کاندیدان حزب دموکرات و معاون پیشین بارک اوباما رئیس‌جمهور امریکا، در یکی از مناظرات میان‌حزبی گفته است:«من کاملاً مخالف مفکوره ملت‌سازی در افغانستان بودم. تنها کاری که باید انجام دهیم مبارزه علیه تروریزم در آن منطقه است... هیچ امکان متحد ساختن این کشور وجود ندارد، هیچ امکان این وجود ندارد که افغانستان به کشور یک‌پارچه مبدل شود.»

دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر ـ ولایه افغانستان این سخنان را با شدیدترین الفاظ محکوم نموده و اذعان می‌دارد که مردم این سرزمین همیشه علیه اشغال و برنامه‌های استعماری واحد و یک‌پارچه بوده‌اند. در مقابل، این ملت‌سازی و راه‌حل‌هایی مبتنی بر اندیشه ملت است که پیام‌آور تفرقه و چند پارچگی می‌باشد. جوبایدن زمانی از این نسخه‌ی پوسیده و ناکارا منحیث نسخه وحدت و یک‌پارچگی یادآوری می‌کند که مفکوره‌ی دولت‌ ـ ملت سبب شده که مسلمانان سپر و عظمت خود را که همانا دولت واحد خلافت بود از دست داده و به واحدهای کوچک و کوچک‌تری تقسیم شده است.

در واقع جوبایدن از راه‌حلی صحبت می‌کند که برای تولیدکنندگان این اندیشه نیز کارا نبوده‌است. این ملت‌گرایی نیست که ایالت‌های امریکا را وحدت بخشیده، بلکه این سیاست دشمن‌تراشی و ترس از دشمن بیرونی می‌باشد که امریکا را متحد ساخته است. چنان‌که در دهه‌های اخیر امریکا، اسلام‌ را منحیث تهدید به مردمش معرفی می‌کند و جنگ علیه اسلام را تحت نام "جنگ علیه تروریزم" به راه انداخته تا باشد همه ایالت‌ها در محور حکومت مرکزی جمع شوند؛ در غیر آن امریکا بسیار زود به بیش از پنجاه پارچه تقسیم می‌شد.

غرب سال‌های سال به شیوه‌های متفاوتی خواسته است که ما کوچک و کوچک‌تر شویم، و به این هدف برنامه‌ها و نقشه‌های مختلف تجزیه را روی میز به بحث گرفته است. اما مردم مسلمان افغانستان با قوت تمام به این برنامه‌ها نه گفته و همچو پلان‌های شوم آن را خنثی نموده‌اند.

مسلمانان هیچ‌گاهی بر محور راه‌حل‌های که از آدرس مبدأ اسلام نباشد جمع نخواهند شد. برای همین است که پروژه‌های ملی و دولت ـ ملت‌سازی در میان مسلمانان ناکام بوده و محکوم به شکست است. از این‌رو تنها راه‌حلی که مسلمانان را وحدت و عزت می‌بخشد اسلام و مفکوره‌ی امت اسلامی است. مسلمانان تنها با تمثیل امت واحد و تأسیس دولت خلافت راشده به عظمت و شکوه خویش باز خواهند گشت و بس.

دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر - ولایه افغانستان

ادامه مطلب...

مسلمانان کشمیر در خصوص راه‌پیمایی خط کنترول به نیروهای مسلح پاکستان نیاز دارند؛ نه به قطعه‌نامه‌های بی‌اساس!

  • نشر شده در پاکستان

(ترجمه)

به تاریخ 4 فوریۀ 2020م مجلس شورای ملی با ابراز تعاون و همدردی قطعه‌نامۀ دیگری را به منظور حمایت از قضیۀ کشمیر به تصویب رساند. قطعه‌نامه‎‌های بی‌شمار، سخنرانی‌ها در سازمال ملل و درخواست‌ها از ترامپ هرگز نتوانست به محاصرۀ شش ماهۀ کشمیر اشغالی پایان دهد. در واقع کسانی‌که در انتخابات عمومی هند برای برنده شدن مودی دعا نموده و از وی حمایت کردند، فریاد صلح‌خواهی سر می‌دهند و در برابر تجاوز هند محدودیت اعمال می‌کنند؛ قطعاً که امروز جلو گلوله‌های مرگ‌بار هند را نخواهند گرفت و آن را توقف نخواهند داد. علی‌رغم این، رهبری سیاسی و نظامی که پیوسته برای تأمین منافع کفار حرکت می‌کند؛ هرگز به نیروهای ما دستور عبور از خط کنترول را نخواهد داد.

پس یگانه راه‌حل برای کشمیر اشغالی این است که نیروهای ما باید از خط کنترول عبور نموده؛ طرح مودی، آمیت شاه، ژنرال بیپین راوت و اجیت دووال را به منظور آزادی‌سازی کشمیر زیر پا کنند؛ چون در خلال این شش ماه آزادسازی کشمیر اشغالی از زیر بار اشغال هندو برای همیشه نیازمند چنین امری‌ست. مدت‌هاست که مسلمانان کشمیر منتظر  اقداماتی چون اقدام 27 فوریۀ 2019م استند که رهبری افراطی هندو را وحشت‌زده ساخت. بناءً چی خوب مسیرتی را به بار خواهد آورد وقتی‌که نیروهای مسلح پاکستان کشمیر را آزاد کنند؟ هند هرگز آماده جنگ با پاکستان نخواهد شد و نه هم می‌تواند خطر جنگ هسته‌ای را بپذیرد؛ چون اگر این کار را کند، به عصر حجر بر می‌گردد. هند به خاطر حفظ اشغال کشمیر هرگز بمبئی، کلکته، چنای، احمد آباد، دهلی جدید و بهار را قربانی نمی‌کند. پس از هر جنگ با پاکستان، هند طعمۀ آسانی برای دشمن شرقی خود یعنی چین خواهد شد و به فروپاشی خود تسریع می‌بخشد و این گونه از هم می‌پاشد.

آیا آنانی‌که خود را در عقب یک اقتصاد ضعیف پنهان کرده‌اند، نمی‌دانند که چگونه مقاومت افغان‌ها 42 کشور هم‌پیمان را بدون داشتن یک اقتصاد چند میلیارد دلاری به زانو در آورده است؟ قبل از شکست اتحاد جماهیر شوروی درآمد سرانۀ افغانستان چی بود؟ میزان صادرات دولت مدینه هنگامی‌که اتحاد عرب را در غزوۀ خندق از هم گسست چی بود؟ ذخایر ارزی خارجی دولت مدینه هنگامی‌ رویارویی با امپراطوری روم چگونه بود؟ اگر از اقتصاد به عنوان بهانه‌ای برای تسلیمی منافع استفاده شود؛ آیا تضمینی وجود دارد که رژیم بجوا-عمران نیروهای ما را در برابر حملات احتمالی هند به اسلام‌آباد و لاهور بسیج سازد؟ این حاکمان پس از آن‌که پایه‌های اقتصاد پاکستان را  متزلزل ساختند و کلیدهای آن را به صندوق بین‌المللی پول واگذار کردند، خود را در عقب این اقتصاد ضعیف پنهان کردند. کاملاً واضیح است که این حاکمان به غیر از لفاظی و سخن‌پردازی هیچ‌گونه برنامۀ عملی برای آزادسازی کشمیر اشغالی ندارند. از این‌رو، برای افسران مخلص مسلح پاکستان لازم است که حاکمان مزدور و خائن فعلی را ریشه‌کن‌ساخته و برای تأسیس دوبارۀ خلافت راشدۀ ثانی بر منهج نبوت به حزب‌التحریر نصرت دهند. این خلافت واقعی اسلامی است که برای آزادسازی تمام سرزمین‌های اشغال‌شده من‌جمله کشمیر اشغالی از طریق جهاد مبادرت می‌ورزد. در نظام خلافت خلیفه مسلمین از رژۀ لشکر اسلام در دهلی، لاهور و کابل بازرسی می‌کند. پس ای شیران پاکستان، منتظر چی استید؟ بشتابید و قلمرو ما را با زور از دولت هندو بازپس گیرید. بدانید که پس از تأسیس دوبارۀ خلافت این تنها شما استید که  قادر به انجام این کار خواهید بود؛ لذا برای نابودی این حاکمان گمراه و خائن دست به کار شده و همین حالا به اسلام نصرت دهید.

دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر- ولایه پاکستان

مترجم: حذیفه مستمر

ادامه مطلب...

ای اهل کنانه‌ی مصر، به‌شمول مخلصین‌اش در ارتش، معامله ترامپ را رد کردند و فردا اقصى را از هتک حرمت یهودیان پاک‌سازی خواهند کرد! فردا نزدیک است!

  • نشر شده در مصر

ترجمه)

پس از اظهار نظر -سایر افراد- در مورد اعلام طرح صلح یا به اصطلاح معامله قرن توسط "ترامپ"، وزیر خارجه مصر در بیانیه‌ای که در ویب‌سایت رسمی‌اش به نشر رسیده بود، چنین گفت: «مصر اهمیت رسیدگی به ابتکار ادارۀ دولت امریکا را برای تقاضای بدست آوردن قضیه مسکن یا زمین فلسطینی‌ها را مهم می‌پندارد، بدین منظور تا بتوانند ازین طریق حقوق کامل مشروع اهل فلسطین را از طریق تأسیس یک حاکمیت یا دولت مستقل در اراضی اشغال‌شده فلسطینیان مطابق مقررات و مشروعیت بین‌الملی احیاء کنند.» دولت مصر، در بیانیه‌اش بر دو حزب ذینفع و مربوطه خطاب کرد: «طرفین معتقد به یک توجه کامل و دقیق در خصوص سیاست امریکا شوند تا در حمایت و سایه‌ی امریکا مجرای گفت‌وگوهای باز و صلح پایدار را برای ازسرگیری مذاکرات چند جانبه میان اسرائیل، فلسطین و سایر قدرت‌های جهان به‌دست بیاورند.»

در این بیانیه‌ی ناچیز و میان‌تهی، وزیر امور خارجه مصر اعلام نمود که قضیه فلسطین در واقع قضیه‌ا‌ی‌ست که تنها مربوط به مردم فلسطین می‌شود. بناً باکمال بی‌شرمی وی به دو حزب ذینفع و مربوطه صدا زد تا به‌طور دقیق‌تر در مورد مجرای گفت‌و‌گوهای باز و معامله(طرح صلح) ترامپ جنایت‌کار توجه داشته باشید؛ در حالی‌که او می‌دانست، قضیه فلسطین طبق شریعت بخاطر خاک اسلامی‌اش که از سوی یهویان به کمک غرب کافر و حکام خائن در سرزمین‌های اسلامی غصب شده، در واقع قضیه امت اسلامی محسوب می‌شود. ‏فلهذا این امر برای تمام امت مسلمه واجب است تا برای آزادسازی و پاک‌سازی سرزمین مبارک فلسطین از حاکمیت یهود فعالیت و قدعلم نمایند و این سرزمین را همان‌گونه که بود و باید باشد، به خاک اسلامی برگردانند.

امت دیگر از حکام مسلمانان به‌شمول حکام عرب و غیر عرب و هر حرکت دیگر، توقع ندارد؛ زیرا آنان غلامانی بیش نیستند که بجز تطبیق آن‌چه برای‌شان از جانب بادارهای‌ استعمارگر غرب کافر امر می‌شود، دیگر چیزی انجام نمی‌دهند. بناً بر این عقیده اند این عمل‌(غلامی بر کفار) تخت و تاج حاکمیت‌شان را از ویرانی محفوظ نگه‌ می‌دارد...  ‏آری! دقیقاً امت از این حکامی‌که تنها برای آنان حقارت و غلامی را به ارمغان آورده دست کشیده‌ اند و این امت بر فرزندان مخلص‌اش در ارتش حساب می‌کنند که آن‌ها هرگز حقارت و رسوایی را نمی‌بپذیرند؛ طوری‌که آن‌ها می‌بینند چگونه رژیم توانایی‌های امت را هدر داده و وی را در دست دشمنانش تسلیم نموده و در نهایت آنان را در معرض بدترین شنکجه قرار داده اند. به ارتش مصر که قبلاً صلیبیان را از بیت المقدس اخراج و جلو پیشروی تاتارها را گرفته بود، جایز نیست که بیکار و بیهوده وقت خود را تلف کنند؛ طوری‌که اکنون همین ارتش در حال تماشای "مسری" رسول الله صلی الله علیه و سلم اند که به دستان ناپاک یهودیان که شدیدترین مردمی‌که در عداوت و دشمنی علیه مؤمنان قرار دارند، سپرده می‌شود.

بگذارید که این توطئه‌ها از سوی غرب و شرق و از سوی حکام بی‌شرم و رسوا علیه امت و فلسطین در قلب فرزندان مخلص مان در ارتش مصر و سایر افواج مسلح مسلمانان یک انگیزه و شعله‌ای ایجاد کند تا بتوانند این رژیم‌های فاسد را سرنگون و خلافت راشده ثانی بر منهج نبوت را دوباره تأسیس نماید تا یک‌بار دیگر عزت و قوت گم‌گشته‌ی مسلمانان احیاء شود. بگذارید امت همان‌طوری‌که بود و همان‌طوری‌که الله سبحانه‌وتعالی می‌خواهد، یعنی بهترین امتی‌که تاکنون برای بشریت آفریده شده اند(خير أمة أخرجت للناس) دوباره احیاء و قدرت جهان را به‌ دست بگیرد، و هم‌چنین سیرت و میراث انصار را دوباره احیاء کنند که الله سبحانه‌وتعالی و رسولش صلی الله علیه وسلم را نصرت و یاری دادند. بناً الله سبحانه‌وتعالی از آنان در کتاب مقدس‌اش تا روز آخرت یادآوری کرده است.

ای مخلصین در ارتش کنانه!

شما با اذن الله سبحانه‌وتعالی توان و قدرت شکست دادن دشمنان‌تان را دارید. ‏دولت‌های استعمارگر کافر در ظاهر قوی معلوم می‌شوند؛ ولی در حقیقت ضعیف هستند. ‏آنان اسلحه‌های پیشرفته‌ای دارند؛ مگر مردان شجاع و قوی ندارند. بناً اسلحه بدون مردان شجاع در مقابل  مؤمنان که شاید از لحاظ اسلحه ضعیف؛ ولی در جنگ قوی‌تر اند، ضعیف می‌باشند. ‏کیان یهودی ضعیف‌تر از خانه عنکبوب در مقابل نعره‌های "الله اکبر" مجاهدین است؛ زیرا این مجاهدین عقیده صادق و پر جنب و جوشی از خود ظاهر می‌کنند که این امر به آنان قدرت جنگی بی‌همتای علیه ظالمان می‌دهد. بدانید که الله سبحانه‌وتعالی همراه شما است و امت اسلامی در حمایت‌تان ایستاده است و هرگز نمی‌گذارد شما پایین بیفتید، همان‌طوری‌که منتظر روزی هستند هنگامی‌که شما پرچم یا رايه لا إله إلا الله محمد رسول الله را بلند نمایید و آن روزی‌ست که مؤمنان از نصرت الله سبحانه‌و‌تعالی شادمان خواهند شد.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انْفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ أَرَضِيتُمْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الْآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ﴾

[توبه: 38]

ترجمه: ای مؤمنان! چرا هنگامی‌كه به شما گفته می‌شود: (برای جهاد) در راه الله(سبحانه‌و‌تعالی) حركت كنيد، سستی می‌كنيد و دل به دنيا می‌دهيد؟ آيا به زندگی اين جهان به جای زندگی آن جهان خوشنوديد؟ (و فانی را بر باقی ترجيح می‌دهيد؟ آيا سزد كه چنين كنيد؟) تمتع و كالای اين جهان در برابر تمتع و كالای آن جهان، چيز كمی بيش نيست.‏

دفتر مطبوعاتی حزب التحریر- ولایه مصر

مترجم: زکریا وهاج

ادامه مطلب...

جایگاه مسلمانان در قبال بشارت‌های رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم چه‌گونه باید باشد؟

  • نشر شده در سیاسی

(ترجمه)

رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم برای مسلمان بشارت‎های بسیاری داده است که در میدان عمل بسیار تشویق‌کننده بوده و آنان را برای پیروزی مطمئن می‌سازد. برخی از بشارت‌ها محقق شده و برخی تا هنوز محقق نشده است. از براء بن عازب رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:

«لما کان حین أمرنا رسول الله صلی الله علیه و سلم بحفر الخندق عرضت لنا فی بعض الخندق صخرة لا تأخذ فیها المعاول فا شتکینا ذالک إلی النبی صلی الله علیه و سلم فجاء فأخذ المعول فقال: بسم الله فضرب ضربة فکسر ثلثها و قال: الله اکبر أعطیت مفاتیح الشام و الله إنی لأبصر قصورها الحمر الساعة ثم ضرب الثانیة فقطع الثلث الآخر فقال: الله أکبر أعطیت مفاتیح فارس و الله إنی لأبصر قصرالمدائن أبیض ثم ضرب الثالثة و قال: بسم الله فقطع بقیة الحجر فقال: الله أکبر أعطیت مفاتیح الیمن و الله إنی لأبصر أبواب صنعاء من مکانی هذا الساعة» (فتح‌الباری تألیف ابن حجر)

ترجمه: هنگامی‌که رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم ما را به حفر خندق فرمان داد، در قسمتی از خندق، ما به صخره‌ای برخود نمودیم که کلنگ از شکستن آن عاجز بود. از این صخره نزد رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم شاکی شدیم، رسول‌الله نزد سنگ آمد و کنلگ را گرفته گفت: بسم‌الله! سپس یک ضربه به صخره زد، یک سوم آن شکست، رسول‌الله گفت: الله اکبر! کلیدهای ‌شام برایم داده شد! قسم به الله من همین اکنون کاخ‌های سرخ را مشاهده می‌کنم، دوباره بر صخره ضربه زد و یک سوم دیگر آن نیز شکست و رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم گفت: الله اکبر، کلیدهای فارس برایم داده شد، قسم به الله که دارم کاخ سفید مدائن را مشاهده می‌کنم؛ سپس برای بار سوم ضربه زد و گفت: بسم‌الله! تمام صخره شکست و گفت: الله اکبر! کلیدهای یمن برایم داده شد، قسم به الله من همین اکنون و از همین‌جا دروازه‌های صنعا را مشاهده می‌کنم.

بلی، بشارت‌‎های‌که رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم در خصوص وسعت و گسترش فتوحات اسلامی از آن خبر داده بود، در زمان خلافت راشدۀ اول تحقق یافت. رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم از این بشارت‌ها در زمانی خبر داد که مسلمانان در مدینه در حالت محاصره به سر می‌بردند، از هرطرف سختی‌ها، ترس از هجوم دشمن، گرسنه‌گی و سرمایی طاقت‌فرسا، آن‌ها را تحت فشار قرار داده بود. رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم تا این‌که مسلمانان را در طریقه‌ای‌که برای‌شان هموار کرده بود قرار نداد، به دیار عقبا رحلت نکرد. پس از رحلت رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم خلیفۀ مسلمین پیشوای‌شان گردید و براساس شریعت الله سبحانه‌وتعالی بر آنان ‌حکومت می‌نمود. برای اعلای کلمةالله و گسترش عدالت در اکناف جهان، لشکریانش بیابان‌ها را یکی پس از دیگری پیموده و کشتی‌های‌شان در دل اقیانوس‌‌ها فرومی‌رفت.

 روزهای را که ما اکنون پشت سر می‌گزاریم روزهای یاد بود از فتح قسطنطنیه می‌باشد. از عبدالله بن عمرو بن العاص رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت:

بینما نحن حول رسول الله صلی الله علیه و سلم نکتب إذ سئل رسول الله أی المدینتین تفتح أولاً قسطنطینیه أو رومیَّة؟ فقال رسول الله صلی الله علیه و سلم: «مدینة هرقل تفتح أولًا- یعنی قسطنطینیة»

ترجمه: ما در اطراف رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم نشسته بودیم که از ایشان پرسان شد، کدام یکی از این شهرها فتح می‌شود؟ آیا قسطنطنیه اول فتح می‌شود و یا روم؟ رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمودند: نخست شهر هرقل -قسطنطنیه- فتح خواهد شد.

این حدیث را امام احمد در مسند خود روایت کرده و از نظر حاکم و ذهبی صحیح می‌باشد.

همان‌طور عبدالله بن بشرالخثعمی از پدرش روایت می‌کند که وی از رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم شنیده است که می‌فرمودند:

«لَتُفْتَحَنَّ الْقُسْطَنْطِینِیةُ، فَلَنِعْمَ الْأَمِیرُ أَمِیرُهَا، وَ لَنِعْمَ الْجَیشُ ذَلِکَ الْجَیشُ»

ترجمه: قسطنطنیه را فتح خواهند کرد، چه نیکو فرمانده‌ای است فرماندۀ این اردو فاتح و چه نیکو اردوی می‌باشد این اردو!

این حدیث را نیز امام احمد و البزار روایت می‌کنند.

می‌بایست که در مورد بشارت فتح قسطنطنیه و چه‌گونه‌گی سبقت‌جوی مسلمانان برای تحقق آن توقف کوتاهی داشت. اولین تلاش‌ها برای فتح قسطنطنیه در سال 49هجری مصادف به 669 میلادی در دوران خلافت معاویه بن ابوسفیان صورت گرفت. این خلیفه قدرت‌مند مسلمانان، نیروی زمینی انبوهی را به فرماندهی فضاله بن عبیدالله انصاری برای محاصرۀ این شهر فرستاد. این فرمانده با لشکریانش در قلب سرزمین‌های بیزانس جولان می‌زد، تااین‌که به خلقدونیه نزدیک پایتخت روم رسید. فضاله زمستان همان سال را در املاک امپراطوری سپری نمود و معاویه رضی‌الله‌عنه پشت سر هم به فرماندهی سفیان بن عوف تدارکاتش را فراهم می‌دید و برایش کمک می‌فرستاد. (منبع: ابن الأثیر الجزری، ابوالحسن علی بن ابی الکرم الشیبانی. در الکامل فی التاریخ، چاپ دوم ، بیروت- لبنان، دارالکتاب البنانی، صفحه 227) لیکن مسلمانان به پیروزی‌های نهائی دست نیافته، ناچار دست از محاصرۀ این شهر برداشتند و به دمشق باز گشتند. در این غزوه یکی از اصحاب رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم ابو ایوب الانصاری که همرای لشکر فضاله بود، شهید و در کنار دیوارهای قسطنطنیه دفن گردید. ( منبع: ابن خیاط اللیثی، ابو عمرو بن ابی هریره خلیفه. تحقیق اکرم ضیاء العمری، ناشر. تاریخ خلیفه بن خیاط، چاپ اول، نجف الاشرف- عراق. صفحه 197)

برای بار دوم نیز در سال 98هجری مصادف به 717میلادی در دوران خلافت سلیمان بن عبدالملک، مسلمانان برای فتح قسطنطنیه تلاش کردند. همان‌طور در پی این تلاش‌ها در ادوار پس از آن، برخی از مورخین از جمله تلاش‌های مسلمانان برای فتح قسطنطنیه چندین مورد را روایت می‌کنند که در آن مسلمانان فقط تا حومه‌ای این شهر رسیده؛ اما موفق به فتح آن نشدند. از جمله، حملۀ خلیفه‌ای عباسی هارون الرشید برای تعقیب و مجازات امپراطور، قیصر روم، تکفور اول، حمله‌ای‌که به وسیلۀ آن شهر هرقله یکی از شهرهای حومۀ قسطنطنیه فتح شد و از جمله تلاش‌های خلافت عثمانی پیش از محمد فاتح که موفق به تحقق این بشارت نشدند.

روزهای‌که ما در آن قرار داریم، مصادف است به روزهایی‌که فاتح رحمه‌الله غزوۀ قسطنطنیه را آغاز و این شهر را  در 26 ربیع‌الاول 857 هجری محاصره و در روز سه‌شنبه 20 جمادی‌الاول همان‌سال؛ یعنی پس از دوماه محاصره این شهر را فتح نمود. زمانی‌که فاتح رحمه‌الله با پیروزی وارد شهر می‌شد، از اسپش پایین آمده، برای موفقیت و پیروزی‌یی‌که الله سبحانه‌وتعالی برایش عطاء کرده بود، سجده شکر به جا آورد. بلی، این بشارت در دست این جوان -محمد فاتح- که سن‌اش از 21 سال نمی‌گذشت، تحقق یافت. اما آن‌چه قابل یادآوری می‌باشد این است که فاتح رحمه‌الله از زمان طفولیت خویش شعوری برای تحقق این بشارت آماده می‌شد. پدرش سلطان مراد خان وی را برای چنین روزی تربیه کرده بود. سلطان مراد وی را دانش‌آموز بهترین اساتید دوران خود گردانده بود. احمد بن اسماعیل الکورانی که سیوطی آن را اولین معلم فاتح خوانده و در مورد آن چنین می‌گوید: "او یک عالم فقهی بود که علمای دورانش به زبردستی و مهارت وی گواهی می‌دادند؛ بلکه حتا وی را ابوحنیفۀ دورانش می‌نامیدند." همان‌طور شیخ آق شمس‌الدین سنقر که برای اولین بار در دوران طفولیت فاتح رحمه‌الله در ذهن‌اش حدیث رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم در خصوص فتح قسطنطنیه را جای داده بود. چنین بود که این جوان بزرگ شد و همواره به دنبال تحقق این فتح با دستان خودش بود.

مسلمانان اوائل با خلیفه‌ها و اردوهای‌شان، این‌گونه بودند. آن‌ها برای تحقق بشارت‌های رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم سبقت‌جویی می‌نمودند. عظمت اسلام و مسلمان؛ زمانی‌که اسلام را در اجتماع و دولت به موضع تطبیق قرار می‌دادند، این‌گونه بود. امروز چه کسی هست که شرف پیوستن به این فهرست مبارک و پرافتخار را دریافته و برای تحقق بشارت‌های دیگر رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم؛ چون خلافت راشده دوم، پیکار بایهود و فتح روم که تا هنوز تحقق نیافته‌اند، بشتابد.  آیا آن حاکمی است که فقط هدف‌اش به دست آوردن رضایت و دوستی آمریکا می‌باشد؟ یا حاکمی‌ است که تلاش دارد دوستی یهود را کسب نماید؟ یا حاکمی ظالم و مستبدی می‌باشد که براساس شریعت الله سبحانه‌وتعالی حکومت نمی‌کند؟ یا حاکمی است که احکام طاغوتی و جاهلیت را بر احکام پروردگار عالمیان ترجیح می‌دهد؟ و یا حاکم مزدوری می‌باشد که بر مردم مسلط  بوده، به هیچ عهدی پایبند نیست؛ نه لحاظ خویش را دارد؛ نه بیگانه را؟!

در سرزمین‌های اسلامی پس از سقوط خلافت عثمانی در 3 مارچ 1924 میلادی به این‌سو، میدان برای کفار استعمارگر غربی خالی مانده است. سرزمین‌های اسلامی را مملو از فساد ساختند، نسل‌کشی به راه اندختند، سرزمین‌های اسلامی را به کشور خورد و بزرگ و هدف‌مند، به رژیم‌های کارتونی و سمبولیک تقسیم کردند و در رأس هر رژیم، یکی از فرزندان‌ امت را گماشتند، کسانی‌که هم‌زبان ما بوده و سرزمین‌های تحت حاکمیت خود را طوری عیار می‌سازند که مصلحت اربابان‌شان تقاضا کند. کسانی‌که بر روی مردم سیلی زده و برای حفاظت چوکی‌های خویش علیه مردم لشکرکشی می‌کنند، جان‌های بسیاری را گرفته و زندان‌های بسیاری می‌سازند. کسانی‌که اذهان مردم را با افکار متعفن و گوناگون خویش مخشوش ساخته، دسته‌های را تربیه می‌کنند که جز وفاداری به خانوادۀ حاکم، حزب حاکم و فرد حاکم، چیز دیگری را نمی‌شناسند.

این وضعیت حکام کنونی سرزمین‌های اسلامی‌ می‌باشد. به الله قسم ما را در حالت و وضعیت قرار داده‌اند که باید به مروت، مردانگی، شهامت، ایمان و تقوای نیروی‌های مسلح خویش شک نماییم. اگر غیر از این است؛ پس چه‌چیزی آن‌ها را بعد از این‌که همه‌چیز را می‌شنوند و می‌بینند، به جای‌شان نشانده است؟ چه‌چیزی آن‌ها را از ادای وظیفۀشان بازداشته و مشغول‌شان کرده است؟ و یا چه‌چیزی سبب شده است که برای به دست آوردن رزق‌شان خون‌ها و مال‌های مسلمانان را معامله می‌کنند؟! وای برآن‌ها! رگ و پی مسلمانان را به آتش می‌کشانند؛ درحالی‌که مسلمانان هنوز انتظار این را دارند که آنان را در حل و فصل مطلوب قضایا سهیم سازند. وای برآن‌ها! مسلمانان را به فشارهای خونی، سکته‌های مغزی، فشار عصبی، اغتشاشات روانی و تمام مریضی‌های برخاسته از غم و اندوه آغشته ساخته‌اند. مسلمانان از ناراحتی و غصه‌داری‌های بسیار چشم‌به‌راه قیام‌های امت می‌باشند، قیام‌های‌که بی‌گمان منجر به نابودی این حکام پست و خائن خواهد شد. وای برشما! ای اردوهای سرزمین‌های اسلامی، چه‌چیز شما را زیرکانه فریب داده است؟ ای نوادگان عمر و صلاح‌الدین شما را چه شده است؟ بیائید شک و تردیدها را نسبت به مردانگی و تقوای خویش بر طرف ساخته، گمان‌ها را نسبت به خود نیکو گردانید. این غبار ذلت و خواری را از بالای خود فروریخته، ننگ پستی و زبون بودن، ضعیف نمایان شدن و سرشکستگی را از امت خود دور سازید. زمان آن رسیده است که از طریق نصرت به حزب‌التحریر برای تحقق بشارت رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم به پرپایی خلافت راشدۀ دوم بر منهح نبوت، پیکار با یهود و فتح روم بشتابید.

برپایی دوبارۀ خلافت و آزادسازی دوبارۀ بیت‌المقدس ما را در صف بندگان برگزیدۀ الله سبحانه‌وتعالی قرار می‌دهد، کسانی‌که الله سبحانه‌وتعالی قبل از ما آنان را به این فضیلت نایل ساخته بود، چیزی‌که برای ما شرف دریافتن چنین افتخار بزرگی را بخشیده و در انجام چنین عمل بزرگی سهیم می‌سازد. سعادت باد برای آن اردو، سعادت باد برای اردویی‌که معجزه‌های نبوی، واقعه‌های بدرگونه، عزم‌های راسخ ابوبکری، فتوحات عمری، لشکرکشی‌های عثمانی، یورش‌های علی‌گونه در دستان او محقق می‌شود. سعادت بر آن اردویی باد که روزهای نبرد قادسیه، حماسه‌های یرموکی، صف آرائی‌های خیبری، هجوم‌های خالدگونه و فتوحات صلاح‌الدینی  را برای اسلام تجدید می‌کند. سعادت برای آنانی باد که الله سبحانه‌وتعالی برآن‌ها انعام کرده است، آن‌ها اردوی می‌باشند که برای بار دوم بیت‌المقدس را فتح می‌نماید. سعادت بر آن اردوی باد که پس از تأسیس خلافت، زریعۀ توپ‌خانه‌ها، تانک‌ها و جنگنده‌های خویش شعار ایمان و پرچم لااله‌الاالله را بر می‌افراشانند. زود است که الله سبحانه‌وتعالی زریعۀشان پایتخت‌ها و کشورهای زیادی؛ چون: روم، لندن و واشنگتن را فتح کند. زود است که تهنیت عرض کردن‌ها برای آسمانی‌ها بیش‌تر از زمینی‌ها باشد. تحقق بشارت حبیب قلب‌ها محمد مصطفی صلی‌الله‌علیه‌وسلم به فتح روم گوارای‌شان باد. امام احمد و راویان دیگری غیر از او از عبدالله بن عمرو بن العاص رضی‌الله‌عنهما روایت نموده‌اند که گفت:

بینما نحن حول رسول الله صلی الله علیه و سلم نکتب إذ سئل رسول الله أی المدینتین تفتح أولاً قسطنطینیه أو رومیَّة؟ فقال رسول الله صلی الله علیه و سلم: «مدینة هرقل تفتح أولًا- یعنی قسطنطینیة»

ترجمه: ما در اطراف رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم نشسته بودیم که از ایشان پرسان شد کدام یکی از این شهرها فتح می‌شود؟ آیا قسطنطنیه اول فتح می‌شود و یا روم؟ رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمودند: نخست شهر هرقل -قسطنطنیه- فتح خواهد شد.

این حدیث را امام احمد در مسند خود روایت کرده و از نظر حاکم و ذهبی صحیح می‌باشد.

همان‌طور، خبر دادن رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم به رسیدن اسلام در گوشه‌گوشۀ کرۀ زمین؛ طوری‌که هیچ خانۀ سنگی و هیچ خانۀ گلی نخواهد ماند؛ مگر این‌که الله سبحانه‌وتعالی به عزت دادن برخی و ذلیل ساختن برخی دیگر، اسلام را در آن‌جاها داخل خواهد بُرد. در روایتی تمیم داری می‌گوید، من از رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم شنیده‌ام که چنین می‌فرمودند:

«لیبلغن هذالامر ما بلغ اللیل و النهار ولایترک الله بیت مدر و لا و بر الا أدخله الله هذا الدین بعز عزیز أو بذل ذلیل عزًّا یعز الله به الإسلام و ذلاً یذل الله به الکفر»

ترجمه: قطعاً این امر تاآن‌جا خواهد رفت که شب و روز در آن‌جا رفته باشد، الله سبحانه‌وتعالی هیچ خانۀ گِلی و یا سنگی را نخواهد گذاشت؛ مگر این‌که به عزت دادن برخی و ذلیل ساختن برخی دیگر، عزتی‌که الله به وسیلۀ اسلام و ذلتی‌که به وسیلۀ کفر می‌دهد، این دین را وارد آن خانه‌ها می‌نماید.

 سعادت باد برای‌شان زمانی‌که تمام جهان زیر چتر حکومت اسلام بیاید. در حدیث صحیح از رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم روایت است که می‌فرمودند:

«إنَّ الله زوی لی الارض فرأیت مشارقها و مغاربها و إن أمتی سیبلغ ملکها ما زوی لی منها»

ترجمه: الله سبحانه‌وتعالی برای من زمین را فشرده ساخت، تااین‌که من طلوع‌گاه‌ها و غروب‌گاه‌های آن را مشاهده نمودم؛ هرآن‌چه از زمین برای من فشرده شده است، امت من آن را مالک خواهد شد.

 چه بشارتی عظیمی، چه خبردهی و پیش‌گویی راستینی و چه زیبنده سعادتی، این‌که مسلمانان عملی را انجام دهند که این بشارت‌ها بر دستان آن‌ها محقق شود. بارالها! ما را از جمله کسانی‌ قرار بده که خلافت اسلامی را برپا، بیت‌المقدس را آزاد، روم و تمام پایتخت‌های کفری را فتح می‌نمایند. بارالها! ریشۀ کسانی؛ چون: امریکائی‌ها، یهود و مزدوران‌شان در سرزمین‌های اسلامی را که بر روی زمین ظلم و استبداد راه انداخته‌اند، خشکانده و نابود ساز. آمین!

نویسنده: استاد سلیمان المهاجری – ولایه یمن

مترجم: علی مطمئن

ادامه مطلب...

میراث در دارالحرب

  • نشر شده در فقهی

(ترجمه)

پرسش:

السلام علیکم ورحمت الله وبرکاته!

در کتاب سیاست اقتصادی برتر در صفحۀ 105سطر پنجم چنین آمده است: «هرکسی‌که تابعیت دولت اسلامی را نداشته باشد، بیگانه محسوب می‌شود؛ برابر است که مسلمان باشد یا غیر مسلمان؛ از نظر حکم با وی مانند حربی رفتار می‌شود، با وجودی‌که خون و مال مسلمان مباح نمی‌باشد؛ اما احکامی‌که مربوط به مال و هم‌چون مسایل دیگر می‌شود، با وی مانند غیرمسلمان مساویانه برخورد صورت می‌گیرد؛ نه نفقه بالایش است؛ نه به  کسی از رعیت‌های دولت میراث می‌دهد و نه میراث می‌برد.» پرسش بنده این است که آیا اختلاف دارد مانند قتل رق(غلام و کنیز بودن) و اختلاف دین از جمله‌‌ی موانع ارث است؟ پس هرگاه  شخص مسلمانی‌که در دارالکفر زنده گی می‌‌کند، پدر مسلمان او در دارالاسلام زندگی دارد؛ هرگاه پسرش در دارالکفر بمیرد، پس آیا این موضوع دلیل بر عدم میراث‌بردنش می‌شود؟ و آیا مستحق مال میراثی شده می‌تواند یا خیر؟ در حالی‌که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرموده است:

«إن الله أعطى كل ذي حق حقه»

ترجمه: بدون شک الله حق هر حق‌دار را برایش داده است.

پاسخ:

وعلیکم السلام ورحمت الله وبرکاته!

مانع آنست که از وجود آن عدم حکم لازم آید.

موانع میراث در بین چهار امام مشهور به اتفاق نظر سه چیز است: رُق (غلام و کنیز بودن) قتل و اختلاف دین. اما در موارد چون ارتداد، تفاوت دار وغیره اختلاف نظر دارند که ضرورت به تشریح است:

ما به این نظریم که اختلاف دار مانع ارث می‌گردد؛ یعنی کسی‌که در دارالکفر سکونت دایمی دارد، از کسی‌که در دارالاسلام زندگی دائمی دارد، میراث نمی‌برد. سکونت دارالکفر زمانی مانع ارث می‌گردد که به‌گونه‌ی دایمی در دارالکفر سکونت داشته باشد که در اصطلاح امروز هم‌وطن می‌گویند؛ نه کسی‌که به هدف کاری رفته باشد. منظور ما در دارالکفر  دولت‌های امروزی که در بین مسلمانان ایجاد شده، مانند عراق و سوریه نیست. اصل اینست که سرزمین‌های اسلامی یک دار اند، این‌گونه مرزبندی‌های امروزی مانع وراثت نمی‌شود.

اختلاف دار زمانی مانع ارث می‌گردد که دارالاسلام و دارالحرب وجود داشته باشد و یک شخص مسلمان از دارالحرب به دارالاسلام هجرت نکند و در دارالحرب بماند؛ در این صورت اختلاف دار از جمله موانع ارث به شمار می‌آید. الله سبحانه وتعالی ولایت و سرپرستی کسی را که هجرت نمی‌کند، نفی کرده است:

﴿وَالَّذِينَ آمَنُواْ وَلَمْ يُهَاجِرُواْ مَا لَكُم مِّن وَلاَيَتِهِم مِّن شَيْءٍ حَتَّى يُهَاجِرُواْ﴾

ترجمه: کسانی‌که ایمان آورده‌اند، مهاجرت نمی‌کنند، بر آن‌ها کدام ولایت سرپرستی وجود ندارد تا این‌که هجرت کنند.

اگر دارالاسلام موجود باشد و مسلمانی‌که در دارالحرب مقیم بوده و تابعیت دارالحرب را ترک نکرده و هجرت نمی‌کند، بالایش این حکم تطبیق می‌شود. در این حالت دارالحرب مانع ارث وی می‌شود؛ مگر این‌که بودنش در دارالحرب به سببی مشروع شده باشد؛ آنگونه که در شخصیه اسلامی جزء دوم دربابِ "هجرت از دارالکفر به دارالاسلام" چنین آمده است: «مخصوصاً در مورد کسی‌که دین خود را آشکار کرده می‌تواند و احکام شرعی را بجا آورده می‌تواند و هم‌چنان کوشش دارد که دارالحرب را به دارالاسلام تبدیل نماید، در این صورت هجرت کردن برایش حرام است؛ برابر است که شخصاً قدرت دارد یا با کتله‌ی مسلمین در شهرش یا با همکاری مسلمان‌های خارج از شهرش و یا با همکاری دولت اسلامی، بر او واجب است که دارالکفر را به دار الاسلام تغییر بدهد، در این حالت بر آن‌ها هجرت نمودن حرام و بودن‌شان در آنجا جایز بوده، مانع وراثت نمی‌شود.»

هم‌چنین در مقدمه‌ی کتاب بخش دوم ماده‌ی 189 همین مسئله آمده است، برخی آنچه را که در مقدمه‌ی همین باب آمده نقل می‌نمایم: «اگر دارالاسلام وجود داشت، سکونت در دارالکفر برای کسی‌که هجرت بالایش واجب است، حرام می‌باشد؛ زیرا سکونت در دارالکفر مسلمان را از اهل دارالکفر قرار داده، احکام دارالکفر بر وی از لحاظ ارتباطات با دولت اسلامی و ارتباط با افراد دیگر تطبیق می‌‌گردد، هم‌‌‌‌‌‌چنین بر او حد جاری نمی شود و تا زمانی‌که در دارالکفر است، از  تسلط اسلام خارج است.» از وی زکات اخذ نمی‌گردد و از کسی‌که در دارالاسلام است، میراث نمی‌برد، نفقه‌ی شخصی‌که در دارالاسلام است، بالای وی واجب نیست؛ زیرا بر اهل دارالکفر احکام شرعی تطبیق نمی‌گردد و آنچه بر مسلمان‌هاست، بر آن‌ها نیست و آنچه بر آن‌هاست بر مسلمان‌ها نیست. دلیل آن این است: مسلمان‌ها از آن‌هایی‌که در دارالکفر اند، تقاضای اسلام را ندارند؛ بلکه از آن‌ها می‌خواهند، تحت سلطه‌ی اسلام داخل شوند. در این زمینه سلیمان بن بریده از پدرش چنین روایت کرده است:

«كَانَ رَسُولُ اللَّه صلی الله علیه وسلم إِذَا أَمَّرَ أَمِيرًا عَلَى جَيْشٍ أَوْ سَرِيَّةٍ أَوْصَاهُ فِي خَاصَّتِهِ بِتَقْوَى اللَّهِ وَمَنْ مَعَهُ مِنْ الْمُسْلِمِينَ خَيْراً، ثُمَّ قَالَ: اغْزُوا بِاسْمِ اللهِ فِي سَبِيلِ اللهِ، قَاتِلُوا مَنْ كَفَرَ بِاللهِ، اغْزُوا وَلاَ تَغُلُّوا وَلاَ تَغْدِرُوا وَلاَ تَمْثُلُوا وَلاَ تَقْتُلُوا وَلِيداً، وَإِذَا لَقِيتَ عَدُوَّكَ مِنْ الْمُشْرِكِينَ فَادْعُهُمْ إِلَى ثَلاَثِ خِصَالٍ أَوْ خِلالٍ، فَأَيَّتُهُنَّ مَا أَجَابُوكَ فَاقْبَلْ مِنْهُمْ وَكُفَّ عَنْهُمْ، ثُمَّ ادْعُهُمْ إِلَى الإِسْلاَمِ فَإِنْ أَجَابُوكَ فَاقْبَلْ مِنْهُمْ وَكُفَّ عَنْهُمْ، ثُمَّ ادْعُهُمْ إِلَى التَّحَوُّلِ مِنْ دَارِهِمْ إِلَى دَارِ الْمُهَاجِرِينَ وَأَخْبِرْهُمْ أَنَّهُمْ إِنْ فَعَلُوا ذَلِكَ فَلَهُمْ مَا لِلْمُهَاجِرِينَ وَعَلَيْهِمْ مَا عَلَى الْمُهَاجِرِينَ، فَإِنْ أَبَوْا أَنْ يَتَحَوَّلُوا مِنْهَا فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّهُمْ يَكُونُونَ كَأَعْرَابِ الْمُسْلِمِينَ يَجْرِي عَلَيْهِمْ حُكْمُ اللهِ الَّذِي يَجْرِي عَلَى الْمُسْلِمِينَ وَلا يَكُونُ لَهُمْ فِي الْغَنِيمَةِ وَالْفَيْءِ شَيْءٌ إِلاَّ أَنْ يُجَاهِدُوا مَعَ الْمُسْلِمِينَ...»

(رواه مسلم)

ترجمه: رسول الله صلی الله علیه وسلم زمانی‌که کسی را به عنوان امیر در لشکری و یا سریه‌ی مقرر می‌نمود، او را به تقوای الله و خیرخواهی مسلمین نصیحت نموده می‌فرمود: جنگ را به نام الله و در راه الله آغاز کن! جنگ کنید با کسانی‌که به الله کافرند! جنگ نمایید، غلو، غدر و خیانت، مثله و اطفال را قتل نکنید! وقتی‌که با دشمن مشرکت مواجه می‌شوی، آن‌ها را به سه خصلت فرا بخوان، هرکدام آن را که پذیرفتند، از آن‌ها قبول نموده دست‌بردار شو! بعد از آن آن‌ها را به اسلام دعوت کن! اگر قبول کردند، از آن‌ها صرف نظر نما! بعداً آن‌ها را به تغییر دارشان به دار مهاجرین دعوت کن و اگرایشان این کار را کردند، به آن‌ها خبر بده آن امتیازاتی‌که برای مهاجرین است، برای شما نیز است و آن اضراری‌که به مهاجرین است، به شما نیز می‌باشد و اگر از هجرت کردن  ابا ورزیدند، به آن‌ها بگو که شما مانند سایر اعراب مسلمان می‌باشید که حکم الله بر آن‌ها اجرا می‌شود؛ چنانچه به دیگر مسلمین اجرا می‌گردد که بر آن‌ها نه غنیمت است و نه فَی؛ مگر این‌که همراه مسلمان‌ها جهاد کنند...!

پس این نص برگشتن از دارالکفر به دارالاسلام را شرط دانسته است تا آنچه بر ما تطبیق می‌یابد، بر آن‌ها نیز تطبیق گردد؛ یعنی تمام احکام را شامل شوند.»

بناءً از این نص واضح شد که اختلاف دار قسمی‌که بیان کردیم، مانع میراث می‌گردد.

برادرتان عطاء بن خلیل ابوالرشته

مترجم: بدرالدین حسینی

ادامه مطلب...
Subscribe to this RSS feed

سرزمین های اسلامی

سرزمین های اسلامی

کشورهای غربی

سائر لینک ها

بخش های از صفحه